¹Sin moj, pazi na besede moje in zapovedi moje hrani pri sebi.

¹Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.

²Pazi na zapovedi moje in žívi, pazi na nauk moj kakor na zenico svojih oči.

²Strzeż przykazaó moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.

³Priveži si jih na prste, zapiši jih na srca svojega ploščo.

³Uwiąż je na palcach twoich, napisz je na tablicy serca twego.

⁴Reci modrosti: sestra si moja! in razumnost imenuj sorodnico svojo:

⁴Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,

⁵da te varuje žene vnanje, tujke, ki se dobrika z gladkimi besedami.

⁵Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

⁶Kajti skozi okno hiše svoje, preko omrežja svojega gledajoč,

⁶Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

⁷sem videl med abotnimi, zazrl med sinovi brezumnega mladeniča,

⁷I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieóca głupiego,

⁸ki se je po ulicah klatil, blizu njenega vogla, stopal po potu do hiše njene,

⁸Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

⁹v mraku, na večer dneva, v noči črni in temni.

⁹Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

¹⁰In glej, ženska mu pride naproti, v kurbji opravi in odrevenelega srca.

¹⁰A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

¹¹Jezična je in trdovratna, v njeni hiši ne bivajo noge njene;

¹¹Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

¹²zdaj se klati po ulicah, zdaj po trgih in pri vsakem voglu zalezuje.

¹²Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

¹³In ga prime ter ga poljubi in s predrznim licem mu reče:

¹³I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

¹⁴Hvalne daritve sem bila dolžna, danes sem opravila obljube svoje.

¹⁴Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.

¹⁵Zato sem ti prišla naproti, hrepeneč po obličju tvojem, in sem te našla.

¹⁵Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.

¹⁶S preprogami sem prestrla posteljo svojo, s pisanimi odejami iz platna egiptovskega;

¹⁶Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.

¹⁷pokadila sem ležišče svoje z miro, aloo in cimetom.

¹⁷Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.

¹⁸Dej, radujva se obilo v ljubezni prav do jutra, oslajujva se z ljubkovanjem!

¹⁸Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.

¹⁹Kajti moža ni v hiši, odšel je na daljni pot;

¹⁹Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.

²⁰mošnjo denarja je vzel s seboj, povrne se domov šele ob ščipu.

²⁰Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

²¹Nagnila ga je z mnogim pregovarjanjem svojim, s prilizovanjem ust svojih ga je potegnila:

²¹I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

²²za njo gre takoj, kakor gre vol v klalnico in kakor neumnež v kazen v okovih –

²²Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

²³dokler mu pšica jeter ne razkolje; kakor ptič hiti v zanko, ne vedoč, da je zoper življenje njegovo.

²³I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

²⁴Zato sedaj, sinovi, poslušajte me in pazite na ust mojih besede!

²⁴Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

²⁵Ne kreni na njena pota srce tvoje, ne zavij na steze njene.

²⁵Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

²⁶Ker mnogo jih je prebodla in na tla zvrnila, in veliko jih je, katere je vse pomorila.Hiša njena je pot v kraj mrtvih, gredoča doli v smrtne hrame.

²⁶Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

²⁷Hiša njena je pot v kraj mrtvih, gredoča doli v smrtne hrame.

²⁷Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.