¹Zakaj ni vnaprej določil Vsemogočni sodnih rokov? in zakaj ne vidijo, kateri ga poznajo, njegovih sodnih dni?

¹Czemuż od Wszechmocnego nie są zakryte czasy? a którzy go znają, nie widzą dni jego?

²Krivičniki prestavljajo mejnike, plenijo črede in jih sebi pasejo.

²Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.

³Osle sirotam odganjajo in vdovam jemljejo v zastavo vole.

³Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą.

⁴Ubožce pehajo s cest, krotki, kar jih je v deželi, se morajo skrivati vsi.

⁴Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

⁵Glej, kakor divji osli v pustinji hodijo ubožci na delo svoje, marljivo iščoč plena: puščava jim daje hrane za njih otroke.

⁵Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.

⁶Na polju žanjejo žito krivičnikovo in paberkujejo v njegovem vinogradu.

⁶Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.

⁷Nagi leže vso noč, ker nimajo obleke, in nimajo odeje v mrazu.

⁷Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.

⁸Lijak z gora jih premoči, in ker nimajo strehe, se oklepajo skalovja. –

⁸Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.

⁹Siroto od prsi trgajo krivičniki, in kar ima na sebi ubožec, jemljejo v zastavo. –

⁹Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw.

¹⁰Goli hodijo, brez oblačila, in lačni nosijo bogatinom snope;

¹⁰Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.

¹¹v njih hramih jim morajo delati olje, tlačijo v tlačilnici in žeje se suše.

¹¹A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną.

¹²Iz mesta se sliši ječanje umirajočih, in duša ranjencev vpije. A Bog tega ne šteje za nepristojnost!

¹²Ludzie w mieście wzdychają, a dusze zabitych wołają, a Bóg temu wstrętu nie czyni.

¹³Drugi pa so sovražniki svetlobe: njenih potov ne poznajo, na njenih stezah ne ostajajo.

¹³Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej.

¹⁴Ob jutranjem svitu vstaja razbojnik, mori ubožca in potrebnega, in po noči je kakor tat.

¹⁴Raniuczko wstaje mężobójca, zabija ubogiego i niedostatecznego, a w nocy jest jako złodziej.

¹⁵In oko prešeštnikovo čaka, da nastane mrak, češ: Nobeno oko me ne zagleda, in krinko si dene na obraz.

¹⁵Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe.

¹⁶V temi vdirajo v hiše; po dnevi se zapirajo, svetlobe ne poznajo.

¹⁶Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

¹⁷Kajti najbolj črna tema jim je vsem jutro, ker vsak izmed njih je vešč grozotam črne teme.

¹⁷Ale zaranek jest im jako cieó śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

¹⁸Hiter je v teku svojem po površju vodá; njih delež je proklet na zemlji; ne hodi več po poti proti vinogradom.

¹⁸Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

¹⁹Suša in vročina odpravita snežnico: enako šeol tiste, ki so grešili.

¹⁹Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

²⁰Mati pozabi takega, črvadi bo dobro teknil, ne bodo se ga več spominjali; tako bo strta kakor drevo nepravičnost

²⁰Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

²¹tistega, ki je plenil nerodovitno, ki ni rodila, in vdovi ničesar ni storil dobrega.

²¹Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.

²²Bog pa z močjo svojo dolgo vzdržuje mogočneže; marsikateri še vstane, ko je že obupal nad življenjem.

²²Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

²³Bog mu daje varnosti, in on se naslanja nanjo; toda oči Njegove so nad njih poti.

²³Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.

²⁴Stopijo visoko, a malo le, pa jih ni več; zvrnejo se, smrt jih pograbi kakor vse druge, posečeni bodo kakor dozoreli klasovi.Ni li tako? Kdo dokaže, da lažem, in dene v nič govor moj?

²⁴Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.

²⁵Ni li tako? Kdo dokaže, da lažem, in dene v nič govor moj?

²⁵A jeźli nie tak jest, gdzież jest ten, coby mi zadał kłamstwo, a coby obrócił wniwecz słowa moje?