¹Še izpregovori Elihu in reče:

¹Elihu nisi përsëri të flasë dhe tha:

²Poslušajte, modrijani, besede moje, in veščaki, naklonite mi posluh!

²"Dëgjoni, o njerëz të urtë, fjalët e mia, dhe ju, njerëz të ditur, ma vini veshin!

³Kajti uho presoja besede kakor grlo okus jedi.

³Sepse veshi i shqyrton fjalët, ashtu si qiellza i shijon ushqimet.

⁴Izvolímo zase, kar je prav, spoznajmo med seboj, kar je dobro!

⁴Le të zgjedhim ne vetë atë që është e drejtë të pranojmë midis nesh atë që është e mirë.

⁵Kajti Job je rekel: „Pravičen sem, in Bog mogočni mi je vzel pravico mojo.

⁵Sepse Jobi ka thënë: "Jam i drejtë, por Perëndia më ka hequr drejtësinë time.

⁶Vkljub svoji pravici veljam za lažnika; rana moja je nezaceljiva, dasi sem brez prestopka.“

⁶A duhet të gënjej kundër drejtësisë sime? Plaga ime është e pashërueshme, megjithëse jam pa mëkat".

⁷Kje je mož kakor Job, ki pije roganje kakor vodo

⁷Kush është si Jobi, që e pi përqeshjen si ujin,

⁸in s hudodelniki hodi v družbi in občuje z brezbožnimi ljudmi?

⁸që ecën bashkë me keqbërësit dhe shkon bashkë me njerëzit e këqij?

⁹Zakaj dejal je: Nič ne hasni možu, če rad občuje z Bogom!

⁹Sepse ka thënë: "Nuk i vlen fare njeriut të vendosë kënaqësinë e tij te Perëndia".

¹⁰Zato me poslušajte, možje razumni! Daleč bodi krivičnost od Boga silnega in od Vsemogočnega nepravičnost!

¹⁰Më dëgjoni, pra, o njerëz me mend! Qoftë larg Perëndisë paudhësia dhe ligësia qoftë larg të Plotfuqishmit!

¹¹Toda dejanje človekovo mu povrača in dela, da se mu godi po tem, kakor je živel.

¹¹Sepse ai ia kthen njeriut sipas veprave të tij dhe secilin e bën të gjejë shpërblimin për sjelljen e tij.

¹²Da zares, Bog mogočni ne ravna krivično in Vsemogočni ne skrivi pravice.

¹²Sigurisht Perëndia nuk kryen të keqen dhe i Plotfuqishmi nuk shtrembëron drejtësinë.

¹³Kdo mu je poveril zemljo? in kdo je postavil ves zemeljski krog?

¹³Kush i ka besuar kujdesin për tokën, ose kush e ka vendosur mbi tërë botën?

¹⁴Ako bi srce obrnil le na sebe, duha svojega in svoj dih potegnil nase,

¹⁴Në qoftë se Perëndia duhet të vendoste në zemër të vet të tërhiqte mbi vete Frymën e tij dhe frymën e tij,

¹⁵vse meso bi hkratu pomrlo in človek bi se povrnil v prah.

¹⁵çdo mish do të shkatërrohej njëkohësisht, dhe njeriu do të kthehej në pluhur.

¹⁶Ako si torej pameten, poslušaj to, čuj besed mojih glas!

¹⁶Në qoftë se ke mend, dëgjoje këtë, vër veshin për të dëgjuar atë që po të them.

¹⁷More li tudi vladati, kdor sovraži pravico? ali hočeš obsoditi Njega, ki je pravičen in mogočen?

¹⁷A mund të qeverisë ai që urren drejtësinë? A guxon ti të dënosh të Drejtin, të Fuqishmin?

¹⁸Sme se li reči kralju: Belijal! plemenitnikom: Brezbožniki!?

¹⁸Ai që i thotë një mbreti: "Je për t'u përbuzur" dhe princave: "Jeni të këqij".

¹⁹Koliko manj Njemu, ki se ne ozira na veljavo knezov in bogatina ne ceni više nego siromaka! Kajti vsi so rok Njegovih delo.

¹⁹Por ai nuk bën asnjë anësi me të mëdhenjtë dhe as e konsideron të pasurin më tepër se të varfrin, sepse të gjithë janë vepra e duarve të tij.

²⁰V trenotku umirajo, kar sredi noči se pretrese ljudstvo in premine, in mogočne odpravljajo brez roke človeške.

