¹Tedaj odgovori Zofar Naamatec in reče:

¹A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:

²Zato mi odgovarjajo misli moje in zaradi tega sem znotraj razburjen.

²Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.

³Svarilo, sebi v sramoto, mi je poslušati! A duh moj po razsodnosti svoji mi odgovarja.

³Słyszałem mnie haóbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.

⁴Ne veš li tega, kar je od vekomaj, odkar je bil človek postavljen na zemljo:

⁴Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

⁵da je zmagoslavje brezbožnih kratko in radost bogapozabnika le za trenotek?

⁵Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

⁶Najsi celó do neba stopa visokost njegova in glava njegova se dotika oblakov:

⁶By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

⁷kakor blato njegovo pogine za vselej; kateri so ga videli, poreko: Kje je?

⁷A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

⁸Kakor sen odleti, in ne bodo ga našli, izgubi se kakor ponočna prikazen.

⁸Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

⁹Oko ga je ugledalo, a ne bo ga videlo več, in nikdar več ga ne bo gledalo mesto njegovo.

⁹Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

¹⁰Njegovi otroci bodo iskali prijaznosti ubogih in njih roke bodo povračale oškodovancem imetje njegovo.

¹⁰Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

¹¹Kosti so mu bile polne mladostne moči, ta pa zdaj leži ž njim v prahu.

¹¹Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

¹²Čeprav mu je hudoba sladka v ustih in jo skriva pod jezikom svojim,

¹²A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

¹³jo slastno goji in je noče pustiti, ampak jo zadržuje v grlu svojem:

¹³Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

¹⁴vendar se izpremeni hrana v životu njegovem, kačji strup bode v notranjščini njegovi.

¹⁴Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

¹⁵Bogastvo je požrl, pa ga bo izbljuval, iz trebuha mu ga potegne Bog mogočni.

¹⁵Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.

¹⁶Sesal je kačji strup: gadji jezik ga usmrti.

¹⁶Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.

¹⁷Ne bo gledal veselja svojega v potokih, v tekočih rekah medu in smetane.

¹⁷Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

¹⁸Povrniti mora, kar je pridelal, ne sme tega uživati; primerno imetju, ki ga je pridobil, se ne more veseliti.

¹⁸Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

¹⁹Kajti potrl je in zapustil ubožce, hiše si je siloma vzel, a ne bo jih dozidal.

¹⁹Bo ubogich dręczył i opuszczał, złupił dom, którego nie budował; przetoż nic spokojnego nie poczuje w żywocie swoim,

²⁰Kajti pokoja ni poznal v osrčju svojem, zato ne ohrani ničesar, kar mu je drago.

²⁰Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

²¹Nič ni ušlo njegovi požrešnosti, zato ne bode trpežno blagostanje njegovo.

²¹Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

²²Ko bode v obilni obilosti, ga zadene stiska, roka vsakega trpina pride nanj.

²²Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się naó.

²³Ko si bo hotel napolniti trebuh, Bog spusti nanj jeze svoje togoto, in deževala bo nanj, njemu v jed.

²³Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież naó Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści naó, i na pokarmy jego.

²⁴Bežal bo pred železnim orožjem, a prestreli ga bronasti lok.

²⁴Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.

²⁵Izdere pšico, in pride ven iz telesa njegovega, svetlo jeklo iz žolči njegove, strahote ga objamejo.

²⁵Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

²⁶Zgolj nesreča je prihranjena za vse zaklade njegove, požre ga ogenj, ki ga človek ne podpihava, požge, kar je preostalo v šatoru njegovem.

²⁶Wszystkie nieszczęścia zasadziły się naó w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogieó nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

²⁷Nebesa razkrijejo njegovo krivico, in zemlja se vzdigne zoper njega.

²⁷Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

²⁸Dobiček hiše njegove se spravi vstran, povodenj ga odplavi v dan jeze Božje.To je človeku brezbožnemu delež od Boga in dediščina, prisojena mu od Boga mogočnega.

²⁸Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzieó gniewu jego.

²⁹To je človeku brezbožnemu delež od Boga in dediščina, prisojena mu od Boga mogočnega.

²⁹Tenci jest dział człowieka niepobożnego od Boga, to dziedzictwo naznaczone mu od Boga.