1A Job odgovori in reče:
1Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:
2Doklej hočete žaliti dušo mojo in me tlačiti z besedami?
2"Deri kur do të hidhëroni shpirtin tim dhe do të më mundoni me ligjëratat tuaja?
3Desetkrat ste me že zasramovali, in vas ni sram, da me tolikanj žalite!
3U bënë dhjetë herë që më përqeshni dhe nuk keni turp që më fyeni.
4Ako sem pa res kriv, krivda moja ostaja pri meni.
4Edhe sikur të ishte e vërtetë që kam gabuar, gabimi im më përket vetëm mua.
5Če pa se res hočete veličati zoper mene in mi očitati sramoto mojo:
5Por në rast se doni pikërisht të bëheni kryelartë me mua duke më qortuar për objektin e turpit tim,
6vedite, da me je Bog okrivičil in me obdal z mrežo svojo.
6mësoni atëherë që Perëndia më ka trajtuar në mënyrë të padrejtë dhe më ka zënë në rrjetat e tij.
7Glej, vpijem: Sila se mi godi! a nihče me ne sliši, kličem za pomoč, pa ni sodbe zame.
7Ja, unë bërtas: "Dhunë!", por nuk kam asnjë përgjigje; bërtas për ndihmë, por drejtësi nuk ka!
8Zagradil mi je pot, da ne morem preiti, in steze moje je zavil v temino.
8Më ka prerë rrugën dhe kështu nuk mund të kaloj; përhapi terrin në rrugën time.
9Slekel me je moje slave in venec mi je snel z glave.
9Më ka zhveshur nga nderi im dhe më ka hequr nga koka kurorën.
10Na vseh straneh me je podrl, da ginem, in izruval je kakor drevo upanje moje.
10Më ka shkatërruar nga të gjitha anët dhe unë po shkoj; e ka shkulur si një dru shpresën time.
11Storil je, da zoper mene plamti srd njegov in šteje me med nasprotnike svoje.
11Zemërimi i tij kundër meje është, ndezur dhe më konsideron si armik të tij.
12Čete njegove so hkrati pridrle in napravile svojo pot zoper mene, in raztaborile so se okrog šatora mojega.
12Ushtarët e tij kanë ardhur të gjithë së bashku dhe kanë ndërtuar rrugën e tyre kundër meje; kanë ngritur kampin e tyre rreth çadrës sime.
13Brate moje je oddalil od mene, in znanci moji so se mi docela odtujili.
13Ai ka larguar nga unë vëllezërit e mi, dhe të njohurit e mi janë bërë plotësisht të huaj me mua.
14Odtegujejo se mi bližnji sorodniki moji in zaupniki moji so me pozabili.
14Farefisi im më ka braktisur dhe miqtë e mi të ngushtë më kanë harruar.
15Gostači hiše moje in dekle moje me štejejo za tujca, inostranec sem postal v njih očeh.
15Shërbëtorët dhe shërbëtoret e mi më trajtojnë si një njeri të huaj, në sytë e tyre jam një i huaj.
16Kličem hlapca svojega, a ne da mi odgovora, z usti svojimi ga milo moram prositi.
16Thërras shërbëtorin tim, por ai nuk përgjigjet; duhet t'i lutem me gojën time.
17Dih moj se gnusi ženi moji in smrad moj matere moje otrokom.
17Fryma ime është e neveritshme për gruan time, dhe jam i neveritshëm edhe për fëmijët e barkut tim.
18Celo deca me zaničuje; ko hočem vstati, govore zoper mene.
18Edhe fëmijët më përçmojnë; në rast se provoj të ngrihem, flasin kundër meje.
19Mrzé me vsi, ki sem se ž njimi srčno družil, in katere sem ljubil, so se obrnili zoper mene.
19Tërë miqtë më të ngushtë kanë lemeri prej meje, edhe ata që doja janë ngritur kundër meje.
20Kosti mi lepé na koži in mesu, komaj zobrnice so mi ostale.
20Kockat e mia i ngjiten lëkurës sime dhe mishit tim dhe nuk më ka mbetur veç se lëkura e dhëmbëve.
21Usmilite se me, usmilite se me, prijatelji moji, kajti roka Božja me je zadela.
21Mëshiromëni, mëshiromëni, të paktën ju, miqtë e mi, sepse dora e Perëndisë më ka goditur.
22Zakaj me preganjate kakor Bog mogočni in se ne morete nasititi mesa mojega?
22Pse më persekutoni si bën Perëndia dhe nuk ngopeni kurrë me mishin tim?
23O da bi se zapisale besede moje, o da bi se začrtale v knjigo!
23Ah sikur fjalët e mia të ishin të shkruara; ah sikur të kishin zënë vend në një libër;
24Da bi jih v skalo vsekali z železnim pisalom in s svincem zalili za vekomaj!
24sikur të ishin të gdhendura përjetë mbi një shkëmb me një stil prej hekuri dhe me plumb!
25A jaz vem, da živi Odrešenik moj, in On, ki je poslednji, se postavi nad prahom;
25Por unë e di që Shpëtimtari im jeton dhe që në fund do të ngrihet mbi tokë.
26in ko bo za kožo mojo to telo strto, vendar bom gledal iz svojega mesa Boga,
26Mbas shkatërrimit të lëkurës sime, në mishin tim do të shoh Perëndinë.
27ki ga jaz sam bom gledal sebi v dobro, in ga bodo videle moje oči, in ne bodem mu tujec. Obisti moje koprne v meni.
27Do ta shoh unë vetë; sytë e mi do ta sodisin, dhe jo një tjetër. Po më shkrihet zemra.
28Ako govorite, kako ga bomo preganjali! češ, da se je korenina hudobne stvari našla v meni,bojte se meča! kajti meč bo maščeval krivice, da bi vedeli, da je sodba.
28Në rast se thoni: "Pse e persekutojmë?"; kur rrënja e këtyre të këqijave ndodhet tek unë,
29bojte se meča! kajti meč bo maščeval krivice, da bi vedeli, da je sodba.
29ju druani për veten tuaj shpatën, sepse zemërimi sjell ndëshkimin e shpatës, me qëllim që të dini që ekziston një gjykim".