¹{Načelniku godbe; za Jedutuna. Psalm Asafov.} Z glasom svojim hočem vpiti k Bogu, z glasom svojim k Bogu, in nagne uho k meni.

¹Al la hxorestro. Por Jedutun. Psalmo de Asaf. Mia vocxo iras al Dio, kaj mi krias; Mia vocxo iras al Dio, ke Li auxskultu min.

²Ob dnevi stiske svoje sem iskal Gospoda, roka moja je bila po noči proti nebu iztegnjena neprenehoma, duša moja se je branila pripustiti tolažbo.

²En la tago de mia suferado mi sercxas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne mallevigxas; Mia animo ne volas konsoligxi.

³Spominjam se Boga in stokam, premišljam, in duh moj omaguje. (Sela.)

³Mi rememoras Dion, kaj mi gxemas; Mi meditas, kaj mia spirito malgxojas. Sela.

⁴Ne daš mi zatisniti oči, izbegan sem tako, da govoriti ne morem.

⁴Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.

⁵Čase premišljujem starodavne, prejšnjih vekov leta.

⁵Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antauxlonge pasintaj.

⁶Spominjam se ponočne godbe svoje na strune, v srcu svojem premišljam in duh moj preiskuje, govoreč:

⁶Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.

⁷Ali bi na večne čase zametal Gospod, ali ne bode nikdar več milostiv?

⁷CXu por eterne mia Sinjoro forpusxis? Kaj cxu Li ne plu favoros?

⁸Je li pri kralju milost njegova za vselej? Je li konec obljubi njegovi od roda do roda?

⁸CXu por eterne cxesigxis Lia boneco? CXu Lia promeso ne plenumigxos por cxiuj generacioj?

⁹Ali je pozabil Bog mogočni deliti milost, ali je pa v jezi zaprl usmiljenje svoje? (Sela.)

⁹CXu Dio forgesis indulgi? CXu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.

¹⁰Nato si rečem: To je moja bolezen, leta trpljenja, namenjena mi od desnice Najvišjega.

¹⁰Kaj mi diris:Tio estas mia aflikto, Ke aliigxis la dekstra mano de la Plejaltulo.

¹¹S hvalo bom spominjal dejanj GOSPODOVIH, da, spominjal se bom vseh čudes tvojih od starodavnosti.

¹¹Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.

¹²In premišljal bom vsaktero delo tvoje in o dejanjih tvojih bom razmišljal.

¹²Mi meditos pri cxiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.

¹³O Bog, v svetosti je steza tvoja; kdo je velik Bog mogočni kakor Bog naš?

¹³Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?

¹⁴Ti si sam Bog mogočni, čudodelni, pokazal si moč svojo med narodi.

¹⁴Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.

¹⁵Odrešil si s povzdignjeno roko ljudstvo svoje, sinove Jakobove in Jožefove. (Sela.)

¹⁵Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.

¹⁶Videle so te vode, o Bog, videle so te vode in se tresle, da, potresla so se brezna.

¹⁶Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuigxis.

¹⁷Izlili so oblaki vode, glas so zagnali gornji oblaki, tudi pšice tvoje so švigale semtertja.

¹⁷Nubegoj versxis akvon, La cxielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.

¹⁸Bobnel je grom tvoj v viharju, bliski so razsvetljevali vesoljni svet, potresla se je zemlja in trepetala.

¹⁸La vocxo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj sxanceligxis la tero.

¹⁹Skozi morje je šla pot tvoja in steza tvoja skozi široke vode, kjer sledovi tvoji niso znani.Vodil si kakor čredo ljudstvo svoje po Mojzesu in Aronu.

¹⁹Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj pasxosignoj ne estis videblaj.

²⁰Vodil si kakor čredo ljudstvo svoje po Mojzesu in Aronu.

²⁰Vi kondukis Vian popolon kiel sxafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.