¹Nato odgovori Bildad Šuhec in reče:

¹I odpowiedział Bildad Suhytczyk, a rzekł:

²Doklej še boš tako govoril in doklej bodo besede tvoje kakor silovit veter?

²Pokądże rzeczy takowe mówić będziesz? a pokąd będą słowa ust twoich jako wiatr gwałtowny?

³Ali Bog mogočni prevrača sodbo in Vsegamogočni prevrača li pravičnost?

³Izażby miał Bóg sąd podwrócić? a Wszechmocny miałby sprawiedliwość wynicować?

⁴Ako so grešili sinovi tvoji zoper njega, jih je izročil kazni za njih pregreho.

⁴Że synowie twoi zgrzeszyli przeciw niemu, przetoż ich puścił w rękę nieprawości ich.

⁵Ako boš zgodaj iskal Boga mogočnega in milosti prosil pri Vsegamogočnem,

⁵Jeźli się ty wczas nawrócisz do Boga, a będziesz się modlił Wszechmocnemu;

⁶če si čist in pošten: res se prebudi on tebi v prid in blagostanje povrne hiši pravičnosti tvoje;

⁶Jeźli będziesz czystym i szczerym; tedyć pewnie ocuci dla ciebie, i spokojne uczyni mieszkanie sprawiedliwości twojej.

⁷in prejšnja sreča tvoja bode majhna proti poslednji, ki silno vzraste.

⁷A choć początek twój mały będzie, jednak ostatek twój bardzo się rozmnoży.

⁸Kajti vprašaj, prosim, prejšnji rod in premisli, kar so preiskali njih očetje

⁸Bo spytaj się proszę wieku starego, a nagotuj się ku wyszpiegowaniu ojców ich.

⁹(zakaj mi smo od včeraj in ničesar ne vemo, ker so naši dnevi le senca na zemlji):

⁹(Gdyż wczorajszymi jesteśmy, a nic nie wiemy, ponieważ jako cieó są dni nasze na ziemi.)

¹⁰te li ne bodo poučili in ti povedali, ne prineso li besed iz srca svojega?

¹⁰Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.

¹¹Kjer ni močvirja, zraste li trstičje? in brez vode obrodi li bičje,

¹¹Azaż urośnie sitowie bez wilgotności? Izali urośnie rogoża bez wody?

¹²ki prej nego druge rastline, še neporezano, usahne?

¹²Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

¹³Take so poti vsakemu, ki zabi Boga mogočnega, in kdor Ga zaničuje, njemu izgine upanje;

¹³Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.

¹⁴česar se nadeja, se mu izjalovi, pajčevinast je vsak njegov up.

¹⁴Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.

¹⁵Nasloni se na hišo svojo, pa ne bo stala, trdno se je oprime, pa se ne bo vzdržala.

¹⁵Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.

¹⁶Čvrst in sočnat na solncu se greje in po vsem vrtu razteza veje,

¹⁶Zieleni się na słoócu, i w ogrodzie jego świeża latorośl jego wyrasta.

¹⁷po kupu kamenja razvija svoje korenine, navzgor se oklepa hiše kamenene.

¹⁷Nad ródłem splątają się korzenie jego, i na miejscu kamienistem rozkłada się.

¹⁸Ko ga pa iztrebi Gospodar, kraj njegov ga zataji: Nisem te videl nikdar!

¹⁸Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.

¹⁹Glej, to je pota njegovega slast! In iz prahu za njim zrastejo drugi.

¹⁹Toć to jest wesele drogi jego, a inny z ziemi wyrośnie.

²⁰Glej, Bog mogočni ne zavrže popolnega in ne bo podpiral roke hudobnežem.

²⁰Oto Bóg nie odrzuci człowieka szczerego, ale złośnikom nie poda ręki.

²¹Kadar ti napolni usta s smehom in ustnice z radostnim ukanjem,bodo v sramoto oblečeni tvoji sovražilci, in šatora brezbožnikov ne bode več.

²¹Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

²²bodo v sramoto oblečeni tvoji sovražilci, in šatora brezbožnikov ne bode več.

²²Gdyż, którzy cię mają w nienawiści, obleczeni będą wstydem, a przybytku niepobożnych nie będzie.