¹Sin moj, pazi na besede moje in zapovedi moje hrani pri sebi.

¹HIJO mío, guarda mis razones, Y encierra contigo mis mandamientos.

²Pazi na zapovedi moje in žívi, pazi na nauk moj kakor na zenico svojih oči.

²Guarda mis mandamientos, y vivirás; Y mi ley como las niñas de tus ojos.

³Priveži si jih na prste, zapiši jih na srca svojega ploščo.

³Lígalos á tus dedos; Escríbelos en la tabla de tu corazón.

⁴Reci modrosti: sestra si moja! in razumnost imenuj sorodnico svojo:

⁴Di á la sabiduría: Tú eres mi hermana; Y á la inteligencia llama parienta:

⁵da te varuje žene vnanje, tujke, ki se dobrika z gladkimi besedami.

⁵Para que te guarden de la mujer ajena, Y de la extraña que ablanda sus palabras.

⁶Kajti skozi okno hiše svoje, preko omrežja svojega gledajoč,

⁶Porque mirando yo por la ventana de mi casa, Por mi celosía,

⁷sem videl med abotnimi, zazrl med sinovi brezumnega mladeniča,

⁷Vi entre los simples, Consideré entre los jóvenes, Un mancebo falto de entendimiento,

⁸ki se je po ulicah klatil, blizu njenega vogla, stopal po potu do hiše njene,

⁸El cual pasaba por la calle, junto á la esquina de aquella, E iba camino de su casa,

⁹v mraku, na večer dneva, v noči črni in temni.

⁹A la tarde del día, ya que oscurecía, En la oscuridad y tiniebla de la noche.

¹⁰In glej, ženska mu pride naproti, v kurbji opravi in odrevenelega srca.

¹⁰Y he aquí, una mujer que le sale al encuentro Con atavío de ramera, astuta de corazón,

¹¹Jezična je in trdovratna, v njeni hiši ne bivajo noge njene;

¹¹Alborotadora y rencillosa, Sus pies no pueden estar en casa;

¹²zdaj se klati po ulicah, zdaj po trgih in pri vsakem voglu zalezuje.

¹²Unas veces de fuera, ó bien por las plazas, Acechando por todas las esquinas.

¹³In ga prime ter ga poljubi in s predrznim licem mu reče:

¹³Y traba de él, y bésalo; Desvergonzó su rostro, y díjole:

¹⁴Hvalne daritve sem bila dolžna, danes sem opravila obljube svoje.

¹⁴Sacrificios de paz había prometido, Hoy he pagado mis votos;

¹⁵Zato sem ti prišla naproti, hrepeneč po obličju tvojem, in sem te našla.

¹⁵Por tanto he salido á encontrarte, Buscando diligentemente tu rostro, y te he hallado.

¹⁶S preprogami sem prestrla posteljo svojo, s pisanimi odejami iz platna egiptovskega;

¹⁶Con paramentos he ataviado mi cama, Recamados con cordoncillo de Egipto.

¹⁷pokadila sem ležišče svoje z miro, aloo in cimetom.

¹⁷He sahumado mi cámara Con mirra, áloes, y cinamomo.

¹⁸Dej, radujva se obilo v ljubezni prav do jutra, oslajujva se z ljubkovanjem!

¹⁸Ven, embriaguémonos de amores hasta la mañana; Alegrémonos en amores.

¹⁹Kajti moža ni v hiši, odšel je na daljni pot;

¹⁹Porque el marido no está en casa, Hase ido á un largo viaje:

²⁰mošnjo denarja je vzel s seboj, povrne se domov šele ob ščipu.

²⁰El saco de dinero llevó en su mano; El día señalado volverá á su casa.

²¹Nagnila ga je z mnogim pregovarjanjem svojim, s prilizovanjem ust svojih ga je potegnila:

²¹Rindiólo con la mucha suavidad de sus palabras, Obligóle con la blandura de sus labios.

²²za njo gre takoj, kakor gre vol v klalnico in kakor neumnež v kazen v okovih –

²²Vase en pos de ella luego, Como va el buey al degolladero, Y como el loco á las prisiones para ser castigado;

²³dokler mu pšica jeter ne razkolje; kakor ptič hiti v zanko, ne vedoč, da je zoper življenje njegovo.

²³Como el ave que se apresura al lazo, Y no sabe que es contra su vida, Hasta que la saeta traspasó su hígado.

²⁴Zato sedaj, sinovi, poslušajte me in pazite na ust mojih besede!

²⁴Ahora pues, hijos, oidme, Y estad atentos á las razones de mi boca.

²⁵Ne kreni na njena pota srce tvoje, ne zavij na steze njene.

²⁵No se aparte á sus caminos tu corazón; No yerres en sus veredas.

²⁶Ker mnogo jih je prebodla in na tla zvrnila, in veliko jih je, katere je vse pomorila.Hiša njena je pot v kraj mrtvih, gredoča doli v smrtne hrame.

²⁶Porque á muchos ha hecho caer heridos; Y aun los más fuertes han sido muertos por ella.

²⁷Hiša njena je pot v kraj mrtvih, gredoča doli v smrtne hrame.

²⁷Caminos del sepulcro son su casa, Que descienden á las cámaras de la muerte.