¹Slavi, duša moja, GOSPODA! GOSPOD, Bog moj, velik si silno, lepoto in veličastvo si oblekel;

¹Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.

²ogrinjaš se s svetlobo kakor z obleko, nebesa razpenjaš kakor šator.

²Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

³Kateri stavi v vodah tramovje hramov svojih, ki nareja oblake za voz svoj, ki hodi po vetrov perutih,

³Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

⁴ki dela vetrove za poslance svoje, za služabnike svoje ogenj plamteči.

⁴Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

⁵Postavil je zemljo na podstave njene, da se ne gane na večne čase.

⁵Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

⁶Z valovjem si jo ogrnil kakor z odejo, čez gore so stale vode.

⁶Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

⁷Na karanje tvoje so pobegnile, pred groma tvojega glasom so urno bežale –

⁷Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

⁸dvignile so se gore, pogreznile se doline – na mesto, katero si jim bil ustanovil.

⁸Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

⁹Mejo si jim postavil, da je ne prestopijo, da se ne povrnejo pokrit zemljo.

⁹Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

¹⁰Ti izpuščaš studence po dolinah, da tečejo med gorami;

¹⁰Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

¹¹napajajo vse poljske živali, žejo svojo si gasé divji osli.

¹¹A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.

¹²Poleg njih prebivajo ptice nebeške, glasijo se izmed vej.

¹²Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

¹³On namaka gore iz hramov svojih, s sadom del tvojih se siti zemlja.

¹³Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

¹⁴On daje, da raste trava živini in zelišče človeku v rabo, da si pripravi hrano iz zemlje,

¹⁴Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

¹⁵in vino, ki razveseljuje srce človeku, in olje, ki svetel nareja obraz, in kruh, ki podpira srce človeku.

¹⁵I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.

¹⁶Siti se drevje GOSPODOVO, cedre na Libanonu, ki jih je vsadil,

¹⁶Nasycone bywają i drzewa Paóskie, i cedry Libanu, których nasadził;

¹⁷kjer gnezdijo ptički, tudi štorklja, ki ima hišo svojo na jelkah.

¹⁷Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.

¹⁸Gore visoke so divjim kozlom, pečine skalnim jazbecem prebivališče.

¹⁸Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.

¹⁹Naredil je mesec, da meri čase, in solnce, ki pozna zahod svoj.

¹⁹Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słoóce zna zachód swój.

²⁰Temo narejaš, da je noč, tedaj so vse gozdne živali pokonci:

²⁰Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

²¹mladi levi rjovejo za plenom in zahtevajo od Boga mogočnega hrane svoje.

²¹Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.

²²Ko izhaja solnce, se poskrijejo in ležé v brlogih svojih.

²²Lecz gdy słoóce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

²³Človek pa gre na delo svoje in po opravilu svojem do večera.

²³Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.

²⁴Kako mnogotera so dela tvoja, o GOSPOD, v modrosti si jih naredil vsa, polna je zemlja stvorov tvojih!

²⁴O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.

²⁵Ondi morje, veliko in prostrano, v njem je laznine brez števila, živali velikih in malih.

²⁵W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

²⁶Tod hodijo ladje in leviatan, ki si ga ustvaril, naj se v njem igra.

²⁶Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

²⁷Vse to čaka tebe, da jim daš njih živeža o svojem času.

²⁷Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

²⁸Kadar jim daješ, pobirajo, odpreš jim roko svojo, in sitijo se z dobrotami.

²⁸Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

²⁹Kadar jim skriješ obličje svoje, se prestrašijo; vzameš jim sapo, in ginejo ter se povračajo v prah svoj.

²⁹Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

³⁰Pošiljaš sapo svojo in jih spet ustvarjaš, in tako obličje obnavljaš zemlji.

³⁰Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

³¹Slava GOSPODOVA traja naj vekomaj! Veseli se naj GOSPOD v delih svojih!

³¹Niechajże będzie chwała Paóska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.

³²Ko pogleda na zemljo, se trese ona, ko se dotakne gorá, se kadé.

³²On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

³³Pel bom GOSPODU vse svoje žive dni, psalme prepeval Bogu svojemu, dokler bodem živ.

³³Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

³⁴O da bi mu bilo prijetno premišljevanje moje! Jaz se hočem radovati v GOSPODU.Izginejo naj grešniki z zemlje in brezbožnikov več ne bodi! Slavi, duša moja, GOSPODA! Aleluja!

³⁴O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.

³⁵Izginejo naj grešniki z zemlje in brezbožnikov več ne bodi! Slavi, duša moja, GOSPODA! Aleluja!

³⁵Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.