¹Sedaj pa, o Job, prosim, poslušaj govore moje in sprejmi v ušesa vse besede moje.

¹"Tani pra, Job, dëgjo atë që kam për të thënë dhe vëru veshin gjithë fjalëve të mia!

²Glej, odprl sem usta svoja, jezik moj govori v ustih mojih.

²Ja, unë po hap gojën dhe gjuha ime flet në gojën time.

³Besede moje bodo izrekale srca mojega poštenost, in kar vedo ustne moje, čisto povedo.

³Fjalët e mia burojnë nga një zemër e drejtë, buzët e mia do të thonë njohuri të pastra.

⁴Duh Boga mogočnega me je storil in dih Vsemogočnega me oživlja.

⁴Fryma e Perëndisë më ka krijuar dhe fryma e të Plotfuqishmit më jep jetë.

⁵Ako moreš, mi odgovori, pripravi si besede proti meni, postavi se!

⁵Në rast se mundesh, m'u përgjigj; përgatitu gjithashtu të mbrosh pozitat e tua.

⁶Glej, Boga mogočnega sem stvar kakor ti, iz ila sem narejen tudi jaz.

⁶Ja, unë jam i barabartë me ty përpara Perëndisë; edhe unë jam formuar nga argjili.

⁷Glej, strah do mene te ne spravi v trepet in pest moja ti ne bode pretežka.

⁷Ja, asnjë frikë nga unë nuk duhet të të lemerisë, dhe dora ime nuk do të rëndojë mbi ty.

⁸Zares, rekel si pred mojimi ušesi, in slišal sem glas besed:

⁸Por ti u ke thënë veshëve të mi dhe dëgjova tingullin e fjalëve të tua, që thonin:

⁹Čist sem, brez prestopka, nedolžen sem in krivice ni na meni.

⁹"Una jam i pastër, pa mëkat; jam i pafajmë, nuk ka asnjë faj tek unë.

¹⁰Glej, On išče prilike v nasprotovanju meni, šteje me sebi za sovražnika.

¹⁰Por Perëndia gjen kundër meje shkaqe armiqësie dhe më konsideron armikun e tij;

¹¹Noge mi stiska v klado, pazi na vse steze moje.

¹¹i fut këmbët e mia në pranga dhe kqyr gjithë hapat e mia".

¹²Glej, o tem ne sodiš prav, ti odgovarjam, zakaj Bog je višji nego smrtni človek.

¹²Mirë, pra, unë të them se këtu nuk ke të drejtë, sepse Perëndia është më i madh se njeriu.

¹³Čemu se prepiraš ž Njim? kajti On ni dolžen odgovoriti za nobeno svojih dejanj.

¹³Pse hahesh me të, kur ai nuk jep llogari për asnjë nga veprimet e tij?

¹⁴Pač govori Bog mogočni enkrat ali dvakrat, a človek ne opazi tega.

¹⁴Në fakt Perëndia flet në një mënyrë apo në një tjetër por njeriu nuk e vë re:

¹⁵V sanjah, v nočni prikazni, kadar trdno spanje objema ljudi, ko dremljejo na ležišču:

¹⁵në një ëndërr, në një vegim të natës, kur një gjumë i rëndë i zë njerëzit, kur dremitin në shtretërit e tyre.

¹⁶tedaj odpira uho ljudem in pritiska pečat na pouk, ki jim ga daje,

¹⁶Atëherë ai hap veshët e njerëzve dhe vulos paralajmërimet që u bën,

¹⁷da odvrne človeka od njegove nakane ter ga obvaruje napuha,

¹⁷për ta larguar njeriun nga veprimet e tij dhe për ta mbajtur larg nga kryelartësia,

¹⁸da odtegne dušo njegovo izpred jame in življenje njegovo, da ne leti v strelo.

¹⁸për të shpëtuar shpirtin e tij nga gropa dhe për të penguar që jeta e tij të mbarojë nga shpata.

