¹{Psalm Asafov.} Zares, dober je Bog Izraelu, njim, ki so čistega srca.

¹Psalmo de Asaf. Jes, bona estas Dio por Izrael, Por tiuj, kiuj havas puran koron.

²Jaz pa – malo da se niso spoteknile noge moje, skoraj nič, da niso izpoddrsnili koraki moji.

²Sed mi-apenaux ne falsxanceligxis miaj piedoj, Preskaux elglitis miaj pasxoj.

³Zakaj zavidal sem prevzetnikom, ko sem gledal brezbožnih blagostanje.

³CXar mi cxagrenigxis pro la fanfaronuloj, Vidante la bonstaton de la malvirtuloj.

⁴Ker ni ga trpljenja do njih smrti, poln zdravja je njih život.

⁴CXar ili ne havas suferojn de morto, Kaj iliaj fortoj estas fortikaj.

⁵Njim se ni truditi kakor drugim smrtnikom, in kakor druge ljudi jih ne tepo nadloge.

⁵Ili ne partoprenas en la zorgoj de homoj, Kaj ili ne suferas kun aliaj homoj.

⁶Zato jim je ošabnost okrog vratu kot verižica, silovitost jih pokriva kakor obleka.

⁶Tial ilian kolon cxirkauxvolvis fiereco, Kaj perforteco ilin vestas kiel ornamo.

⁷Oči jim gledajo debele iz polti zalite, v domišljavosti srca prestopajo vse meje.

⁷Pro graso elmetigxis iliaj okuloj, Superbordigxis en ilia koro la intencoj.

⁸Rogajo se in hudobno govoré o zatiranju, govoré kot vzvišeni nad vse.

⁸Ili mokas, ili parolas malbonintence pri premado; Ili parolas de alte.

⁹Proti nebu dvigajo usta in kar izreče njih jezik, mora veljati na zemlji.

⁹Kontraux la cxielon ili levas sian busxon, Kaj ilia lango promenas sur la tero.

¹⁰Zato hiti za njimi njih ljudstvo, in njih nauke srkajo kot vodo obilo.

¹⁰Tial tien ankaux iras Lia popolo, Kaj ili akvon cxerpas abunde.

¹¹In govoré: Kako naj Bog ve? Ali je pač kaj znanja pri Najvišjem?

¹¹Kaj ili diras:Kiel Dio scias? Kaj cxu la Plejaltulo komprenas?

¹²Glejte! ti so brezbožni in, vsekdar živeč brez skrbi, kopičijo bogastvo!

¹²Jen tiuj estas malvirtuloj, Kaj ili estas felicxuloj de la mondo kaj atingis ricxecon!

¹³Res, zastonj sem čistil srce svoje in v nedolžnosti umival svoje roke,

¹³Nur vane mi purigis mian koron Kaj lavis per senkulpeco miajn manojn,

¹⁴ker sem bil vendarle tepen ves dan, in kazen me je iznova zadela vsako jutro. –

¹⁴Kaj mi turmentigxas cxiutage Kaj mi suferas punon cxiumatene!

¹⁵Ako bi bil jaz rekel: Govoril bom istotako, glej, nezvest bi bil rodu tvojih otrok.

¹⁵Se mi intencus paroli kiel ili, Tiam mi farigxus perfida al la generacio de Viaj filoj.

¹⁶Tedaj sem premišljal, da bi to razumel, a pretežavno je bilo očem mojim.

¹⁶Mi meditis, por kompreni cxi tion; Sed gxi estis malfacila en miaj okuloj,

¹⁷Dokler nisem stopil v svetišča Boga mogočnega in zagledal njih konca.

¹⁷GXis mi venis en la sanktejon de Dio Kaj ekkomprenis la finon de tio.

¹⁸Zares, na polzka tla si jih postavil, treščiš jih, da bodo v podrtine.

¹⁸Vi starigas ilin sur glitiga loko; Kaj Vi jxetas ilin en pereon.

¹⁹Kako so hipoma opustošeni, konec jih je, poginili so v grozah!

¹⁹Kiel momente ili ruinigxis! Pereis, malaperis de subita teruro!

²⁰So kakor sanje, ko se je zbudil kdo; tako, Gospod, ko se zbudiš, uničiš njih podobo.

²⁰Simile al songxo post la vekigxo, Vi, ho mia Sinjoro, en kolero tute sensignifigas ilian bildon.

²¹Ko se mi je grenkobe polnilo srce in me je bodlo v ledicah mojih,

²¹Kiam bolis mia koro Kaj turmentigxis mia internajxo,

²²tedaj sem bil brezpameten in nisem vedel ničesar, kakor živina sem bil pred teboj.

²²Tiam mi estis senklerulo kaj mi ne komprenis; Mi estis kiel bruto antaux Vi.

²³A vendar sem vedno s teboj, ker si me prijel za desnico mojo.

²³Sed mi cxiam estas apud Vi; Vi tenas min je la dekstra mano.

²⁴Po svetu svojem me boš vodil in naposled sprejel v slavo.

²⁴Per Via konsilo Vi min kondukas, Kaj poste Vi akceptas min kun honoro.

²⁵Kdo bi mi bil v nebesih razen tebe? in če tebe imam, se ne veselim ničesar na zemlji.

²⁵Kiu estas por mi en la cxielo? Kaj krom Vi mi nenion volas sur la tero.

²⁶Najsi peša meso moje in srce moje – skala srca mojega in delež moj je Bog vekomaj.

²⁶Konsumigxas mia karno kaj mia koro; Sed la fortikajxo de mia koro kaj mia parto estas Dio por eterne.

²⁷Ker glej, kateri so daleč od tebe, poginejo; pokončaš ga, kdorkoli se s prešeštvovanjem izneveri tebi.Jaz pa – dobro mi je, da sem blizu Boga; v Gospoda Jehovo stavim pribežališče svoje, da oznanjam vsa dela tvoja.

²⁷Jen tiuj, kiuj malproksimigxas de Vi, pereas; Vi ekstermas cxiun, kiu perfidigxis al Vi.

²⁸Jaz pa – dobro mi je, da sem blizu Boga; v Gospoda Jehovo stavim pribežališče svoje, da oznanjam vsa dela tvoja.

²⁸Sed al mi estas bone, ke mi estas proksima al Dio; Sur mian Sinjoron, sur la Eternulon, mi metis mian fidon, Por rakonti cxiujn Viajn farojn.