1{Načelniku godbe; na gitit. Psalm Asafov.} Pojte glasno Bogu, moči naši, ukajte Bogu Jakobovemu!
1(Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, Asafowi.)
2Zapojte hvalnice in udarite na boben, na citre milozvočne in brenklje!
2Wesoło śpiewajcie Bogu mocy naszej; wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu.
3Zatrobite ob mlaju na rog, ob ščipu, v dan praznika našega!
3Weźmijcie psalm, przydajcie bębęn, i wdzięczną harfę z lutnią.
4Ker postava je to za Izraela, naredba Boga Jakobovega,
4Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzieó święta naszego uroczystego.
5ki je to za pričevanje postavil v Jožefu, ko je šel proti deželi Egiptovski, kjer sem slišal govor neznan.
5Albowiem jest postanowienie w Izraelu, prawo Boga Jakóbowego.
6Odtegnil sem izpod bremena ramo njegovo, roke njegove sem oprostil tovorne košare.
6Na świadectwo w Józefie wystawił je, kiedy był wyszedł przeciw ziemi egipskiej, kędym słyszał język, któregom nie rozumiał.
7Ko si vpil v oni stiski, sem te rešil; odgovoril sem ti izza ogrinjala groma, izkušal sem te pri vodi Meribski. (Sela.)
7Wybawiłem, mówi Bóg, od brzemienia ramię jego, a ręce jego od dźwigania kotłów uwolnione.
8Čuj, ljudstvo moje, in izpričeval ti bom; o Izrael, da bi me poslušal!
8Gdyś mię w ucisku wzywał. wyrwałem cię, i wysłuchałem cię w skrytości gromu, doświadczałem cię u wód poswarku. Sela.
9Ne bodi v tebi boga tujega, nikar se ne klanjaj bogu inostrancev!
9Tedym rzekł: Słuchaj, ludu mój! a oświadczę się przeciwko tobie, o Izraelu! będzieszli mię słuchał.
10Jaz sem GOSPOD, Bog tvoj, ki sem te izpeljal iz dežele Egiptovske: odpri široko usta svoja, in jaz jih napolnim.
10I nie będziesz miał boga cudzego, ani się będziesz kłaniał bogu obcemu;
11Ali ljudstvo moje ni poslušalo glasu mojega in Izrael mi ni bil pokoren.
11(Albowiem Jam Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej;) otwórz usta twoje, a napełnięć je.
12Zatorej sem jih pustil, naj hodijo po srca svojega zakrknjenosti, in hodili so po krivih naklepih svojih.
12Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie.
13O, ko bi me bilo poslušalo ljudstvo moje, ko bi bil Izrael hodil po mojih potih!
13Przetoż puściłem ich za żądzami serca ich, i chodzili za radami swemi.
14Kar mahoma bi bil potlačil njih sovražnike in zoper njih zatiralce bi bil obrnil roko svojo.
14Oby mię był lud mój posłuchał, a Izrael drogami mojemi chodził!
15Sovražilci GOSPODOVI bi se mu bili vdajali z laskanjem, in njegov čas bi bil trajal večno.In živil bi ga bil s pšenico najboljšo in z medom iz skalovja bi te bil sitil.
15W krótkim czasie bym był nieprzyjaciół ich poniżył, a przeciw nieprzyjaciołom ich obróciłbym rękę swą.
16In živil bi ga bil s pšenico najboljšo in z medom iz skalovja bi te bil sitil.
16Ci, którzy w nienawiści mają Pana, choć obłudnie, poddaćby się im musieli, i byłby czas ich aż na wieki.
17I karmiłbym ich tłustością pszenicy, a miodem z opoki nasyciłbym ich.