¹Pregovori Salomona, sina Davidovega, kralja izraelskega:

¹Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,

²da se spozna modrost in uk, da se umejo razumnosti besede,

²Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;

³da se sprejme pouk v modrem vedenju, v pravičnosti, pravi sodbi in poštenosti,

³Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

⁴da se dá preprostim pamet, mladeniču spoznanje in razsodnost.

⁴Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.

⁵Čul jih bo modri in napredoval v znanosti, in razumnik si pridobode modrih vodil,

⁵Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,

⁶da razume pregovore in skrivnostne izreke, besede modrih in njih uganke.

⁶Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.

⁷Strah GOSPODOV je začetek znanja; modrost in pouk zaničujejo neumneži.

⁷Bojaźó Paóska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.

⁸Poslušaj, sin moj, očeta svojega pouk in ne zametuj nauka matere svoje:

⁸Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

⁹kajti krasen venec je to glavi tvoji in verižica zlata tvojemu grlu.

⁹Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łaócuchem kosztownym szyi twojej.

¹⁰Sin moj, ako te vabijo grešniki, se jim ne vdaj.

¹⁰Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.

¹¹Ako govore: „Pojdi z nami, na kri prežímo, nedolžnega zalezujmo brez vzroka;

¹¹Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;

¹²pogoltnimo jih žive, kakor jih požira smrtni kraj, in nepoškodovane, kakor da bi naglo padli v jamo;

¹²Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

¹³vsakršno drago blago si pridobimo, s plenom napolnimo hiše svoje;

¹³Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;

¹⁴srečo izkusi sredi nas, ena mošnja bodi nam vsem!“ –

¹⁴Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

¹⁵sin moj, ne hodi po poti ž njimi, zdrži nogo svojo od njih steze!

¹⁵Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

¹⁶Ker njih noge tečejo za hudim in kri hité prelivat.

¹⁶Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.

¹⁷Res, zaman se razpenja mreža pred očmi vsakega ptiča,

¹⁷Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

¹⁸oni pa – sami na svojo kri preže, zalezujejo lastne duše svoje!

¹⁸Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

¹⁹Take so steze njih, ki iščejo krivičnega dobička: jemlje dušo njim, ki si ga lasté.

¹⁹Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

²⁰Modrost glasno kliče zunaj, na ulicah zaganja svoj glas;

²⁰Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

²¹vpije, kjer se največ ljudstva gnete, ob vhodu v vrata, v mestu, govori besede svoje:

²¹W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

²²Doklej, o preprosti, boste ljubili nespamet in, zasmehovalci, imeli veselje v zasmehovanju in, bedaki, sovražili znanje?

²²Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

²³Obrnite se k svarjenju mojemu! Glejte, izlijem vam duha svojega, oznanjala vam bom besede svoje.

²³Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

²⁴Toda, ko sem klicala, ste se branili, ko sem iztezala roko svojo, nihče se ni zmenil zanjo,

²⁴Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;

²⁵temuč prezirali ste vse svete moje in svarila mojega si niste želeli:

²⁵Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

²⁶zato se bom tudi jaz smejala v nesreči vaši in vas zasmehovala, kadar pride, česar se bojite;

²⁶Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

²⁷kadar pride kakor besneča uima, česar se bojite, in se približa nesreča vaša kakor nevihta, ko pridere nad vas stiska in nadloga.

²⁷Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

²⁸Tedaj me bodo klicali, pa jim ne odgovorim, skrbno me bodo iskali, a ne najdejo me:

²⁸Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.

²⁹zato ker so sovražili znanje in strahu GOSPODOVEGA niso izvolili,

²⁹Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Paóskiej nie obrali sobie,

³⁰svetov mojih niso hoteli, a zaničevali so vse svarjenje moje.

³⁰Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

³¹Zato bodo jedli od sadu pota svojega in sitili se z naklepi svojimi.

³¹Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

³²Zakaj bebcev upor jih ubije in brezkrbnost bedakov jih pokonča.Kdor pa mene posluša, brez skrbi bo prebival in mir užival, ne boječ se hudega.

³²Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.

³³Kdor pa mene posluša, brez skrbi bo prebival in mir užival, ne boječ se hudega.

³³Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.