¹Modrost je sezidala hišo svojo, izsekala je sedem stebrov svojih;

¹Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;

²zaklala je živali svoje, zmešala vino svoje, tudi mizo svojo je pripravila;

²Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

³poslala je dekle svoje vabit po najvišjih krajih v mestu:

³A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

⁴„Kdorkoli je preprost, naj se obrne sem!“ In kdor je brezumen, njemu reče:

⁴Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

⁵„Pridite, jejte kruh moj in pijte vino, ki sem ga zmešala!

⁵Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.

⁶Zapustite abotnost in živíte in ravno stopajte po poti razumnosti!“

⁶Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.

⁷Kdor poučuje zasmehovalca, nakopava si sramoto; in kdor kara brezbožnika, pridobi si madež.

⁷Kto strofuje naśmiewcę, odnosi haóbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.

⁸Ne karaj zasmehovalca, da te ne sovraži; karaj modrega, in ljubil te bo.

⁸Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.

⁹Nakloni pouk modremu, in bode še bolj moder, pouči pravičnega, in napredoval bo v znanju.

⁹Uczyó to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.

¹⁰Strah GOSPODOV je začetek modrosti, in spoznanje Najsvetejšega je razumnost.

¹⁰Początek mądrości jest bojaźó Paóska, a umiejętność świętych jest rozum.

¹¹Kajti po meni se bodo pomnožili dnevi tvoji in pridejala se ti bodo življenja leta.

¹¹Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.

¹²Ako si moder, sebi si moder, ako pa si zasmehovalec, sam boš trpel.

¹²Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.

¹³Gospa neumščina veliko ropoče, abotna je in ničesar ne ve.

¹³Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;

¹⁴In sedeva pri durih hiše svoje, na stolu, na mestnih višinah,

¹⁴A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

¹⁵da kliče mimohodeče, ki ravno stopajo po potih svojih:

¹⁵Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

¹⁶„Kdorkoli je preprost, naj se obrne sem!“ In kdor je brezumen, njemu reče:

¹⁶Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

¹⁷„Vode ukradene so sladke in kruh, ki se skrivaj jé, prijeten.“Ali on ne ve, da so mrtvi tam, v globočinah smrtnega kraja povabljenci njeni.

¹⁷Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.

¹⁸Ali on ne ve, da so mrtvi tam, v globočinah smrtnega kraja povabljenci njeni.

¹⁸Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.