1Modra žena zida hišo svojo, neumna pa jo z rokami svojimi podira.
1Gruaja e urtë ndërton shtëpinë e saj, por budallaqja e shkatërron me duart e veta.
2Kdor hodi v poštenosti svoji, se boji GOSPODA, a kdor je trdovraten na potih svojih, ga zaničuje.
2Kush ecën në drejtësinë e tij ka frikë nga Zoti, por ai që çoroditet në rrugët e tij e përçmon atë.
3V neumnega ustih je šiba za prevzetnost, modre pa ohranijo njih ustne.
3Në gojën e budallait gjejmë farën e kryelartësisë, por të urtët e ruajnë gojën e tyre.
4Kjer ni volov, so prazne jasli, obilost pridelkov pa je po volovi moči.
4Aty ku nuk ka qe grazhdi është bosh, por bollëku i korrjes qëndron në forcën e kaut.
5Priča zvesta ne laže, kriva priča pa govori laži.
5Dëshmitari i ndershëm nuk gënjen, por dëshmitari i rremë thotë gënjeshtra.
6Ko zasmehovalec išče modrosti, ni je, razumnemu pa je znanje lahko.
6Tallësi kërkon diturinë dhe nuk e gjen, por dija është një gjë e lehtë për atë që ka mend.
7Umakni se izpred oči bedaku, ker ne začuješ pri njem pametne besede.
7Largohu nga njeriu budalla sepse nuk do të gjesh dituri mbi buzët e tij.
8Modrost razumnega je paziti na svojo pot, bedakov neumnost pa je prevara.
8Dituria e njeriut të matur qëndron në të dalluarit e rrugës së tij, por marrëzia e budallenjve është mashtrim.
9Neumni se smejejo krivdi, odkritosrčni pa so si dobrohotni.
9Budallenjtë qeshin me mëkatin, por midis njerëzve të drejtë është falja.
10Srce pozna lastno bridkost svojo, in v veselje njegovo se ne mešaj drugi.
10Zemra njeh trishtimin e vet, por një i huaj nuk mund të marrë pjesë në gëzimin e saj.
11Brezbožnih hiša se pokonča, šator poštenih pa bode cvel.
11Shtëpia e të pabesëve do të shkatërrohet, por çadra e njerëzve të drejtë do të lulëzojë.
12Nekatera pot se zdi prava človeku, toda njen konec je pot v smrt.
12Éshtë një rrugë që njeriut i duket e drejtë, por në fund ajo të nxjerr në rrugët e vdekjes.
13Tudi v smehu žaluje srce in konec veselja je žalost.
13Edhe kur qesh, zemra mund të jetë e pikëlluar, dhe vetë gëzimi mund të përfundojë në vuajtje.
14Potov svojih se nasiti, čigar srce se odvrača od Boga, mož dobri pa tistega, kar je v njem.
14Zemërpërdali do të ngopet me rrugët e tij, dhe njeriu i mirë do të ngopet me frytet e tij.
15Abotni vsemu verjame, prebrisani pa pazi na stopinje svoje.
15Budallai i beson çdo fjale, por njeriu i matur tregon kujdes të veçantë për hapat e tij.
16Modri se boji in se ogiblje hudega, bedak pa se lahko raztogoti in je predrzen.
16Njeriu i urtë i trëmbet së keqes dhe largohet prej saj, por budallai zemërohet dhe është fodull.
17Mož nagle jeze napravlja neumnost; in kdor dela spletke, njega sovražijo.
17Ai që zemërohet me lehtësi kryen marrëzi dhe njeriu që ka qëllime të këqija është i urryer.
18Tepci podedujejo neumnost, razumni pa si pleto venec znanja.
18Teveqelit e trashëgojnë budallallëkun, por njerëzit e matur kurorëzohen me dije.
19Hudobni se klanjajo pred dobrimi in brezbožni pri pravičnika vratih.
19Njerëzit e këqij do të përkulen përpara njerëzve të mirë dhe të pabesët në portat e të drejtëve.
20Ubogega sovraži tudi bližnjik njegov, bogatina prijateljev pa je mnogo.
20Të varfërin e urren vetë miku i tij, por i pasuri ka shumë miklues.
21Kdor zaničuje bližnjega svojega, greši, kdor pa milost deli ubogim, o blagor mu!
21Kush përçmon të afërmin e vet, mëkaton, por ai që ka mëshirë për të varfërit është i lumtur.
22Ali se ne motijo, kateri snujejo hudo? Milost pa in resnica pride njim, ki snujejo dobro.
22A nuk devijojnë, vallë nga rruga e drejtë ata që kurdisin të keqen? Por ata që mendojnë të mirën kanë për të gjetur mirësi dhe të vërtetën.
23V vsakem trudu je dobiček, klepetanje pa donaša le uboštvo.
23Në çdo mundim ka një fitim, por fjalët e kota çojnë vetëm në varfëri.
24Venec modrih je njih bogastvo; neumnost bedakov ostane neumnost.
24Kurora e njerëzve të urtë është pasuria e tyre, por marrëzia e budallenjve është marrëzi.
25Priča resnična otimlje duše, kdor pa govori laž, jih le slepi.
25Një dëshmitar që thotë të vërtetën shpëton jetën e njerëzve, por një dëshmitar i rremë thotë gënjeshtra.
26Kdor se boji GOSPODA, trdno upa v Njega; in On bode pribežališče otrokom njegovim.
26Në frikën e Zotit gjendet një siguri e madhe, dhe bijtë e tij do të kenë një vend strehimi.
27Strah GOSPODOV je vrelec življenja, da se ognemo smrtnih zadrg.
27Frika e Zotit është një burim jete, që i shmang leqet e vdekjes.
28V množici ljudstva je dika kraljeva; kjer se pa narod zmanjšuje, preti vladarju poguba.
28Lavdia e mbretit qëndron në turmën e popullit, por shkatërrimi i princit qëndron në mungesën e njerëzve.
29Počasni za jezo je poln razuma, nagli pa pospešuje neumnost.
29Kush është i ngadalshëm në zemërim është shumë i matur, por ai që rrëmbehet me lehtësi vë në dukje marrëzinë e tij.
30Srce mirno je življenje vsemu telesu, nevoščljivost pa je gniloba v kosteh.
30Një zemër e shëndoshë është jetë për trupin, por lakmia është krimbi brejtës i kockave.
31Kdor zatira siromaka, sramotí Stvarnika njegovega, njega pa časti, kdor se usmili potrebnega.
31Kush shtyp të varfërin fyen rëndë atë që e ka bërë, por ai që ka mëshirë për nevojtarin e nderon atë.
32V nesreči svoji vzame konec brezbožnik, a nado ima tudi v smrti pravičnik.
32I pabesi përmbyset nga vetë ligësia e tij, por i drejti ka shpresë në vetë vdekjen e tij.
33V razumnega srcu tiho počiva modrost, ali kar je v bedakih, glasno se kaže.
33Dituria prehet në zemrën e atij që ka mend, por ajo që është në zemrën e budallenjve merret vesh.
34Pravičnost povišuje narod, greh pa je ljudstvu v nečast.Blagovoljnost kraljeva je gotova umnemu hlapcu, srd njegov pa zadene njega, ki ravna sramotno.
34Drejtësia e larton një komb, por mëkati është turpi i popujve.
35Blagovoljnost kraljeva je gotova umnemu hlapcu, srd njegov pa zadene njega, ki ravna sramotno.
35Dashamirësia e mbretit është për shërbëtorin që vepron me urtësi, por zemërimi i tij është kundër atij që sillet me paturpësi.