1{Načelniku godbe. Sinov Korahovih psalm.} Čujte to, vsa ljudstva, poslušajte, vsi sveta prebivalci,
1Dëgjoni gjithë popujt, vini veshin, o banorë të botës,
2nizki in visoki, bogatini in ubožci vsi skupaj!
2qofshin njerëz të popullit dhe fisnikë, të pasur dhe të varfër tok.
3Usta moja bodo govorila modrost in srca mojega premišljevanje bo razumnost.
3Nga goja ime do të dalin fjalë diturie dhe kredhja në mendime e zemrës sime do të sjellë mirëkuptim.
4Uho svoje nagnem h govoru v prilikah, na strune igraje, bom razodeval uganko svojo.
4Unë do ta ndjek një proverb, do ta paraqes enigmën time me harpë.
5Kaj bi se bal v dnevih nesreče, kadar me obdaja krivičnost tistih, ki mi so za petami,
5Pse duhet të kem frikë nga ditët e fatkeqësisë, kur më rrethon ligësia e kundërshtarëve të mi,
6njih, ki zaupajo v premoženje svoje in se ponašajo v obilosti bogastva svojega?
6ata që kanë besim në pasuritë e tyre dhe mburren me bollëkun e pasurisë së tyre?
7Brata nikakor ne more odkupiti nihče, ne more dati Bogu zanj spravnega denarja
7Asnjeri nuk mund të shpengojë kurrsesi vëllanë e tij, as t'i japë Perëndisë çmimin e shpengimit të tij,
8(predrag namreč je njih duše odkup, zato ga ne zmore vekomaj),
8sepse shpengimi i shpirtit të tij është shumë i shtrenjtë, dhe çmimi i saj nuk do të mjaftonte kurrë,
9da bi živel za večno, ne moral videti jame.
9për të bërë që ai të jetojë përjetë dhe të mos shohë gropën.
10Saj vidi bogatin: mrjó modri, enako ginevajo nespametni in neumni in drugim puščajo bogastvo svoje.
10Në fakt të gjithë shohin që njerëzit e urtë vdesin dhe që po në atë mënyrë vdesin njerëzit e pamend a mendjeshkurtër, duke ua lënë të tjerëve pasuritë e tyre.
11Menijo, da njih hiše bodo trajale za veke, njih prebivališča za vse rodove; zato imenujejo dežele s svojimi imeni.
11Me mendjen e tyre ata pandehin se shtëpitë e tyre do të qëndrojnë për gjithnjë, që banesat e tyre janë të përjetshme; dhe kështu u vënë tokave emrin e tyre.
12In vendar človek v veličju nima obstanka, podoben je živalim, ki poginejo.
12Megjithatë edhe njeriu që jeton në mes të pasurive nuk e ka të gjatë; ai është njëlloj si kafshët që mbarojnë.
13To je usoda njih, ki tako v sebe zaupajo; vendar njih nasledniki odobravajo njih govorjenje. (Sela.)
13Kjo është sjellja e njerëzve pa mend dhe e atyre që u shkojnë dhe miratojnë fjalimet e tyre. (Sela)
14Kakor ovce bodo razpostavljeni v šeolu, smrt jim bo pastir; in pravični jim bodo gospodovali tisto jutro, in njih obliko [Ali: lepoto.] pokonča šeol, da ji ne bo več bivališča.
14Shtyhen si dele në drejtim të Sheolit; vdekja do t'i përpijë dhe në mëngjes njerëzit e drejtë do të sundojnë mbi ta. Luksi i tyre do të marrë fund në Sheol, larg banesës së tyre.
15Ali dušo mojo reši Bog iz oblasti šeola, ker me vzame k sebi. (Sela.)
15Por Perëndia im do ta shpengojë shpirtin tim nga pushteti i Sheolit, sepse ai do të më pranojë. (Sela)
16Ne boj se, ko kdo zabogati, ko se pomnoži slava hiše njegove.
16Mos kij frikë kur dikush pasurohet, kur lavdia e shtëpisë së tij rritet,
17Ker ob smrti ne vzame nič tega s seboj, za njim ne pojde slava njegova.
17sepse kur do të vdesë, nuk do të marrë asgjë me vete; lavdia e tij nuk do të zbresë pas tij.
18Čeprav blagruje dušo svojo v življenju svojem – i tebe hvalijo, ko si privoščiš –,
18Edhe në se në jetë e ndjente veten të lumtur (në fakt njerëzia të lavdëron kur pasurohesh),
19vendar pride k rodu očetov svojih, ki vekomaj ne bodo uživali luči.Človek, ki je v veličju, a ni razumen, je podoben živini, ki pogine.
19ai do të arrijë brezin e etërve të tij, që nuk do ta shohin kurrë më dritën.
20Človek, ki je v veličju, a ni razumen, je podoben živini, ki pogine.
20Njeriu që jeton në mes të pasurive pa pasur gjykim është njëlloj si kafshët që zhduken.