¹Duh moj je raztresen, dnevi mi dotekajo, grobovi me čakajo.

¹Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

²Res zasmehljivci so pri meni, in oko moje mora gledati njih bridko žaljenje.

²Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

³Zastavi se, prosim, jamči zame pri sebi! kdo mi sicer v roko udari za poroštvo?

³Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

⁴Kajti njih srca si zaprl razumu, zato jim ne daš prevladovati.

⁴Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

⁵Če kdo ponuja prijatelje v plen, otrokom njegovim morajo oči shirati.

⁵Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

⁶On me je tudi postavil v prislovico ljudem, in obraz moj jim je v pljuvanje.

⁶Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

⁷In oko moje je potemnelo od nevolje, in kakor senca je slednji moj ud.

⁷Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cieó.

⁸Pošteni ostrme ob tem, in nedolžni se ujezi nad bogapozabnikom.

⁸Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

⁹A pravični bo vztrajal na poti svoji, in kdor je čistih rok, bo dobival vedno več moči.

⁹Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.

¹⁰Ali vi vsi, le prihajajte zopet sem! modrega vendar ne najdem med vami.

¹⁰Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.

¹¹Dnevi moji so minili, načrti so se mi izjalovili, kar sem jih gojil v srcu svojem.

¹¹Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

¹²Noč mi izpreminjajo v dan, svetloba, pravijo, je blizu tam, kjer je tema.

¹²Noc mi się w dzieó obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

¹³Ako čakam, da dobim v šeolu dom, ako sem si v temoti postlal ležišče,

¹³Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

¹⁴ako sem dejal grobu: Oče moj si! in črvadi: Mati si moja in sestra moja!

¹⁴Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

¹⁵kje je potem nada moja? da, nada moja, kdo jo bo gledal?Zaide doli do zapahov šeola, ko bomo vsi vkup počivali v prahu.

¹⁵Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

¹⁶Zaide doli do zapahov šeola, ko bomo vsi vkup počivali v prahu.

¹⁶W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.