1Alef [Alef, bet, gimel itd. se imenujejo črke hebrejske abecede.]. Blagor njim, ki hodijo brezmadežno po pravem potu, ki živé po postavi GOSPODOVI.
1ALEF. Bone estas al tiuj, kies vojo estas senmakula, Kiuj iras laux la legxo de la Eternulo.
2Blagor njim, ki hranijo pričevanja njegova, ki ga iščejo iz vsega srca,
2Bone estas al tiuj, kiuj plenumas Liajn decidojn, Kiuj sercxas Lin per la tuta koro;
3ki tudi ne delajo krivice, ampak hodijo po potih njegovih.
3Ili ne faras malbonagon, Ili iras laux Liaj vojoj.
4Ti si zapovedal ukaze svoje, da naj se izpolnjujejo pridno.
4Vi ordonis al ni, Forte observi Viajn legxojn.
5O, da bi pota moja šla tako, da bi izpolnjeval postave tvoje!
5Ho, estu fortikaj miaj vojoj, Ke mi observu Viajn legxojn!
6Tedaj ne pridem v sramoto, ko bom gledal na vse zapovedi tvoje.
6Tiam mi ne bezonos honti, Kiam mi atentos cxiujn Viajn ordonojn.
7Hvalil te bom s pravim srcem, ko se bom učil razsodkov pravičnosti tvoje.
7Mi gloros Vin el pura koro, Lernante la jugxojn de Via justeco.
8Postave tvoje bom izpolnjeval, le ne zapusti me nikar!
8Viajn legxojn mi observos; Ne forlasu min tute.
9Bet. Kako ohrani mladenič stezo svojo brez madeža? Držeč se je po besedi tvoji.
9BET. Per kio junulo povas purigi sian vojon? Per plenumado laux Viaj vortoj.
10Iz vsega srca svojega te iščem, ne daj, da izgrešim zapovedi tvoje.
10Per mia tuta koro mi Vin sercxas; Ne lasu min deflankigxi de Viaj ordonoj.
11V srcu svojem sem shranil govor tvoj, da ne grešim zoper tebe.
11En mia koro mi konservas Vian diron, Por ke mi ne peku antaux Vi.
12Hvaljen si, GOSPOD, uči me postave svoje!
12Benata Vi estas, ho Eternulo; Instruu al mi Viajn legxojn.
13Z ustnami svojimi pripovedujem vse sodbe tvojih ust.
13Per miaj lipoj mi rakontas CXiujn decidojn de Via busxo.
14Veselim se pota pričevanj tvojih kakor vseh zakladov.
14Pri la vojo de Viaj legxoj mi gxojas, Kiel pri granda ricxeco.
15Ukaze tvoje bom premišljeval in pazil na steze tvoje.
15Pri Viaj ordonoj mi meditas, Kaj mi rigardas Viajn vojojn.
16V postavah tvojih se razveseljujem, besede tvoje ne zabim.
16Mi havas plezuron de Viaj legxoj, Mi ne forgesas Vian vorton.
17Gimel. Dobrotno ravnaj s hlapcem svojim, da bom živel, in hraniti hočem besedo tvojo.
17GIMEL. Bonfaru al Via sklavo, Ke mi vivu kaj plenumu Vian vorton.
18Odgrni oči moje, da gledam čuda v zakonu tvojem.
18Malfermu miajn okulojn, Ke mi vidu miraklojn de Via instruo.
19Tujec sem na tej zemlji, ne skrivaj mi zapovedi svojih.
19Migranto mi estas sur la tero; Ne kasxu antaux mi Viajn ordonojn.
20Duša moja gine od hrepenenja po pravicah tvojih vsak čas.
20Elturmentigxis mia animo De sencxesa sintirado al Viaj jugxoj.
21Ti pretiš prevzetnim in preklinjaš, kateri izgrešajo zapovedi tvoje.
21Vi humiligas la malbenitajn fierulojn, Kiuj deklinigxas de Viaj ordonoj.
22Odvali od mene sramoto in zaničevanje, ker hranim pričevanja tvoja.
22Forigu de mi honton kaj malhonoron, CXar mi observas Viajn decidojn.
23Tudi knezi sedé in govoré zoper mene, a hlapec tvoj premišlja postave tvoje.
