¹In Job je nadaljeval govor svoj in rekel:

¹Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

²O da bi bil še kakor v nekdanjih mesecih, kakor v dneh, ko me je Bog varoval,

²Któż mi to da, abym był jako za miesięcy dawnych, za dni onych, których mię Bóg strzegł;

³ko mi je svetilnica njegova sijala nad glavo in ko sem pri njegovi luči hodil po temi;

³Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

⁴kakor sem bil v dneh zrelosti svoje, ko je bilo prijateljstvo Božje nad šatorom mojim,

⁴Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;

⁵ko je bil še Vsemogočni z menoj, otroci moji okoli mene;

⁵Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a około mnie dziatki moje;

⁶ko sem si umival noge v smetani in je skala poleg mene izlivala potoke olja!

⁶Gdy ścieszki moje opływały masłem, a opoka wylewała mi źródła oliwy;

⁷Ko sem šel skozi vrata v mesto, stol svoj si postavil na ulici,

⁷Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.

⁸mladeniči so me videli in se skrili, in starci so se vzdignili in stali,

⁸Widząc mię młodzi ukrywali się, a starcy powstawszy stali.

⁹knezi so zadrževali besede, položivši roko na usta svoja,

⁹Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.

¹⁰plemenitnikov glas je onemel in jezik se jim je k nebesu prilepil.

¹⁰Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.

¹¹Ker ko je uho slišalo o meni, je blagrovalo mene, in ko me je oko videlo, je pričalo zame.

¹¹Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,

¹²Zakaj otel sem ubožca, ki je vpil za pomoč, in siroto, ki ji ni bilo pomočnika.

¹²Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.

¹³Blagoslov tistega, ki bi bil skoro poginil, je prišel nadme, in srce vdove sem spravil v radostno petje.

¹³Błogosławieóstwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem.

¹⁴Oblačil sem pravičnost – bila mi je v obleko, in gorečnost za pravico mi je bila kakor plašč in venec.

¹⁴W sprawiedliwość obłoczyłem się, a ona zdobiła mię; sąd mój był jako płaszcz i korona.

¹⁵Slepcu sem bil oko in noga hromcu.

¹⁵Byłem okiem ślepemu, a nogą chromemu.

¹⁶Oče sem bil potrebnim in pravdo tistega, ki ga nisem poznal, sem preiskoval.

¹⁶Byłem ojcem ubogich, a sprawy, którejm nie wiedział, wywiadywałem się.

¹⁷Strl sem nepravičniku kočnike in zobom njegovim sem iztrgal plen.

¹⁷I kruszyłem szczęki złośnika, a z zębów jego wydzierałem łup.

¹⁸Zato sem dejal: V gnezdu svojem bom umrl in pomnožim kakor pesek dni svoje.

¹⁸Przetożem rzekł: W gniaździe swojem umrę, a jako piasek rozmnożę dni moje.

¹⁹Korenina moja se bo raztezala kraj vode in rosa bo nočevala na mojem vejevju;

¹⁹Korzeó mój rozłoży się przy wodach, a rosa trwać będzie przez noc na gałązkach moich.

²⁰slava moja ostane vedno nova pri meni in lok moj se bo pomlajeval v roki moji.

²⁰Chwała moja odmłodzi się przy mnie, a łuk mój w ręce mojej odnowi się.

²¹Mene so poslušali in čakali in molče na uho vlekli moj svet.

²¹Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

²²Po mojih besedah ni nihče govoril, in govorjenje moje je nanje kapljalo.

²²Po słowie mojem nie powtarzano, tak na nich kropiła mowa moja.

²³Čakali so me kakor dežja in odpirali usta svoja kakor zemlja, hrepeneč po poznem dežju.

²³Bo mię oczekiwali jako deszczu, a usta swe otwierali jako na deszcz późny.

²⁴Nasmehljaval sem se jim, kadar so obupavali, in svetlobe obličja mojega niso mogli omračiti.Rad sem krenil na pot k njim in sedel kot glava, in stoloval sem pri njih kakor kralj med vojsko, kot tisti, ki tolaži žalujoče.

²⁴Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.

²⁵Rad sem krenil na pot k njim in sedel kot glava, in stoloval sem pri njih kakor kralj med vojsko, kot tisti, ki tolaži žalujoče.

²⁵Jeźlim kiedy do nich przyszedł, siadałem na przedniejszem miejscu, i mieszkałem jako król w wojsku, a jako ten, który smutnych cieszy.