1Sin moj, če si postal porok bližnjemu svojemu, če si s podano roko obljubil za tujca:
1Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, a dałbyś obcemu rękę twoję:
2zadrgnil si se z besedami svojih ust, ujet si z besedami svojih ust.
2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.
3Stóri tisto skoraj, sin moj, in reši se, ker si prišel bližnjemu svojemu v roko; pojdi, spusti se na kolena in s prošnjami nadleguj bližnjega svojega!
3Przetoż uczyó tak, synu mój! a wyzwól się, gdyżeś wpadł w rękę przyjaciela twego; idźże, upokórz się, a nalegaj na przyjaciela twego.
4Ne dovoli spanja svojim očem, ne dremanja trepalnicam svojim;
4Nie dawaj snu oczom twoim, ani drzemania powiekom twoim.
5reši se kakor gazela iz roke lovčeve in kakor ptica iz ptičarjeve pesti.
5Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.
6Pojdi k mravlji, o lenuh, oglej si pota njena in uči se modrosti:
6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
7nima vodnika, nadzornika ali zapovednika,
7Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,
8vendar pripravlja poleti hrano svojo, ob žetvi znaša, kar bo uživala.
8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.
9Doklej boš polegal, lenuh? kdaj vstaneš iz spanja svojega?
9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?
10Malo boš pospančkal, malo podremal, malo sklenil roke in poležal:
10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.
11v tem ti pride uboštvo kakor uren popotnik in nuja nadte kakor oboroženec.
11A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.
12Belijalov človek, krivičen mož je, kdor hodi s spačenimi usti,
12Człowiek niepobożny, mąż złośliwy chodzi w przewrotności ust;
13mežika z očmi, beseduje z nogami, pomiguje s prsti.
13Mruga oczyma swemi, mówi nogami swemi, ukazuje palcami swemi;
14Vsakršna spačenost tiči v srcu njegovem, zlo snuje sleherni čas, prepire napravlja.
14Przewrotności są w sercu jego, myśli złe na każdy czas, a zwady rozsiewa.
15Zatorej pride nagloma nesreča njegova, v hipu se razbije in ne bo ozdravljenja.
15Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.
16Šestero je reči, ki jih sovraži GOSPOD, in sedmero se jih studi duši njegovi:
16Sześć jest rzeczy, których nienawidzi Pan, a siódma jest obrzydliwością duszy jego;
17oči visoke, jezik lažnjiv in roke, prelivajoče nedolžno kri,
17Oczów wyniosłych, języka kłamliwego, i rąk wylewających krew niewinną;
18srce, ki snuje hudobne naklepe, noge, urno tekoče v hudo,
18Serca, które knuje myśli złe; nóg, które się kwapią bieżeć ku złemu;
19kriva priča, ki raznaša laži, in kdor prepire seje med brati.
19Świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rosterki między braćmi.
20Hrani, sin moj, zapoved očeta svojega in ne zametuj nauka matere svoje;
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
21privezuj ju na srce svoje vedno, pripenjaj ju na grlo svoje!
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
22Kamor koli pojdeš, te bosta spremljala, ko boš ležal, bosta pazila nate, in ko se zbudiš, se pogovarjala s teboj.
22Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,
23Kajti zapoved je svetilnica in nauk je luč; in poučna svarila so pot življenja,
23(Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)
24da te obvarujejo ženske hudobne, prilizovanja jezika tujke.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
25Ne poželi si lepote njene v srcu in s trepalnicami svojimi naj te ne ujame.
25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.
26Kajti zaradi nečiste ženske se izgubi kruhek in prešeštnica lovi dušo dragoceno.
26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.
27Ali vzame kdo ogenj v nedrje svoje, in oblačila se mu ne osmode?
27Izaż może kto brać ogieó do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?
28Ali pa more kdo hoditi po žerjavici, da bi se mu noge ne obžgale?
28Izaż może kto chodzić po rozpalonym węglu, aby się nogi jego nie poparzyły?
29Tako, kdor se shaja z bližnjega svojega ženo, kdorkoli se je dotakne, ne ostane brez kazni.
29Tak kto wchodzi do żony bliźniego swego, nie będzie bez winy, ktokolwiek się jej dotknie.
30Ne zadene zaničevanje tatu, ako ukrade, da uteši poželenje svoje, ko je gladen;
30Nie kładą haóby na złodzieja, jeżliż co ukradnie, chcąc nasycić duszę swoję, będąc głodnym;
31vendar zasačen mora povrniti sedemkrat, dati mora vse blago hiše svoje.
31Ale gdy go zastaną, nagradza siedmiorako, albo wszystkę majętność domu swego daje.
32A kdor prešeštvuje z ženo, norí; kdor se hoče pogubiti, naj to stori.
32Lecz cudzołożący z niewiastą głupi jest, a kto chce zatracić duszę swoję, ten to czyni.
33Šiba in nečast ga zadeneta, in sramota njegova se ne izbriše.
33Karanie i zelżywość odniesie, a haóba jego nie będzie zgładzona.
34Ker ljubosumnost razvname srd moža, zato ne prizanese v dan maščevanja.Ne mara nobene odkupnine in ne sprejme, ponujaj še toliko darov.
34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzieó pomsty.
35Ne mara nobene odkupnine in ne sprejme, ponujaj še toliko darov.
35Nie będzie miał względu na żaden okup, ani przyjmie, chociażby mu najwięcej darów dawano.