23Ecx kiam sidas eminentuloj kaj parolas kontraux mi, Via sklavo meditas pri Viaj legxoj.
24Pričevanja tvoja so vendarle razveseljevanja moja, svetovalci moji.
24Viaj decidoj estas mia plezuro, Miaj konsilantoj.
25Dalet. V prahu tiči duša moja, oživi me po besedi svoji.
25DALET. Mia animo algluigxis al la polvo; Vivigu min laux Via vorto.
26Pota svoja sem ti naznanjal, in odgovoril si mi; úči me postav svojih.
26Mi raportis pri miaj vojoj, kaj Vi auxskultis min; Instruu al mi Viajn legxojn.
27Daj, da umem pot ukazov tvojih, in premišljeval bom čudovita dela tvoja.
27Komprenigu al mi la vojon de Viaj ordonoj; Kaj mi meditos pri Viaj mirakloj.
28Od otožnosti se v solzah taja duša moja, vzdrži me po besedi svoji!
28Konsumigxis mia animo pro malgxojo; Restarigu min laux Via vorto.
29Lažnivosti pot odvrni od mene in pouk zakona svojega mi podéli milostno.
29La vojon de malvero deturnu de mi, Kaj donacu al mi Vian instruon.
30Zvestobe pot sem izvolil, sodbe tvoje si postavil pred oči.
30La vojon de la vero mi elektis, Mi sopiris al Viaj legxoj.
31Držim se tvojih pričevanj, GOSPOD, ne daj, da se osramotim.
31Mi alkrocxigxis al Viaj ordonoj; Ho Eternulo, ne hontigu min.
32Po poti zapovedi tvojih bom tekel, ko razširiš srce moje.
32Mi kuras laux la vojo de Viaj legxoj, CXar Vi largxigas mian koron.
33He. Uči me, GOSPOD, postav svojih pot, da jo ohranim do konca.
33HE. Montru al mi, ho Eternulo, la vojon de Viaj legxoj, Kaj mi gxin sekvos gxis la fino.
34Daj mi razum, da hranim zakon tvoj in ga izpolnjujem iz vsega srca.
34Komprenigu al mi, kaj mi sekvos Vian instruon, Kaj mi konservos gxin per la tuta koro.
35Daj, da hodim po zapovedi tvojih stezi, ker tá me veseli.
35Irigu min sur la vojeto de Viaj ordonoj, CXar en gxi mi havas plezuron.
36Nagni srce moje k pričevanjem svojim in ne k dobičku.
36Klinu mian koron al Viaj legxoj, Sed ne al profito.
37Odvrni oči moje, da ne gledajo ničemurnosti, in na potih svojih me oživi!
37Deturnu miajn okulojn, ke ili ne rigardu falsajxon; Vivigu min per Viaj vojoj.
38Utrdi hlapcu svojemu obljubo svojo, ki je dana v pospeševanje strahu do tebe.
38Plenumu al Via sklavo Vian diron, Kiu koncernas respekton por Vi.
39Odvrni sramoto mojo, ki se je bojim, ker dobre so sodbe tvoje.
39Forigu mian malhonoron, kiun mi timas; CXar Viaj jugxoj estas bonaj.
40Glej, ukazov tvojih želim, v pravičnosti tvoji daj mi živeti.
40Jen mi deziregas Viajn ordonojn; Per Via justeco vivigu min.
41Vav. Pridejo naj mi milosti tvoje, GOSPOD, zveličanje tvoje po obljubi tvoji;
41VAV. Kaj venu al mi Viaj favoroj, ho Eternulo, Via helpo, konforme al Via vorto,
42tako bom imel kaj odgovoriti njemu, ki me sramoti, ker upanje imam v besedo tvojo.
42Ke mi povu doni respondon al mia insultanto; CXar mi fidas Vian vorton.
43In ne vzemi docela iz ust mojih besede resnice, ker sodb tvojih čakam.
43Ne forprenu tute de mia busxo la vorton de vero, CXar mi esperas al Viaj jugxoj.
44In izpolnjeval bom zakon tvoj stanovitno, vedno in vekomaj.
44Kaj mi konservos Vian instruon CXiam kaj eterne.
45In neprestano bom hodil v svobodi, ker postav tvojih iščem.
45Kaj mi iros en libereco, CXar mi sercxas Viajn ordonojn.
