¹In oni trije možje so nehali odgovarjati Jobu, ker je bil pravičen v svojih očeh.

¹A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:

²Tedaj se vname jeza Elihuju, sinu Barakela, Buzovcu, iz rodovine Ramove; zoper Joba se mu vname jeza, ker je sebe bolj opravičeval nego Boga.

²Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.

³Tudi zoper tri prijatelje njegove se je razsrdil, zato ker niso našli odgovora in so vendar obsojali Joba.

³Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.

⁴Elihu pa je čakal Joba z besedami, ker oni so bili starejši nego on.

⁴Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.

⁵In ko je videl Elihu, da ni bilo odgovora v ustih tistih treh mož, tedaj se mu razvname jeza.

⁵Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.

⁶In izpregovori Elihu, sin Barakelov, Buzovec, in reče: Mlad sem po letih, vi pa ste starci, zato me je bilo sram in sem se bal vam povedati svoje misli.

⁶I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.

⁷Dejal sem: Naj leta govore in visoka starost naj oznani modrost.

⁷Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.

⁸Toda duh v smrtnikih je in dih Vsemogočnega, ki jih dela razumne.

⁸Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

⁹Priletni niso vselej modri in starci ne umejo vsekdar, kar je prav.

⁹Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.

¹⁰Zato pravim: Poslušaj mene, tudi jaz hočem povedati misli svoje.

¹⁰Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.

¹¹Glejte, čakal sem besed od vas, poslušal sem vašo razsodnost, dokler bi bili iznašli, kar je odgovoriti,

¹¹Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.

¹²in skrbno sem pazil na vas; a glejte, ni ga med vami, ki je prepričal Joba in odgovoril besedam njegovim.

¹²I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.

¹³Nikar torej ne pravite: Našli smo modrost; Bog mogočni ga premore, ne človek!

¹³Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.

¹⁴Kajti proti meni ni nameril besed; in z vašimi govori mu ne bom odgovarjal.

¹⁴Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.

¹⁵Osupnili so, ne odgovarjajo več, pošle so jim besede.

¹⁵Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.

¹⁶In jaz naj čakam, ker oni ne govore, ker tu stoje in ne odgovarjajo več?

¹⁶Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.

¹⁷Odgovoril bom tudi jaz svoj del, tudi jaz povem mnenje svoje.

¹⁷Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.

¹⁸Kajti poln sem besed, pritiska me duh moj v meni.

¹⁸Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.

¹⁹Glej, život mi je kakor vino, ki nima duška, kakor novi sodi hoče počiti.

¹⁹Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.

²⁰Moram govoriti, da se oddahnem, odprem torej ustne svoje in odgovorim!

²⁰Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

²¹Da bi le z nikomer pristranski ne potegnil! In nobenemu človeku se nočem prilizovati.Saj tudi ne poznam prilizovanja: sicer bi me v kratkem vzel Stvarnik moj.

²¹Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.

²²Saj tudi ne poznam prilizovanja: sicer bi me v kratkem vzel Stvarnik moj.

²²Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.