¹Kakor ne sneg poletju in dež žetvi, tako ne pristoji neumnežu čast.

¹Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.

²Kakor vrabec, ki semtertja leta, kakor lastovka, ki se izpreletava, tako je kletev nezaslužena: nikogar ne zadene.

²Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.

³Konju bič, oslu uzdo, bedaku pa šibo na hrbet!

³Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.

⁴Ne odgovarjaj bedaku po neumnosti njegovi, da mu ne bodeš tudi ti enak.

⁴Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.

⁵Odgovóri bedaku po neumnosti njegovi, da ne bode moder v svojih očeh.

⁵Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.

⁶Kdor pošilja po bedaku poročilo, odsekava si sam noge in pripravlja si škodo.

⁶Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.

⁷Ohlapno so zvezane noge hromčeve: istotako moder izrek v ustih bedakov.

⁷Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.

⁸Kakor kdor vrže mošnjo žlahtnih kamenov v grobljo, tako dela, kdor čast izkazuje bedaku.

⁸Jako kiedy kto przywiązuje kamieó drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.

⁹Kakor trn, ki pride pijanemu v roko, tako je moder izrek v ustih bedakov.

⁹Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.

¹⁰Strelec, ki rani vse, in kdor najme bedaka in postopača, sta enaka.

¹⁰Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.

¹¹Kakor se pes vrne k izbljuvku svojemu, tako bedak ponavlja neumnost svojo.

¹¹Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.

¹²Vidiš li moža, ki šteje sam sebe za modrega – več je upanja za bedaka nego za njega.

¹²Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.

¹³Lenuh govori: Lev rjoveč je zunaj, lev hodi po ulicah!

¹³Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.

¹⁴Vrata se vrte na tečaju svojem: tako lenuh na postelji svoji.

¹⁴Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.

¹⁵Lenuh pač vtakne roko v skledo, a težko mu jo je pritegniti k ustom.

¹⁵Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.

¹⁶Modrejši je lenuh v svojih očeh nego sedmero njih, ki pametno odgovarjajo.

¹⁶Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.

¹⁷Za ušesa prime psa, kdor se nepoklican žene v tuj prepir.

¹⁷Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.

¹⁸Kakor brezumnik, ki meče ognjene in smrtne pšice:

¹⁸Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:

¹⁹tako je, kdor prekani bližnjega svojega in potem reče: Saj sem se le šalil!

¹⁹Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?

²⁰Ko poidejo drva, ogenj ugasne, in ko ni podpihovalca, molči prepir.

²⁰Gdy niestaje drew, gaśnie ogieó; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.

²¹Oglja je treba za žerjavico in drv za ogenj, moža prepirljivega pa, da vname prepir.

²¹Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.

²²Besede podpihovalčeve so kakor slaščice, vendar prodirajo v notranjščino telesa.

²²Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

²³Kakor čepinja, prevlečena s srebrno peno, so goreče ustne in srce hudobno.

²³Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.

²⁴Z ustnami svojimi se hlini sovražilec, a v srcu svojem snuje zvijačo;

²⁴Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.

²⁵ko z blagomilim glasom govori, ne upaj mu, zakaj sedmero gnusob je v srcu njegovem.

²⁵Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka obrzydliwość jest w sercu jego.

²⁶Zakriva se sovraštvo s prevaro, a zloba njegova se razodene v zboru.

²⁶Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.

²⁷Kdor koplje jamo, vanjo pade, in kdor kamen vali, nanj se zvrne.Lažnivi jezik sovraži tistega, kogar je zbadal, in medena usta pripravljajo padec.

²⁷Kto drugiemu dół kopie, wpada weó; a kto kamieó toczy, na niego się obraca.

²⁸Lažnivi jezik sovraži tistega, kogar je zbadal, in medena usta pripravljajo padec.

²⁸Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.