46Govoriti hočem o pričevanjih tvojih tudi pred kralji, in ne bode me sram.
46Kaj mi parolos pri Viaj legxoj antaux regxoj, Kaj mi ne hontos.
47In razveseljeval se bom v zapovedih tvojih, ki so se mi omilile.
47Kaj mi havos plezuron de Viaj ordonoj, Kiujn mi amas.
48In dvignem roke svoje do zapovedi tvojih, ki jih ljubim, in preudarjal bom postave tvoje.
48Kaj mi etendos miajn manojn al Viaj ordonoj, kiujn mi amas, Kaj mi meditos pri Viaj legxoj.
49Zajin. Spomni se besede, ki si jo dal hlapcu svojemu, s katero si me utrdil v upanju.
49ZAIN. Rememoru la vorton al Via sklavo, Pri kio Vi min esperigis.
50To mi je tolažilo v bridkosti moji, da me je beseda tvoja oživila.
50CXi tio estas mia konsolo en mia mizero, Ke Via vorto min revivigas.
51Prevzetniki so se mi posmehovali silno, a od postave tvoje nisem krenil.
51Fieruloj tre forte min mokas, Sed de Via instruo mi ne deklinigxis.
52Spominjal sem se sodb tvojih od nekdaj in se tolažil.
52Mi rememoras Viajn jugxojn de tempoj tre antikvaj, ho Eternulo, Kaj mi konsoligxas.
53Togota me je zgrabila spričo brezbožnikov, ki zapuščajo zakon tvoj.
53Flama furiozo min kaptas pro la malvirtuloj, Kiuj forlasas Vian legxon.
54Sladki spevi so mi postave tvoje v hiši mojega tujčevanja.
54Viaj legxoj estas por mi kantoj En la domo de mia migrado.
55Po noči se spominjam imena tvojega, GOSPOD, in zakon tvoj izpolnjujem.
55Mi rememoras en la nokto Vian nomon, ho Eternulo, Kaj mi plenumas Vian instruon.
56To mi je bilo dano, ker sem hranil ukaze tvoje.
56Tio farigxis al mi, CXar mi observas Viajn ordonojn.
57Het. Delež moj je GOSPOD, rekel sem, da bi izpolnjeval besede tvoje.
57HXET. Mi diris:Mia sortajxo estas, ho Eternulo, Plenumi Viajn vortojn.
58Ponižno molim pred obličjem tvojim iz vsega srca svojega, milost mi izkaži po obljubi svoji.
58Mi petegas antaux Vi per la tuta koro: Korfavoru min, konforme al Via vorto.
59Premislil sem pota svoja in obrnil sem noge svoje k pričevanjem tvojim.
59Mi esploris miajn vojojn Kaj direktis miajn pasxojn al Viaj legxoj.
60Hitim in se ne obotavljam izpolnjevati zapovedi tvoje.
60Mi rapidas kaj ne prokrastas, Por plenumi Viajn ordonojn.
61Zadrge brezbožnih so me ovile, a postave tvoje ne zabim.
61Retoj de malvirtuloj min cxirkauxis; Sed Vian instruon mi ne forgesis.
62Opolnoči vstajam hvalit te zavoljo sodb pravičnosti tvoje.
62En la mezo de la nokto mi levigxas, Por glori Vin por Viaj justaj jugxoj.
63Tovariš sem vsem, ki se te bojé in izpolnjujejo povelja tvoja.
63Mi estas kamarado por cxiuj, Kiuj Vin timas kaj kiuj observas Viajn ordonojn.
64Milosti tvoje, o GOSPOD, polna je zemlja, postav svojih me úči.
64De Via boneco, ho Eternulo, la tero estas plena; Instruu al mi Viajn legxojn.
65Tet. Dobro si storil hlapcu svojemu, GOSPOD, po besedi svoji.
65TET. Bonon Vi faris al Via sklavo, ho Eternulo, Konforme al Via vorto.
66Dobre razsodnosti in spoznanja me úči, ker zapovedim tvojim verujem.
66Bonajn morojn kaj scion instruu al mi, CXar al Viaj ordonoj mi kredas.
67Preden sem bil ponižan, sem zahajal v zmote, sedaj pa izpolnjujem govor tvoj.
67Antaux ol mi suferis, mi erarvagis, Sed nun mi observas Vian vorton.