¹⁹Kaznovan je tudi z bolečinami na ležišču svojem in z neprestano borbo v kosteh svojih,

¹⁹Njeriu paralajmërohet gjithashtu me dhembjen në shtratin e vet dhe me torturën e pandërprerë të kockave të tij,

²⁰tako da se mu studi kruh v življenju in duši njegovi najljubša jed.

²⁰aq sa i neveritet buka dhe madje edhe ushqimet më të shijshme.

²¹Meso mu gine, da ga ni videti, in gole so kosti njegove, ki jih prej ni bilo videti;

²¹Mishi konsumohet sa mbyll e hap sytë, ndërsa kockat e tij, që më parë nuk dukeshin, tani dalin jashtë;

²²in duša njegova se bliža jami in življenje njegovo pogubnikom.

²²kështu shpirti i tij i afrohet gropës dhe jeta e tij atyre që sjellin vdekjen.

²³Ako se zanj potegne angel posredovalec, eden iz tisoč, da pokaže človeku pravo pot njegovo,

²³Por në rast se pranë tij ka një engjëll, një interpret, një i vetëm ndër një mijë, që t'i tregojë njeriut detyrën e tij.

²⁴tedaj mu bo On milostiv in poreče: Reši ga, da ne pade v jamo; našel sem zanj odkupnino!

²⁴Perëndisë i vjen keq për të dhe thotë: "Kurseje që të mos zbresë në gropë; gjeta shpengimin për të".

²⁵Potem bo meso njegovo bohotnejše nego otročje, povrne se k dnevom mladostne kreposti svoje.

²⁵Atëherë mishi i tij do të bëhet më i freskët se kur ishte fëmijë dhe ai do të kthehet në ditët e rinisë së tij.

²⁶Prosil bo Boga, in On ga blagovoljno sprejme, da bo videl obličje Njegovo z veselim ukanjem; in Bog povrne človeku pravičnost njegovo.

²⁶Do t'i lutet fort Perëndisë, do të gjejë hir pranë tij dhe do të mund të sodisë fytyrën e tij me gëzim, sepse Perëndia do ta ketë rivendosur njeriun në drejtësinë e tij.

²⁷Pred ljudmi bo pel in govoril: „Grešil sem in izprevrnil, kar je bilo prav, a ni mi povrnil, kakor sem zaslužil.

²⁷Duke iu drejtuar njerëzve, do të thotë: "Kam mëkatuar dhe kam shkelur drejtësinë, dhe nuk u ndëshkova siç e meritoja.

²⁸Odrešil je dušo mojo, da ne bi šla v jamo, in življenje moje z veseljem gleda svetlobo.“

²⁸Perëndia i ka shpenguar shpirtin tim, që të mos zbriste në gropë dhe jeta ime mund të shohë dritën".

²⁹Glej, vse to stori Bog mogočni dvakrat, trikrat pri človeku,

²⁹Ja, Perëndia e bën këtë dy herë, tri herë me njeriun,

³⁰da odvrne dušo njegovo od jame, da bi bila razsvetljena z lučjo življenja.

³⁰për të shpëtuar shpirtin e tij nga gropa dhe për ta ndriçuar me dritën e jetës.

³¹Pazi, Job, poslušaj me, molči, in jaz naj govorim!

³¹Ki kujdes, Jobi, dëgjomë; rri në heshtje, dhe unë do të flas.

³²Ako imaš besede, odgovori mi, govóri, saj te želim opravičiti.Ako pa nimaš, poslušaj le mene, molči, in učil te bom modrosti.

³²Në qoftë se ke diçka për të thënë, përgjigjmu, folë, sepse do të dëshiroja të të jepja të drejtë.

³³Ako pa nimaš, poslušaj le mene, molči, in učil te bom modrosti.

³³Përndryshe dëgjomë; hesht dhe unë do të të mësoj diturinë".