²⁰Në një çast ata vdesin; në mesin e natës njerëzia tronditet dhe zhduket, të fuqishmit çohen tutje pa dorë njeriu.

²¹Kajti oči Njegove so obrnjene na poti človekove in vidi vse korake njegove.

²¹Sepse ai i mban sytë te rrugët e njeriut, dhe shikon tërë hapat e tij.

²²Ni teme, ni smrtne sence, da bi se v njej skrili, ki delajo krivico.

²²Nuk ka terr as hije vdekjeje, ku mund të fshihen njerëzit e këqij.

²³Ker ni Mu treba dolgo opazovati človeka, da bi prišel pred Boga mogočnega na sodbo.

²³Në fakt Perëndia nuk ka nevojë ta kqyrë gjatë një njeri para se ta nxjerrë për gjykim para tij.

²⁴On pokončava mogočneže brez preiskovanja in stavi druge na njih mesto.

²⁴Ai i ligështon të fuqishmit pa bërë hetim dhe vë të tjerë në vendin e tyre.

²⁵Tako pozna njih dejanja, in podere jih po noči, da so strti.

²⁵Duke qenë se i njeh veprat e tyre, i rrëzon natën dhe ata shkatërrohen;

²⁶Tepe jih kakor hudodelnike na očitnem mestu,

²⁶i godet si njerëz të këqij para syve të të gjithëve,

²⁷zato ker so vstran stopili, ne hoteč hoditi za Njim, in se niso menili za nobenega potov Njegovih

²⁷sepse janë larguar nga ai pa u kujdesur për rrugët e tij,

²⁸in so storili, da je k Njemu doletelo vpitje ubožcev, da je slišal trpinov krik.

²⁸deri sa të arrijë tek ai britma e të varfrit, sepse ai dëgjon britmën e të pikëlluarve.

²⁹Ko On dodeli mir, kdo obsodi? in skriva li obličje svoje, kdo Ga more videti? Bodisi narod ali poedinec, vse enako vodi,

²⁹Kur Perëndia jep qetësinë, kush do ta dënojë? Kur fsheh fytyrën e tij, kush do të mund ta shikojë, qoftë kundër një kombi të tërë ose kundër një njeriu të vetëm,

³⁰da ne bi vladal človek bogapozabni, da nihče ne bo v zanko ljudstvu.

³⁰për të penguar që i pabesi të mbretërojë dhe që populli të zihet ndër leqe?

³¹Kajti rekel li je Job Bogu mogočnemu: „Trpim kazen, ne bom več napačno delal.

³¹Dikush mund t'i thotë Perëndisë: "Unë e mbart fajin tim, po nuk do ta bëj më të keqen;

³²Česar ne vidim, pokaži mi ti; ako sem krivico storil, ne storim je več“?

³²tregomë atë që nuk arrij të shikoj; në rast se kam kryer ndonjë paudhësi, nuk do ta bëj më"?

³³Mar naj povrača po tvoji misli? Saj si zavrgel plačilo Njegovo; zato moraš voliti ti, in ne jaz. Govóri torej, kar veš!

³³A duhet të të shpërblejë ai në bazë të konditave të tua, sepse ti nuk pranon gjykimin e tij? Ti duhet të zgjedhësh dhe jo unë; prandaj thuaj atë që di.

³⁴Možje razumni mi poreko in moder mož, ki me čuje:

³⁴Njerëzit me mend; si çdo njeri i urtë që më dëgjon, do të më thonë:

³⁵Job ne govori s spoznanjem in besede njegove so brez razsodnosti.

³⁵"Jobi flet pa mend, fjalët e tij nuk kanë dituri".

³⁶Ah, da bi bil Job zopet in zopet izkušan zaradi svojih odgovorov po načinu krivičnikov!Zakaj grehu svojemu še prideva prestopek, ploska med nami zasmehljivo z rokami in množi besede zoper Boga mogočnega.

³⁶Le të provohet Jobi deri në fund, sepse përgjigjet e tij janë si ato të njerëzve të këqij,

³⁷Zakaj grehu svojemu še prideva prestopek, ploska med nami zasmehljivo z rokami in množi besede zoper Boga mogočnega.

³⁷sepse i shton mëkatit të tij revoltën, rreh duart mes nesh dhe i shumëzon fjalët e tij kundër Perëndisë".