1Sin moj, na modrost mojo pazi, proti umnosti moji nagni uho svoje,
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoó ucha twego,
2da obdržiš premišljenost in ustne tvoje ohranijo spoznanje.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
3Zakaj med cede ustne tujke in glajša od olja so usta njena.
3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
4Ali njen konec je grenek kakor pelin, oster kakor dvorezen meč.
4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.
5Noge njene gredo v smrt, v kraj mrtvih držé stopinje njene.
5Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
6Še mar ji ni, da bi krenila na pot življenja; po krivih stezah hodi, a ne ve tega.
6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
7Sedaj torej, sinovi, poslušajte me in ne odstopajte od besed mojih ust.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
8Daleč od nje hodi svojo pot in ne bližaj se durim hiše njene,
8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
9da ne bi dal drugim dike svoje in let svojih grozovitniku;
9Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;
10da ne bi se sitili tujci s premoženjem tvojim in trudi tvoji ostali v hiši inostranca.
10By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;
11In ne bi zdihoval ob koncu svojem, ko se ti posuši meso in telo,
11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;
12in govoril: „Kako sem sovražil pouk in svarjenje je zametalo srce moje!
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
13Poslušal nisem glasú učiteljev svojih, ne ušesa svojega nagibal k njim, ki so me učili.
13Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!
14Skoraj da nisem obtičal v vsej nesreči sredi zbora in občine!“
14Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.
15Pij vodo iz lastnega vodnjaka in kar ti priteka iz tvojega studenca!
15Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!
16Ali naj se ven razlivajo viri tvoji, po ulicah tvoji potoki?
16Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.
17Imej jih sam zase, a ne za tujce s seboj vred.
17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.
18Blagoslovljen bodi vrelec tvoj in veseli se žene mladosti svoje,
18Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.
19košute predrage, gazele drežestne –! prsi njene naj te mamijo vsak čas, vedno hodi zamaknjen v njeno ljubezen!
19Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.
20Ker zakaj bi taval, sin moj, s tujko in bi objemal prsi tuje ženske?
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
21Kajti pred očmi GOSPODOVIMI so pota vsakega in on meri vse steze njegove.
21Gdyż przed oczyma Paóskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
22Brezbožnika ujamejo krivice njegove in vrvi greha njegovega ga bodo držale.Umre, ker mu nedostaje pouka, in v obilosti nespameti svoje bo blodil.
22Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.
23Umre, ker mu nedostaje pouka, in v obilosti nespameti svoje bo blodil.
23Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.