¹Hvalite GOSPODA, razglašujte ime njegovo, med ljudstvi oznanjujte dejanja njegova!

¹Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

²Pojte mu, psalme mu prepevajte, razgovarjajte se o vseh čudovitih delih njegovih!

²Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.

³Hvalite se v svetem imenu njegovem; veseli se naj srce njih, ki iščejo GOSPODA.

³Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.

⁴Iščite GOSPODA in moči njegove, iščite vedno njegovega obličja.

⁴Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.

⁵Spominjajte se čudes njegovih, ki jih je storil, čudovitih del njegovih in razsodkov ust njegovih.

⁵Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

⁶O seme Abrahama, njegovega hlapca, sinovi Jakobovi, izvoljenci njegovi!

⁶Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!

⁷On, GOSPOD, je Bog naš, po vsej zemlji se vršé sodbe njegove.

⁷Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.

⁸Spominja se vekomaj zaveze svoje, besede, ki jo je zapovedal do tisoč rodov,

⁸Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;

⁹zaveze, ki jo je sklenil z Abrahamom, in prisege svoje Izaku.

⁹Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.

¹⁰In jo je dal Jakobu v postavo, Izraelu v večno zavezo,

¹⁰Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.

¹¹govoreč: Tebi hočem dati deželo Kanaansko kot vam odmerjeno dedno posest.

¹¹Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;

¹²Ko jih je bilo po številu malo, prav malo, pa so še kot tujci bivali v njej,

¹²Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.

¹³in so hodili od naroda do naroda, iz enega kraljestva k drugemu ljudstvu,

¹³Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;

¹⁴ni dovolil zatirati jih nikomur in kralje je strahoval zavoljo njih:

¹⁴Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:

¹⁵Ne doteknite se maziljencev mojih in ne storite žalega prorokom mojim!

¹⁵Nie tykajcie pomazaóców moich, a prorokom moim nie czyócie nic złego.

¹⁶Tu je poklical lakoto nad deželo in strl ljudem vso podporo kruha.

¹⁶Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.

¹⁷Poslal je pred njimi moža, ki je bil v sužnost prodan, Jožefa.

¹⁷Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;

¹⁸Noge njegove so vklenili v spone, železo ga je stiskalo do duše,

¹⁸Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,

¹⁹do časa, ko se je uresničila beseda njegova: govor GOSPODOV ga je bil prečistil.

¹⁹Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Paóska doświadczała go.

²⁰Poslal je kralj in velel ga razvezati, poglavar ljudstev, in ga je oprostil.

²⁰Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.

²¹Postavil ga je za gospoda družini svoji in za poglavarja vsej svoji posesti,

²¹Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,

²²da bi zvezaval kneze njegove po volji svoji in učil modrosti njegove starejšine.

²²Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.

²³Nato je prišel Izrael v Egipt in Jakob je tujčeval v deželi Hamovi.

²³Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;

²⁴Tam je storil Bog ljudstvo svoje silno rodovitno in ga je naredil močnejše od tlačiteljev njegovih.

²⁴Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.

²⁵Izpremenil je njih srce, da so sovražili ljudstvo njegovo, da so zvijačne naklepe snovali zoper hlapce njegove.

²⁵Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.

²⁶Poslal je Mojzesa, hlapca svojega, Arona, ki ga je bil izvolil.

²⁶Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;

²⁷Delala sta pred njimi besede znamenj njegovih in čudeže v deželi Hamovi.

²⁷Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.

²⁸Poslal je temé in omračil je deželo, in nista se upirala besedi njegovi.

²⁸Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.

²⁹Izpremenil je v kri njih vode in pokončal je njih ribe.

²⁹Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.

³⁰Obilo je rodila njih dežela žab, mrgolelo jih je po kraljevih sobanah.

³⁰Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.

³¹Rekel je, in prišle so pasje muhe, komarji na vso njih pokrajino.

³¹Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.

³²Dal jim je za dež točo, ogenj plamteč spustil na njih kraj,

³²Dał grad miasto deszczu, ogieó palący na ziemię ich.

³³in pobil je njih trte in smokve in polomil drevje njih pokrajine.

³³Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.

³⁴Rekel je, in prišle so kobilice in hrošči, in to brez števila,

³⁴Rzekł, a przyszła szaraócza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;

³⁵in so požrli vso travo v njih deželi in požrli njih poljski sad.

³⁵I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.

³⁶Slednjič je udaril vse prvorojeno v njih deželi, prvino vse njih moči.

³⁶Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.

³⁷Tedaj jih je izpeljal s srebrom in zlatom, in ni ga bilo, ki bi bil pešal med njih rodovi.

³⁷Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.

³⁸Veselili so se Egipčani, ko so šli ti, ker strah pred njimi jih je bil obšel.

³⁸Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.

³⁹Razgrnil je oblak, da jih zaslanja, in ogenj, da razsvetljuje noč.

³⁹Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogieó na oświecanie nocy.

⁴⁰Prosili so, in poslal jim je prepelic in s kruhom nebeškim jih je sitil.

⁴⁰Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.

⁴¹Odprl je skalo, in pritekle so vode, tekle so po pušči kakor reka.

⁴¹Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.

⁴²Ker se je spominjal besede svetosti svoje in Abrahama, hlapca svojega.

⁴²Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.

⁴³Zato je izpeljal ljustvo svoje z veseljem, s petjem izvoljence svoje,

⁴³Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

⁴⁴in dal jim je dežele poganov in pridelke ljudstev v last,da se naj držé postav njegovih in hranijo zakone njegove. Aleluja!

⁴⁴I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.

⁴⁵da se naj držé postav njegovih in hranijo zakone njegove. Aleluja!

⁴⁵Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.