1{Psalm Davidov.} Slavi, duša moja, GOSPODA, in vse, kar je v meni, sveto ime njegovo!
1Beko, shpirti im, Zotin, dhe të gjitha ato që janë tek unë të bekojnë emrin e tij të shenjtë.
2Slavi, duša moja, GOSPODA in ne pozabi vseh dobrot njegovih!
2Beko, shpirti im, Zotin dhe mos harro asnjë nga të mirat që ka bërë.
3Ki ti odpušča vse krivice tvoje, ki ozdravlja vse bolezni tvoje,
3Ai fal të gjitha paudhësitë e tua dhe shëron të gjitha sëmundjet e tua,
4ki otimlje iz jame življenje tvoje, ki te venča z milostjo in usmiljenjem,
4shpengon jetën tënde nga shkatërrimi dhe të kurorëzon me mirësi dhe dhembshuri;
5ki napolnjuje z vsem dobrim usta tvoja, da se kakor orlu ponavlja mladost tvoja.
5ai ngop me të mira gojën tënde dhe të bën të ri si shqiponja.
6Kar je pravično, dela GOSPOD in pravosodje vrši za vse zatirance.
6Zoti vepron me drejtësi dhe mbron çështjen e të shtypurve.
7Razodel je Mojzesu pota svoja, sinovom Izraelovim dela svoja.
7Ai i tregon Moisiut rrugët e tij dhe bijve të Izraelit veprat e tij.
8Usmiljen in milostiv je GOSPOD, počasem v jezo in obilen v milosti.
8Zoti është i mëshirshëm dhe zemërbutë, i ngadalshëm në zemërim dhe i madh në mirësi.
9Ne huduje se vekomaj in večno ne drži jeze.
9Ai nuk grindet përjetë dhe nuk e ruan zemërimin gjithnjë.
10Ne dela nam po grehih naših in ne povrača nam po krivicah naših.
10Ai nuk na trajton siç e meritojnë mëkatet tona dhe nuk na dënon në bazë të fajeve tona.
11Temuč kakor so visoko nebesa nad zemljo, tako močna je milost njegova nad njimi, ki se ga bojé.
11Sepse sa të lartë janë qiejtë mbi tokën, aq e madhe është mirësia e tij ndaj atyre që kanë frikë prej tij.
12Kakor daleč je vzhod od zahoda, tako daleč spravlja od nas prestopke naše.
12Sa larg është lindja nga perëndimi, aq shumë ai ka larguar nga ne fajet tona.
13Kakor se oče usmili otrok, usmili se GOSPOD njih, ki se ga bojé.
13Ashtu si një baba është i mëshirshëm me bijtë e tij, kështu është i mëshirshëm Zoti me ata që kanë frikë prej tij.
14Kajti on pozna, kakšna stvar smo, spominja se, da smo prah.
14Sepse ai e njeh natyrën tonë dhe nuk harron që ne jemi pluhur.
15Človekovi dnevi so kakor trava, on cvete kakor cvetica na polju:
15Ditët e njeriut janë si bari; ai lulëzon si lulja e fushës;
16ko veter potegne čeznjo, je ni več in mesta njenega ni več poznati.
16në qoftë se era i kalon sipër, ai nuk është më dhe vendi i tij nuk njihet më.
17A milost GOSPODOVA se razteza od veka do veka nanje, ki se ga bojé, in pravičnost njegova je za sinov sinove,
17Por mirësia e Zotit vazhdon nga përjetësia në përjetësi për ata që kanë frikë prej tij, dhe drejtësia e tij për bijtë e bijve,
18zanje, ki hranijo zavezo njegovo in se spominjajo njegovih zapovedi, da jih izpolnjujejo.
18për ata që respektojnë besëlidhjen e tij dhe mbajnë në mendje urdhërimet e tij për t'i zbatuar në praktikë.
19GOSPOD je v nebesih postavil prestol svoj, in kraljestvo njegovo gospoduje vsem.
19Zoti e ka vendosur fronin e tij në qiejtë, dhe mbretërimi i tij sundon mbi gjithçka.
20Slavite GOSPODA, angeli njegovi, vi junaki v moči, ki izvršujete povelje njegovo, poslušajoč glas njegove besede!
20Bekoni Zotin ju, engjëj të tij të pushtetshëm dhe të fortë, që bëni atë që thotë ai, duke iu bindur zërit të fjalës së tij.
21Slavite GOSPODA, vse vojske njegove, služabniki njegovi, izpolnjujoči voljo njegovo!Slavite GOSPODA, vsa dela njegova, po vseh krajih njegovega gospostva! Slavi, duša moja, GOSPODA!
21Bekoni Zotin, ju, tërë ushtritë e tij, ju, tërë ministrat e tij, që zbatoni vullnetin e tij.
22Slavite GOSPODA, vsa dela njegova, po vseh krajih njegovega gospostva! Slavi, duša moja, GOSPODA!
22Bekoni Zotin, ju, të gjitha veprat e tij, në të tëra vendet e sundimit të tij. Shpirti im, beko Zotin!