1{Pesem in psalm Asafov.} O Bog, ne molči, ne delaj se gluhega in ne miruj, o Bog mogočni!
1(Pieśó i psalm Asafowy.)
2Zakaj, glej, neprijatelji tvoji ropočejo in sovražilci tvoji dvigajo glave.
2O Boże! nie milczże, nie bądź jako ten, co nie słyszy, i nie chciej się uspokoić, o Boże!
3Zoper ljudstvo tvoje kujejo prekanjene naklepe in posvetujejo se zoper varovance tvoje.
3Bo się oto nieprzyjaciele twoi burzą, a ci, którzy cię w nienawiści mają, podnoszą głowę.
4Govoré: Pridite, in potrebimo jih, da ne bodo narod, da se nihče ne spominja več imena Izraelovega.
4Przeciwko ludowi twemu wymyślili chytrą radę, a spiknęli się przeciw tym, których ty ochraniasz;
5Kajti naklep so storili v srcu enih misli; zoper tebe so sklenili zavezo:
5Mówiąc: Pójdźcie, a wytraćmy ich, niech nie będą narodem, tak, żeby i nie wspominano więcej imienia Izraelskiego.
6šatori Edomovi in Izmaelci, Moab in Hagarenci,
6Albowiem spiknęli się jednomyślnie, przymierze przeciwko tobie uczynili:
7Gebal in Amon in Amalek, Filisteja s Tira prebivalci;
7Namioty Edomczyków, i Ismaelczyków, Moabczyków, i Agareóczyków,
8tudi Asirec se jim je pridružil v pomoč so bili sinovom Lotovim. (Sela.)
8Giebalczyków, i Ammonitczyków, i Amalekitczyków, także Filistyóczyków z tymi, którzy mieszkają w Tyrze;
9Stóri jim kakor Madiancem, kakor Siseru, kakor Jabinu ob potoku Kisonu,
9Więc i Assyryjczycy złączyli się z nimi, będąc ramieniem synom Lotowym. Sela.
10ki so bili pokončani pri Endoru, postali so zemlje gnoj!
10Uczyóże im tak jako Madyjanczykom, jako Sysarze, jako Jabinowi u potoku Cyson.
11Naredi njih plemenitnike kakor Oreba in kakor Zeba, kakor Zebaha in Zalmuna vse njih poglavarje.
11Którzy są wygładzeni w Endor; stali się jako gnój na ziemi.
12Ker so rekli: Vzemimo si v last prebivališča Božja!
12Obchodźże się z nimi, i z ich hetmanami, jako z Orebem, i jako z Zebą, i jako z Zebeem, i jako z Salmanem, ze wszystkimi książętami ich;
13Bog moj, naredi jih kakor prah v vrtincu, kakor pleve pred vetrom!
13Bo rzekli: Posiądźmy dziedzicznie przybytki Boże.
14Kakor ogenj požiga gozd in kakor plamen, ki popali gore,
14Boże mój! uczyóże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.
15tako jih podi z viharjem svojim in z vrtincem svojim jih preplaši!
15Jako ogieó, który las pali, i jako płomieó, który zapala góry.
16S sramoto napolni njih obličje, da bodo iskali ime tvoje, o GOSPOD!
16Tak ich ty wichrem twoim ścigaj, a burzą twą zatrwóż ich.
17Rdečica naj jih oblije in izbegajo naj se za ves čas, sramujejo se naj in poginejo,da spoznajo, da si ti, ki ti je ime Jehova, sam Najvišji nad vesoljno zemljo.
17Napełnij twarze ich pohaóbieniem, aby szukali imienia twego, Panie!
18da spoznajo, da si ti, ki ti je ime Jehova, sam Najvišji nad vesoljno zemljo.
18Niech będą zawstydzeni i ustraszeni aż na wieki, a będąc pohaóbieni niech zaginą.
19A tak niech poznają, żeś ty, którego imię jest Pan, tyś sam Najwyższym nad wszystką ziemią.