68Dober si in dobro delaš, úči me postav svojih.
68Vi estas bona kaj bonfara; Instruu al mi Viajn legxojn.
69Zvijačo so skovali zoper mene prevzetniki, jaz pa iz vsega srca hranim povelja tvoja.
69Fieruloj plektis mensogon pri mi; Sed mi per la tuta koro konservas Viajn ordonojn.
70Debelí se kakor z mastjo njih srce, jaz pa se zakona tvojega radujem.
70Grasigxis kiel sebo ilia koro; Sed mi havas plezuron de Via instruo.
71V dobro mi je bilo, da sem bil ponižan, da bi se učil postav tvojih.
71Bone estas al mi, ke mi suferis, Por ke mi lernu Viajn legxojn.
72Boljši mi je zakon tvojih ust nego tisoči zlata in srebra.
72Pli bona estas por mi la instruo de Via busxo, Ol miloj da oreroj kaj argxenteroj.
73Jod. Roke tvoje so me naredile in pripravile, stóri me razumnega, da se učim zapovedi tvojih.
73JOD. Viaj manoj min kreis kaj fortikigis; Prudentigu min, kaj mi lernu Viajn ordonojn.
74Kateri se te boje, me bodo videli ter se veselili, ker imam v besedi tvoji nado svojo.
74Viaj timantoj min vidos kaj gxojos, CXar mi fidis Vian vorton.
75Spoznavam, GOSPOD, da so pravične sodbe tvoje in da si me v zvestobi ponižal.
75Mi scias, ho Eternulo, ke Viaj jugxoj estas justaj, Kaj ke Vi juste min suferigis.
76Bodi, prosim, milost tvoja mi v tolažbo, po obljubi tvoji hlapcu tvojemu.
76Via boneco estu do mia konsolo, Konforme al Via vorto al Via sklavo.
77Dojde naj mi usmiljenje tvoje, da živim, ker zakon tvoj je vse veselje moje.
77Venu sur min Via favorkoreco, ke mi vivu; CXar Via instruo estas mia plezuro.
78Osramoté se naj prevzetniki, ker so me z lažjo tlačili; jaz pa premišljujem povelja tvoja.
78Hontigxu la fieruloj, cxar maljuste ili min premis; Mi meditos pri Viaj ordonoj.
79Povrnejo se naj k meni, ki se boje tebe, in tisti, ki poznajo pričevanja tvoja.
79Turnigxu al mi Viaj timantoj Kaj la konantoj de Viaj legxoj.
80Srce moje se popolnoma pokoravaj postavam tvojim, da ne pridem v sramoto.
80Mia koro estu gxusta, laux Viaj legxoj, Por ke mi ne hontigxu.
81Kaf. Duša moja koprni po zveličanju tvojem, besede tvoje čakam.
81KAF. Mia animo avidas Vian savon; Vian vorton mi fidas.
82Oči moje koprne po obljubi tvoji, ko govorim: Kdaj me potolažiš?
82Miaj okuloj avidas Vian vorton, dirante: Kiam Vi min konsolos?
83Dasi sem podoben mehu v dimu, postav tvojih nisem pozabil.
83CXar mi farigxis kiel felsako en fumo; Sed Viajn legxojn mi ne forgesas.
84Koliko bode dni hlapca tvojega? Kdaj boš sodil nje, ki me preganjajo?
84Kiom estos la tagoj de Via sklavo? Kiam Vi faros jugxon super miaj persekutantoj?
85Jame mi kopljejo prevzetniki, ki se ne ravnajo po zakonu tvojem.
85Fosojn fosis al mi la fieruloj, Kontrauxe al Viaj legxoj.
86Vse zapovedi tvoje so resnica; po krivem me preganjajo, pomagaj mi!
86CXiuj Viaj ordonoj estas vero; Maljuste oni min persekutas; helpu min.
87Skoraj so me uničili na zemlji, jaz pa se nisem izneveril ukazom tvojim.
87Oni preskaux pereigis min de sur la tero, Sed mi ne forlasis Viajn ordonojn.
88Po milosti svoji me oživi, in hranil bom pričevanja tvojih ust.
88Laux Via boneco vivigu min, Kaj mi observos la ordonojn de Via busxo.
89Lamed. Na vekomaj, o GOSPOD, je utrjena beseda tvoja v nebesih.
