¹Ipapo Jobho akapfuura nokutaura kwake, akati,

¹Og Job blev ved å fremføre sin visdomstale og sa:

²NaMwari mupenyu, iye akanditorera kururama kwangu; nowaMasimbaose akatambudza mweya wangu;

²Så sant Gud lever, som har tatt min rett fra mig, den Allmektige, som har voldt mig bitter sorg

³(Nokuti upenyu hwangu huchiri mandiri chose, Nomweya waMwari uchiri mumhino dzangu;)

³- for ennu er hele mitt livspust i mig og den Allmektiges ånde i min nese - :

⁴Zvirokwazvo miromo yangu haingatauri zvisakarurama, Uye rurimi rwangu harungarevi zvinonyengera.

⁴Mine leber taler ikke urett, og min tunge taler ikke svik.

⁵Mwari ngaandidzivise ndirege kukururamisirai; Kusvikira parufu rwangu handingarashi kusanyengera kwangu.

⁵Det være langt fra mig å gi eder rett! Inntil jeg opgir ånden, lar jeg ikke min brødefrihet tas fra mig.

⁶Ndinobatisa kururama kwangu, handingakuregi; moyo wangu haungandipi mhaka ndichiri mupenyu.

⁶Jeg holder fast på min rettferdighet og slipper den ikke; mitt hjerte laster mig ikke for nogen av mine dager.

⁷Muvengi wangu ngaaite sewakaipa. Uye anondimukira ngaaite seasina kururama.

⁷La min fiende stå der som en ugudelig, og min motstander som en urettferdig!

⁸nekuti asingadi Mwari ane tariro yeiko, kunyange azviwanira fuma, Kana atorerwa mweya wake naMwari here?

⁸For hvad håp har den gudløse, når Gud avskjærer hans liv, når han tar hans sjel fra ham?

⁹Ko Mwari achanzwa kuchema kwake, Kana achiwirwa nenjodzi here?

⁹Hører vel Gud hans skrik når trengsel kommer over ham?

¹⁰Ko iye achafarira waMasimbaose, Nokudana kuna Mwari nguva dzose here?

¹⁰Eller kan han glede sig i den Allmektige, kan han påkalle Gud til enhver tid?

¹¹Ini ndichakudzidzisai zvoruoko rwaMwari; Izvo zvina waMasimbaose handingazvivanzi.

¹¹Jeg vil lære eder om Guds hånd; jeg vil ikke dølge hvad den Allmektige har i sinne.

¹²Tarirai imwi mose makazviona henyu; Zvino makagova vanhu vasina maturo chose neiko?

¹²I har jo alle selv sett det; hvorfor fører I da så tom en tale?

¹³Ndiwo mugove unopiwa munhu akaipa naMwari, Nemhaka yavamanikidzi, yavanopiwa nowaMasimbaose.

¹³Dette er det ugudelige menneskes lodd hos Gud og den arv som voldsmennene får av den Allmektige:

¹⁴Kana vana vake vachiwanda, vourawa nomunondo; Vana vake havangaguti zvokudya.

¹⁴Får han mange barn, så er de hjemfalt til sverdet; hans ætlinger får ikke brød å mette sig med.

¹⁵Vana vake, vakasara, vachavigwa vafa, Chirikadzi dzake hadzingachemi.

¹⁵De av dem som slipper unda, legges i graven ved pest, og enkene holder ikke sørgefest over dem.

¹⁶Kunyange akaunganidza sirivha ikaita seguruva, Nokugadzira zvokufuka zvikaita sevhu;

¹⁶Når han dynger op sølv som støv og samler sig klær som lere,

¹⁷Angazvigadzira hake iye, asi akarurama ndiye achazvifuka; Asine mhosva ndiye achagovera sirivha.

¹⁷så blir det de rettferdige som klær sig med det han har samlet, og sølvet skal de skyldfrie dele.

¹⁸Anovaka imba yake sechifusi, Sechirindo chinoitwa nomurindi.

¹⁸Som møllet har han bygget sitt hus og som den hytte en markvokter lager sig.

¹⁹Anovata pasi akafuma, asi haapamhidzizve; