¹Aleluja! Hvalite GOSPODA, ker je dober, ker traja vekomaj milost njegova.

¹Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.

²Kdo bi dopovedal mogočna dela GOSPODOVA, oznanil vso hvalo njegovo?

²Któż wysłowi niezmierną moc Paóską, a wypowie wszystkę chwałę jego?

³O blagor jim, ki se oklepajo pravice, ki delajo pravičnost vsak čas!

³Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.

⁴Spomni se me, GOSPOD, po blagovoljnosti, ki jo izkazuješ svojemu ljudstvu, obišči me z rešilno pomočjo svojo,

⁴Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,

⁵da uživam izvoljenih tvojih srečo, da se veselim radosti naroda tvojega, da se ponašam z dedino tvojo vred.

⁵Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.

⁶Grešili smo kakor očetje naši, krivično smo delali, brezbožno ravnali.

⁶Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.

⁷Očetje naši v Egiptu niso uvaževali čudovitih del tvojih, spominjali se niso milosti tvojih množine, temuč bili so uporni pri morju, pri morju Rdečem.

⁷Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.

⁸Vendar jih je rešil zavoljo imena svojega, da bi pokazal svojo moč.

⁸A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.

⁹Zapretil je Rdečemu morju, in posušilo se je, in peljal jih je skozi valove kakor po planjavi.

⁹Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.

¹⁰Tako jih je otel sovražilcu iz roke, odrešil jih je iz roke neprijateljeve.

¹⁰A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.

¹¹Vode pa so pokrile njih zatiralce, eden izmed njih ni ostal.

¹¹W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.

¹²Tedaj so verjeli besedam njegovim, peli hvalo njegovo.

¹²A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:

¹³Pa hitro so pozabili del njegovih, čakali niso sveta njegovega,

¹³Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.

¹⁴ampak vdali so se poželjivosti v puščavi, izkušali Boga mogočnega v samoti.

¹⁴Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.

¹⁵In dal jim je, česar so želeli, a poslal jim je suhoto v njih duše.

¹⁵I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.

¹⁶Ko so bili nevoščljivi Mojzesu v taborišču in Aronu, svetniku GOSPODOVEMU,

¹⁶Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Paóskiemu:

¹⁷se je odprla zemlja in požrla Datana, in zagrnila je druhal Abiramovo.

¹⁷Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,

¹⁸In ogenj se je vnel v njih druhali, in plamen je požgal krivičnike.

¹⁸I zapalił się ogieó na zebranie ich; płomieó spalił niepobożnych.

¹⁹Naredili so tele pri Horebu in so se klanjali uliti podobi,

¹⁹Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,

²⁰in so zamenili čast svojo s podobo vola, ki muli travo.

²⁰I odmienili chwałę swą w podobieóstwo wołu, jedzącego trawę.

²¹Pozabili so Boga mogočnega, rešitelja svojega, ki je bil storil velike reči v Egiptu,

²¹Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;

²²čudovita dela v deželi Hamovi, strašna pri Rdečem morju.

²²Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.

²³Zato je rekel, da jih pogubi; ko bi ne bil Mojzes, izvoljenec njegov, stopil v oni prepad pred njim, da je odvrnil jezo njegovo, da jih ni pogubil.

²³Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.

²⁴Zaničevali so tudi zaželjeno deželo, ne verujoč besedi njegovi.

²⁴Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.

²⁵Godrnjali so v šatorih svojih in niso poslušali glasu GOSPODOVEGA.

²⁵I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Paóskiemu.

²⁶Tu je dvignil roko svojo proti njim ter prisegel, da morajo popadati v puščavi,

²⁶Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;

²⁷in da raznese njih seme med narode in jih razkropi po deželah.

²⁷A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.

²⁸Združili so se tudi z malikom Baal-peorjem in jedli daritve mrtvim.

²⁸Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.

²⁹Tako so dražili Boga s počenjanjem svojim, da je prihrul nadnje pomor.

²⁹A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;

³⁰Tu se je vzdignil Pinehas in storil sodbo, in pomor je bil ustavljen;

³⁰Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;

³¹to se mu je štelo za pravičnost, od roda do roda vekomaj.

³¹Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.

³²Enako so razdražili Boga pri Vodi prepira, da se je slabo godilo Mojzesu zavoljo njih:

³²Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.

³³kajti upirali so se duhu njegovemu, in govoril je nepremišljeno z ustnami svojimi.

³³Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.

³⁴Pokončali niso onih ljudstev, za katera jim je bil zapoveddal GOSPOD,

³⁴Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.

³⁵ampak pomešali so se s poganskimi narodi in naučili se njih del;

³⁵Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:

³⁶in so služili njih malikom, in ti so jim bili v spotiko.

³⁶I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.

³⁷In darovali so sinove svoje in hčere svoje hudim duhovom.

³⁷Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,

³⁸In prelivali so nedolžno kri, kri sinov in hčer svojih, ki so jih darovali malikom kanaanskim, da je bila dežela oskrunjena ž njih moritvami.

³⁸I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.

³⁹In onečistili so se s svojimi deli, prešeštvovali so z dejanji svojimi.

³⁹I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.

⁴⁰Zato se je razsrdil GOSPOD nad ljudstvom svojim in pristudila se mu je dedina njegova.

⁴⁰Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,

⁴¹In dal jih je v roko poganom, da bi jim gospodovali njih črtilci.

⁴¹I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;

⁴²In stiskali so jih njih sovražniki, in bili so potlačeni pod njih roko.

⁴²I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.

⁴³Mnogokrat jih je rešil, in vendar so bili uporni v naklepih svojih, in bili so ponižani zavoljo krivice svoje.

⁴³Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.

⁴⁴Vendar se je oziral na njih stisko, ko je slišal njih vpitje.

⁴⁴A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

⁴⁵In spominjal se je zanje zaveze svoje in kesal se je po obilosti milosti svojih.

⁴⁵Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.

⁴⁶In dal jim je doseči usmiljenje pred vsemi, kateri so jih imeli v sužnosti.

⁴⁶Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.

⁴⁷Reši nas, GOSPOD, Bog naš, in zberi nas izmed tistih poganov, da slavimo sveto ime tvoje in se hvalimo v hvali tvoji. —Slava GOSPODU, Bogu Izraelovemu, od veka do veka! In vse ljudstvo naj reče: Amen! Aleluja! Knjiga peta.

⁴⁷Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.

⁴⁸Slava GOSPODU, Bogu Izraelovemu, od veka do veka! In vse ljudstvo naj reče: Amen! Aleluja! Knjiga peta.

⁴⁸Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.