¹Pregovori Salomona, sina Davidovega, kralja izraelskega:

¹Fjalët e urta të Salomonit, birit të Davidit, mbret i Izraelit,

²da se spozna modrost in uk, da se umejo razumnosti besede,

²për të njohur diturinë dhe për të mësuar gjykimet e mënçura;

³da se sprejme pouk v modrem vedenju, v pravičnosti, pravi sodbi in poštenosti,

³për të ditur si të veprosh me urti, me drejtësi, me gjykim dhe ndershmëri,

⁴da se dá preprostim pamet, mladeniču spoznanje in razsodnost.

⁴për t'u dhënë shkathtësi njerëzve të thjeshtë, njohje dhe reflektim të riut.

⁵Čul jih bo modri in napredoval v znanosti, in razumnik si pridobode modrih vodil,

⁵I urti do të dëgjojë dhe do të rritë diturinë e tij; njeriu i zgjuar do të përfitojë këshilla të urta,

⁶da razume pregovore in skrivnostne izreke, besede modrih in njih uganke.

⁶për të kuptuar një sentencë dhe një enigmë, fjalët e të urtëve dhe thëniet e tyre të errëta.

⁷Strah GOSPODOV je začetek znanja; modrost in pouk zaničujejo neumneži.

⁷Frika e Zotit është fillimi i njohjes; por njerëzit e pamend përçmojnë diturinë dhe arsimin.

⁸Poslušaj, sin moj, očeta svojega pouk in ne zametuj nauka matere svoje:

⁸Dëgjo, o biri im, mësimet e atit tënd dhe mos i lër pas dore mësimet e nënes sate,

⁹kajti krasen venec je to glavi tvoji in verižica zlata tvojemu grlu.

⁹sepse janë një nur që zbukuron kokën tënde dhe një stoli në qafën tënde.

¹⁰Sin moj, ako te vabijo grešniki, se jim ne vdaj.

¹⁰Biri im, në qoftë se mëkatarët duan të të mashtrojnë, mos prano,

¹¹Ako govore: „Pojdi z nami, na kri prežímo, nedolžnega zalezujmo brez vzroka;

¹¹në qoftë se thonë: "Eja me ne; kemi ngritur një pritë për të derdhur gjak; i ngritëm gracka të pafajmit pa ndonjë shkak;

¹²pogoltnimo jih žive, kakor jih požira smrtni kraj, in nepoškodovane, kakor da bi naglo padli v jamo;

¹²le t'i kapërdimë të gjallë, ashtu si Sheoli, tërësisht si ata që zbresin në gropë;

¹³vsakršno drago blago si pridobimo, s plenom napolnimo hiše svoje;

¹³ne do të gjejmë lloj-lloj pasurish të çmueshme, do t'i mbushim shtëpitë tona me plaçka;

¹⁴srečo izkusi sredi nas, ena mošnja bodi nam vsem!“ –

¹⁴ti do ta hedhësh në short pjesën tënde me ne, dhe të gjithë ne do të kemi një qese të vetme";

¹⁵sin moj, ne hodi po poti ž njimi, zdrži nogo svojo od njih steze!

¹⁵biri im, mos shko me ta në po atë rrugë, ndale hapin nga shtegu i tyre,

¹⁶Ker njih noge tečejo za hudim in kri hité prelivat.

¹⁶sepse këmbët e tyre turren drejt së keqes dhe ata nxitojnë të derdhin gjak.

¹⁷Res, zaman se razpenja mreža pred očmi vsakega ptiča,

¹⁷Shtrihet më kot rrjeta përpara çdo lloji zogjsh;

¹⁸oni pa – sami na svojo kri preže, zalezujejo lastne duše svoje!

¹⁸por këta kurdisin prita kundër gjakut të vet dhe ngrenë kurthe kundër vetë jetës së tyre.

¹⁹Take so steze njih, ki iščejo krivičnega dobička: jemlje dušo njim, ki si ga lasté.

¹⁹Të tilla janë rrugët e çdo njeriu të etur për pasuri; ajo ia heq jetën atyre që e kanë.

²⁰Modrost glasno kliče zunaj, na ulicah zaganja svoj glas;

²⁰Dituria bërtet nëpër rrugë, zëri i saj dëgjohet nëpër sheshe;

²¹vpije, kjer se največ ljudstva gnete, ob vhodu v vrata, v mestu, govori besede svoje:

²¹ajo thërret në vendet ku ka turma dhe ligjëron në hyrje të portave të qytetit;

²²Doklej, o preprosti, boste ljubili nespamet in, zasmehovalci, imeli veselje v zasmehovanju in, bedaki, sovražili znanje?

²²"Deri kur, o njerëz të thjeshtë, do t'ju pëlqejë thjeshtësia dhe tallësit do të kënaqen duke u tallur dhe budallenjtë do të urrejnë dijen?

²³Obrnite se k svarjenju mojemu! Glejte, izlijem vam duha svojega, oznanjala vam bom besede svoje.

²³Ejani në vete nga qortimi im; ja, unë do të derdh mbi ju Frymën time dhe do t'ju bëj të njohura fjalët e mia.

²⁴Toda, ko sem klicala, ste se branili, ko sem iztezala roko svojo, nihče se ni zmenil zanjo,

²⁴Sepse unë thirra dhe ju nuk keni dashur, shtriva dorën time dhe askush prej jush nuk i kushtoi vëmendje,

²⁵temuč prezirali ste vse svete moje in svarila mojega si niste želeli:

²⁵përkundrazi hodhët poshtë të gjitha këshillat e mia dhe nuk pranuat ndreqjen time,

²⁶zato se bom tudi jaz smejala v nesreči vaši in vas zasmehovala, kadar pride, česar se bojite;

²⁶edhe unë do të qesh me fatkeqësinë tuaj, do të tallem kur të vijë ajo që ju druani,

²⁷kadar pride kakor besneča uima, česar se bojite, in se približa nesreča vaša kakor nevihta, ko pridere nad vas stiska in nadloga.

²⁷kur ajo që druani të vijë si një furtunë, dhe fatkeqësia juaj të vijë si një stuhi, kur t'ju mbulojnë fatkeqësia dhe ankthi.

²⁸Tedaj me bodo klicali, pa jim ne odgovorim, skrbno me bodo iskali, a ne najdejo me:

²⁸Atëherë ata do të më thërrasin mua, por unë nuk do të përgjigjem; do të më kërkojnë me kujdes, por nuk do të më gjejnë.

²⁹zato ker so sovražili znanje in strahu GOSPODOVEGA niso izvolili,

²⁹Sepse kanë urryer dijen dhe nuk kanë zgjedhur frikën e Zotit,

³⁰svetov mojih niso hoteli, a zaničevali so vse svarjenje moje.

³⁰nuk kanë dashur të pranojnë këshillën time dhe kanë përbuzur të gjitha qortimet e mia.

³¹Zato bodo jedli od sadu pota svojega in sitili se z naklepi svojimi.

³¹Prandaj do të hanë frytin e sjelljes së tyre dhe do të ngopen me këshillat e tyre.

³²Zakaj bebcev upor jih ubije in brezkrbnost bedakov jih pokonča.Kdor pa mene posluša, brez skrbi bo prebival in mir užival, ne boječ se hudega.

³²Sepse përdalja e njerëzve të thjeshtë i vret dhe qetësia e rreme e budallenjve i zhduk;

³³Kdor pa mene posluša, brez skrbi bo prebival in mir užival, ne boječ se hudega.

³³por ai që më dëgjon do të banojë një vend të sigurt, do të jetë me të vërtetë i qetë, pa frikë nga çfarëdo e keqe".