89LAMED. Por eterne, ho Eternulo, Via vorto staras forte en la cxielo.
90Od roda do roda traja zvestoba tvoja: ustanovil si zemljo, in ona stoji.
90Por cxiuj generacioj restas Via vero; Vi fortikigis la teron, kaj gxi staras.
91Po tvojih naredbah stoji vse še danes, kajti vse stvari služijo tebi.
91Laux Viaj legxoj cxio nun staras, CXar cxio estas Viaj sklavoj.
92Ako bi ne bil zakon tvoj vse veselje moje, zdavnaj bi že bil poginil v nadlogi svoji.
92Se Via instruo ne estus mia konsolo, Mi pereus en mia mizero.
93Nikdar ne pozabim povelj tvojih, ker ž njimi si me oživil.
93Neniam mi forgesos Viajn ordonojn, CXar per ili Vi min vivigas.
94Tvoj sem, reši me, ker ukazov tvojih iščem.
94Al Vi mi apartenas; Helpu min, cxar mi sercxas Viajn ordonojn.
95Ko name prežé brezbožni, da me pogubé, pregledujem pričevanja tvoja.
95Pri mi embuskis malvirtuloj, por min pereigi; Sed mi studas Viajn legxojn.
96Videl sem, da sleherna stvar, še tako popolna, ima svoj konec, a zapoved tvoja je širna brez meje.
96CXe cxiu afero mi vidis finon; Sed Via ordono estas tre vasta.
97Mem. Kako ljubim zakon tvoj! ves dan je o njem premišljevanje moje.
97MEM. Kiel mi amas Vian instruon! La tutan tagon mi meditas pri gxi.
98Modrejšega od sovražnikov mojih me delajo zapovedi tvoje, ker vekomaj so moja last.
98Via ordono faras min pli sagxa ol miaj malamikoj, CXar gxi restas al mi por cxiam.
99Razumnejši sem postal od vseh učenikov svojih, ker pričevanja tvoja so premišljevanje moje.
99Mi farigxis pli sagxa, ol cxiuj miaj instruantoj, CXar Viaj legxoj estas mia tuta meditado.
100Previdnejši sem od starcev, ker hranim povelja tvoja.
100Mi estas pli scianta ol maljunuloj, CXar Viajn ordonojn mi konservas.
101Od vsake hudobne steze zadržujem noge svoje, da bi izpolnjeval besedo tvojo.
101De cxiu malbona vojo mi detenas mian piedon, Por plenumi Vian vorton.
102Od sodb tvojih se ne ganem, ker ti me poučuješ.
102De Viaj decidoj mi ne deklinigxas, CXar Vi min gvidas.
103Kako sladke so grlu mojemu besede tvoje, slajše od medú ustom mojim!
103Kiel dolcxa estas por mia palato Via vorto! Pli ol mielo por mia busxo!
104Po poveljih tvojih pridobivam razumnost, zato sovražim vsako stezo lažnivosti.
104De Viaj ordonoj mi prudentigxas; Tial mi malamas cxiun vojon de malvero.
105Nun. Svetilo nogi moji je beseda tvoja in stezi moji luč.
105NUN. Via vorto estas lumilo por miaj piedoj, Kaj lumo por mia vojo.
106Prisegel sem, tudi uveljavil: izpolnjevati razsodke pravičnosti tvoje.
106Mi jxuris, kaj mi plenumos: Observi Viajn justajn decidojn.
107Ponižan sem silno, GOSPOD, oživi me po besedi svoji!
107Mi estas tre senfortigita, ho Eternulo; Vivigu min, konforme al Via vorto.
108Prostovoljne daritve ust mojih milo sprejemaj, GOSPOD, in razsodkov svojih me úči!
108La oferdono de mia busxo placxu al Vi, ho Eternulo, Kaj pri Viaj decidoj instruu min.
109Duša mi je vedno v nevarnosti, vendar ne zabim zakona tvojega.
109Mia animo estas cxiam en mia mano, Sed Vian instruon mi ne forgesas.
110Brezbožniki so mi nastavili zanko, vendar od ukazov tvojih ne zahajam.
110La malvirtuloj metis reton por mi; Sed de Viaj ordonoj mi ne deklinigxis.
111Pričevanja tvoja sem prejel v posest na veke, ker so veselje mojemu srcu.
