1{Pesem stopinj.} H GOSPODU sem klical v stiski svoji, in uslišal me je.
1Kanto de suprenirado. Al la Eternulo mi vokis en mia sufero, Kaj Li auxskultis min.
2O GOSPOD, reši dušo mojo usten lažnivih, zvijačnega jezika!
2Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo, De falsa lango.
3Kaj naj ti Bog dá in kaj še pridene, o jezik zvijačni?
3Kion Li donos al vi, Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?
4Ostre pšice mogočnega z žerjavico brinovo vred.
4Akrajn sagojn de fortulo Kun karboj genistaj.
5Gorje meni, da na tujem bivam v Meseku, da stanujem med šatori Kedarcev!
5Ve al mi, ke mi gastas en Mesxehx, Ke mi logxas inter la tendoj de Kedar!
6Predolgo že biva duša moja ž njimi, ki sovražijo mir.Jaz ljubim mir, ali ko govorim, kličejo oni na boj.
6Tro longe logxis mia animo Inter malamantoj de paco.
7Jaz ljubim mir, ali ko govorim, kličejo oni na boj.
7Mi estas pacema; Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.