¹Ne zavidaj hudobnim ljudem in ne želi bivati ž njimi;

¹Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;

²ker na pogubo misli njih srce in nadlego govore njih ustnice.

²Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.

³Z modrostjo se hiša zida in z umnostjo se utrdi;

³Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.

⁴in po znanju se napolnijo hrami z vsem blagom dragim in prijetnim.

⁴Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.

⁵Mož modri je močan in umni mož utrjuje krepkost svojo.

⁵Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.

⁶Kajti z razumnim vodstvom se boš srečno vojskoval in zmago pridobil z množico svetovalcev.

⁶Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.

⁷Previsoka je neumnežu modrost, pri vratih ne odpre svojih ust.

⁷Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.

⁸Kdor misli kaj hudega storiti, imenovali ga bodo gospodarja spletk.

⁸Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.

⁹Namera neumnosti je greh in zasmehovalec je gnusoba ljudem.

⁹Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.

¹⁰Če ti srce upade v čas stiske, majhna je krepost tvoja.

¹⁰Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzieó ucisku słaba będzie siła twoja.

¹¹Otmi nje, ki jih vlečejo v smrt, in ustavi jih, ki gredo na morišče!

¹¹Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.

¹²Če praviš: Glej, nismo vedeli tega! – ali ne bode on, ki srca pretehtava, pazil na to, in ki straži dušo tvojo, ne bo vedel tega? In ne povrne li vsakemu po delu njegovem?

¹²Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?

¹³Jej med, sin moj, ker je dober, in čisto strd, sladko tvojemu grlu;

¹³Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;

¹⁴spoznaj tudi, da je modrost dobra duši tvoji: če si jo dosegel, je zate bodočnost, in upanje tvoje se ne bo iztrebilo.

¹⁴Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.

¹⁵Ne preži, o brezbožnik, na pravičnega prebivališče, ne razdevaj počivališča njegovega!

¹⁵Nie czyó zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.

¹⁶Kajti sedemkrat pade pravični, a zopet vstane, brezbožni pa se zvrnejo v nesrečo.

¹⁶Bo choć siedm kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście.

¹⁷Ko pade sovražnik tvoj, ne veseli se, in ko se zgrudi, ne radúj se srce tvoje;

¹⁷Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;

¹⁸da ne zagleda GOSPOD in ne bo hudo v očeh njegovih ter ne obrne od njega v tebe jeze svoje.

¹⁸Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.

¹⁹Ne srdi se zaradi hudodelnikov, ne zavidaj brezbožnim:

¹⁹Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;

²⁰kajti prihodnosti ne bode hudemu, brezbožnih svetilnica ugasne.

²⁰Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.

²¹Boj se GOSPODA, sin moj, in kralja, in z uporniki se ne druži:

²¹Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;

²²kajti hipoma vstane njih nesreča, in kdo ve, kakšen bode konec njih let?

²²Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?

²³Tudi to so izreki modrih: Ozirati se na osebo v sodbi ni dobro.

²³I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.

²⁴Kdor pravi krivičniku: Pravičen si, klela ga bodo ljudstva, mrzeli narodi;

²⁴Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.

²⁵tistim pa, ki ga karajo, bode prijaznost in pride jim blagoslov dobrega.

²⁵Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieóstwo każdego dobrego.

²⁶Ustne poljublja, kdor besede prave odgovarja.

²⁶Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.

²⁷Opravi zunaj delo svoje in pripravi si ga na polju, potem lahko zidaš hišo svojo.

²⁷Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.

²⁸Ne bodi brez sile priča zoper bližnjega svojega, in zakaj bi varal z ustnami svojimi?

²⁸Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyó łagodnych namów wargami swemi.

²⁹Ne govóri: Kakor mi je storil, tako mu storim, vsakemu povrnem po delu njegovem.

²⁹Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.

³⁰Šel sem mimo polja lenega moža in mimo vinograda človeka brezumnega:

³⁰Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;

³¹pa glej, plevel ga je docela porastel, s koprivami je bilo pokrito površje njegovo in kamenena ograja njegova je bila podrta.

³¹A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.

³²Tedaj sem gledal in v srcu preudarjal in, videč to, sem posnel nauk:

³²Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.

³³Malo zaspati, malo zadremati, malo roke sklenivši ležati,v tem pride kakor uren popotnik uboštvo tvoje in potreba tvoja kakor oboroženec.

³³Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;

³⁴v tem pride kakor uren popotnik uboštvo tvoje in potreba tvoja kakor oboroženec.

³⁴A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.