111Mi heredigis al mi Viajn ordonojn por cxiam, CXar ili estas la gxojo de mia koro.
112Srce svoje sem nagnil, da izpolnjuje postave tvoje vedno do konca.
112Mi klinis mian koron, Por plenumi Viajn legxojn eterne gxis la fino.
113Sameh. Ljudi dvojih misli sovražim, zakon tvoj pa ljubim.
113SAMEHX. Skeptikulojn mi malamas, Sed Vian instruon mi amas.
114Zatišje si moje in ščit moj, v besedi tvoji imam nado.
114Vi estas mia sxirmo kaj sxildo; Vian vorton mi fidas.
115Umeknite se od mene, hudodelniki, jaz hočem hraniti zapovedi svojega Boga!
115Forigxu de mi, malbonagantoj; Mi observos la ordonojn de mia Dio.
116Bodi mi podpora po obljubi svoji, da živim, in ne pusti, da se osramotim v nadi svoji.
116Subtenu min laux Via diro, ke mi vivu; Kaj ne hontigu min pri mia espero.
117Podpiraj me in varen bodem in gledal bom vedno na postave tvoje.
117Fortikigu min, ke mi savigxu, Kaj mi cxiam havos plezuron de Viaj legxoj.
118Vse, ki izgrešujejo postave tvoje, zametaš, kajti laž je, s čimer se slepijo.
118Vi forpusxas cxiujn, kiuj deklinigxas de Viaj legxoj, CXar ilia falsajxo estas mensoga.
119Kakor žlindro odpravljaš vse brezbožne na zemlji; zatorej ljubim pričevanja tvoja.
119Kiel skorion Vi forjxetas cxiujn malvirtulojn sur la tero; Tial mi amas Viajn decidojn.
120Od strahu pred teboj trepeče meso moje in bojim se tvojih sodb.
120De Via teruro tremas mia karno, Kaj Viajn jugxojn mi timas.
121Ajin. Pravo sem delal in pravičnost; ne izročaj me njim, ki me stiskajo.
121AIN. Mi faris jugxon kaj justecon; Ne transdonu min al miaj premantoj.
122Porok bodi hlapcu svojemu na dobro; naj me ne zatirajo prevzetni.
122Garantie liberigu Vian sklavon por bono, Por ke fieruloj min ne premu.
123Oči moje koprné po zveličanju tvojem in po obljubi pravičnosti tvoje.
123Miaj okuloj sopiras Vian helpon Kaj Vian justan vorton.
124Ravnaj po milosti svoji s hlapcem svojim, in postav svojih me uči.
124Agu kun Via sklavo laux Via boneco, Kaj Viajn legxojn instruu al mi.
125Hlapec sem tvoj, stori me razumnega, da spoznam pričevanja tvoja.
125Mi estas Via sklavo; Klerigu min, ke mi sciu Viajn decidojn.
126Čas je, da delaš, GOSPOD, ker v nič so deli zakon tvoj.
126Estas tempo, ke la Eternulo agu: Ili rompis Vian legxon.
127Zatorej bolj ljubim zapovedi tvoje nego zlato, nego najčistejše zlato.
127Tial mi amas Viajn ordonojn Pli ol oron, ecx ol puran oron.
128Zato spoznavam vse ukaze tvoje za prave, vsako stezo lažnivosti sovražim.
128Tial mi estimas cxiujn Viajn ordonojn, CXiun vojon de malvero mi malamas.
129Pe. Čudovita so pričevanja tvoja, zato jih hrani duša moja.
129PE. Mirindaj estas Viaj decidoj; Tial mia animo ilin konservas.
130Komur se beseda tvoja razodene, prejme luč, in razumnost daje ona preprostim.
130Malkasxo de Via vorto klerigas, GXi prudentigas simplanimulojn.
131Usta svoja sem odprl v hrepenenju, ker žejen sem zapovedi tvojih.
131Mi malfermas mian busxon kaj enspiras, CXar mi deziregas Viajn ordonojn.
132Ozri se v me in usmili se me, kakor je prav za tiste, ki ljubijo ime tvoje.
132Turnu Vin al mi kaj korfavoru min, Kiel Vi agas kun la amantoj de Via nomo.
133Noge moje utrdi s poveljem svojim in ne daj, da gospoduje kaka krivica nad menoj.
