¹In Job je nadaljeval govor svoj in rekel:

¹Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

²Kakor res živi Bog silni, ki mi je odvzel pravico, in Vsegamogočni, ki žali dušo mojo

²Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:

³(kajti življenje moje je še v meni in duh Božji v nosnicah mojih):

³Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

⁴ustne moje ne govore krivičnega in jezik moj ne izreče prevare!

⁴Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.

⁵Vam nikakor ne priznam pravičnosti; dokler ne umrem, ne dam si vzeti brezmadežnosti svoje.

⁵Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.

⁶Pravičnosti svoje se držim in je ne pustim; srce mi ne očita ne enega mojih dni.

⁶Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.

⁷Sovražnik moj naj se pokaže kot brezbožnik, in kdor se stavi zoper mene, kakor krivičnik.

⁷Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.

⁸Kajti kaj je bogapozabnikova nada, če mu Bog prestriže življenje in vzame dušo?

⁸Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

⁹Bo li Bog mogočni slišal njegovo vpitje, ko pride stiska nadenj?

⁹Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy naó ucisk przyjdzie?

¹⁰More se li veseliti Vsemogočnega in klicati Boga vsakteri čas?

¹⁰Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?

¹¹Naj vas poučim o roki Boga silnega; kar je pri Vsegamogočnem, nočem utajiti.

¹¹Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.

¹²Glejte, sami ste to vsi videli, zakaj torej blebetate ničevo?

¹²Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?

¹³To je delež krivičnega človeka pri Bogu mogočnem in silovitnikov dediščina, ki jo dobivajo od Vsemogočnega:

¹³Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.

¹⁴Ko se mu množe otroci, množe se za meč, in potomci njegovi nimajo kruha dositega.

¹⁴Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

¹⁵Kar preostane njegovih, bodo pokopani v pomoru, in vdove njegove ne bodo žalovale.

¹⁵Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

¹⁶Ako si nakopiči srebra kakor prahu in si oblačil oskrbi kakor blata:

¹⁶Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

¹⁷pripravi si jih, a pravičnik jih bo oblekel, in nedolžni si med seboj razdele srebro.

¹⁷Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.

¹⁸Zida si hišo, ki je kakor moljava in kakor koča, ki si jo napravi čuvaj.

¹⁸Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.

¹⁹Bogat gre spat, a ne leže v drugič, odpre oči, in ni ga več.

¹⁹Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

²⁰Grozote ga dohite kakor voda, po noči ga ugrabi vihar.

²⁰Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

²¹Vzhodni veter ga vzame, da odide, in ga odnese z mesta njegovega.

²¹Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

²²In Bog bo lučal vanj brez prizanašanja, roki Njegovi zaman bo poskušal ubežati.Ploskali bodo nad njim z rokami in izžvižgajo ga z mesta njegovega.

²²Toć Bóg naó dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

²³Ploskali bodo nad njim z rokami in izžvižgajo ga z mesta njegovega.

²³Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.