133Direktu miajn pasxojn laux Via promeso; Kaj nenia malhonesteco ekregu super mi.
134Otmi me zatiranja ljudi, da izpolnjujem ukaze tvoje.
134Liberigu min de homa premado; Kaj mi observos Viajn ordonojn.
135Daj, da sveti obličje tvoje nad hlapcem tvojim, in uči me postav svojih.
135Lumu per Via vizagxo sur Vian sklavon, Kaj instruu al mi Viajn legxojn.
136Potoki vodá teko iz mojih oči zaradi njih, ki se ne pokoré zakonu tvojemu.
136Torentojn da akvo elversxas miaj okuloj, Pro tio, ke oni ne plenumas Vian instruon.
137Cade. Pravičen si, GOSPOD, in prave so sodbe tvoje.
137CADI. Justulo Vi estas, ho Eternulo, Kaj justaj estas Viaj jugxoj.
138Kar si zaukazal v svojih pričevanjih, je pravičnost, in zvestoba popolnoma.
138Vi aperigis Viajn decidojn Kun justeco kaj plena vero.
139Od gorečnosti svoje ginem, ker so pozabili besede tvoje zatiralci moji.
139Elturmentis min mia fervoro, CXar miaj malamikoj forgesis Viajn vortojn.
140Dobro preizkušena kakor z ognjem je beseda tvoja, zato jo ljubi hlapec tvoj.
140Tre pura estas Via vorto, Kaj Via sklavo gxin amas.
141Majhen sem jaz in zaničevan, a povelj tvojih ne zabim.
141Mi estas malgranda kaj malestimata; Sed Viajn ordonojn mi ne forgesas.
142Pravičnost tvoja je pravičnost večna in postava tvoja je resnica.
142Via justeco estas justeco eterna, Kaj Via instruo estas vero.
143Zatira in stiska sta me zadeli, zapovedi tvoje pa so veselje moje.
143Sufero kaj mizero min trafis; Sed Viaj ordonoj estas mia plezuro.
144Pričevanja tvoja so pravična vekomaj; dodeli mi razumnost, in živel bom.
144La justeco de Viaj decidoj estas eterna; Klerigu min, por ke mi vivu.
145Kof. Iz vsega srca kličem, usliši me, o GOSPOD! hraniti hočem tvoje postave.
145KOF. Mi vokas el la tuta koro; auxskultu min, ho Eternulo; Mi plenumos Viajn legxojn.
146Ko te kličem, reši me, in hranil bom pričevanja tvoja.
146Mi vokas al Vi; savu min, Kaj mi konservos Viajn decidojn.
147Jutranji svit sem prehitel, da vpijem; besede tvoje sem čakal.
147Antaux la matenrugxo mi vokas; Vian vorton mi fidas.
148Oči moje so prehitevale nočne straže, da bi premišljal govor tvoj.
148Antaux la noktaj gardopartoj miaj okuloj vekigxas, Por ke mi meditu pri Via vorto.
149Glas moj poslušaj po milosti svoji, GOSPOD, oživi me po pravdnih naredbah svojih.
149Mian vocxon auxskultu, laux Via boneco, ho Eternulo; Laux Via justeco lasu min vivi.
150Bližajo se mi tisti, ki jim gre za sramotno delo, ki so daleč od zakona tvojega.
150Alproksimigxas malicaj persekutantoj; Malproksimaj ili estas de Via legxo.
151A ti si blizu, GOSPOD, in vse zapovedi tvoje so resnica.
151Proksima Vi estas, ho Eternulo; Kaj cxiuj Viaj ordonoj estas vero.
152Zdavnaj vem iz pričevanj tvojih, da si jih ustanovil na veke.
152De longe mi scias pri Viaj decidoj, Ke Vi fiksis ilin por cxiam.
153Reš. Ozri se na nadlogo mojo in reši me, ker zakona tvojega ne zabim.
153RESX. Rigardu mian mizeron, kaj liberigu min, CXar Vian instruon mi ne forgesis.
154Prevzemi pravdo mojo in odreši me, po obljubi svoji oživi me.
154Defendu mian aferon, kaj liberigu min; Laux Via vorto lasu min vivi.
155Daleč od krivičnih je zveličanje, ker jim ni mar za postave tvoje.
155Malproksima de malvirtuloj estas savo, CXar ili ne sxatas Viajn legxojn.
156Usmiljenje tvoje je preobilo, GOSPOD, po sodbah svojih oživi me!
156Via favorkoreco estas granda, ho Eternulo; Laux Via justeco lasu min vivi.
157Dasi je mnogo preganjalcev in stiskalcev mojih, od pričevanj tvojih ne krenem.
157Multaj estas miaj persekutantoj kaj premantoj, Sed de Viaj decidoj mi ne deklinigxis.
158Videl sem nezvestnike, in gnusilo se mi je, ker se ne držé govora tvojega.
158Mi vidis perfidulojn, kaj mi ilin abomenis, CXar Vian vorton ili ne observis.
159Glej, da ljubim povelja tvoja, GOSPOD, po milosti svoji oživi me!
159Rigardu, mi amas Viajn ordonojn; Ho Eternulo, laux Via boneco lasu min vivi.
160Vsebina besed tvojih je sama resnica, in vekomaj velja vsak razsodek tvoje pravičnosti.
160La esenco de Via vorto estas vero, Kaj eterna estas cxiu jugxo de Via justeco.
161Šin. Knezi so me preganjali po nedolžnem, samo pred besedo tvojo je trepetalo moje srce.
161SXIN. Princoj persekutas min senkauxze; Sed Vian vorton timas mia koro.
162Veselim se besede tvoje, kakor kdor je našel plen obilen.
162Mi gxojas pri Via vorto, Kiel ricevinto de granda akiro.
163Laž sovražim in mrzim, zakon tvoj pa ljubim.
163Malveron mi malamas kaj abomenas; Vian instruon mi amas.
164Sedemkrat te hvalim na dan zaradi sodb pravičnosti tvoje.
164Sepfoje cxiutage mi Vin gloras Por Viaj justaj jugxoj.
165Velik mir imajo, kateri ljubijo zakon tvoj, in ni jim spotike.
165Grandan pacon havas la amantoj de Via instruo; Kaj ili ne falpusxigxas.
166Zveličanja tvojega čakam, GOSPOD, in zapovedi tvoje izpolnjujem.
166Mi atendas Vian savon, ho Eternulo, Viajn ordonojn mi plenumas.
167Duša moja hrani pričevanja tvoja in ljubim jih močno.
167Mia animo observas Viajn decidojn, Kaj mi ilin forte amas.
168Povelja tvoja hranim in pričevanja tvoja, ker vsa pota moja so pred teboj.
168Mi observas Viajn ordonojn kaj decidojn, CXar cxiuj miaj vojoj estas antaux Vi.
169Tav. Vpitje moje se bližaj tvojemu obličju, GOSPOD, daj mi razumnost po besedi svoji.
169TAV. Mia krio venu al Vi, ho Eternulo; Laux Via vorto klerigu min.
170Prošnja moja pridi pred obličje tvoje, po obljubi svoji otmi me.
170Mia petego venu al Vi; Laux Via diro savu min.
171Hvala bo vrela iz ustnic mojih, ko me boš učil postav svojih.
171Miaj lipoj eldiru gloradon, CXar Vi instruas al mi Viajn legxojn.
172Jezik moj bo prepeval govor tvoj, kajti vse zapovedi tvoje so pravične.
172Mia lango predikos pri Via vorto, CXar cxiuj Viaj ordonoj estas justaj.
173V pomoč mi bodi roka tvoja, ker sem izvolil povelja tvoja.
173Via mano estu al mi helpo, CXar Viajn ordonojn mi elektis.
174Po zveličanju tvojem hrepenim, GOSPOD, in zakon tvoj je vse veselje moje.
174Mi deziregas Vian savon, ho Eternulo, Kaj Via instruo estas mia plezuro.
175Živi naj duša moja, da hvali tebe, in sodbe tvoje naj pomagajo meni.Blodim kakor ovca izgubljena, išči svojega hlapca, ker zapovedi tvojih nisem pozabil.
175Mia animo vivu kaj gloru Vin, Kaj Viaj jugxoj min helpu.
176Blodim kakor ovca izgubljena, išči svojega hlapca, ker zapovedi tvojih nisem pozabil.
176Mi erarvagis kiel perdita sxafo; Elsercxu Vian sklavon, cxar Viajn ordonojn mi ne forgesis.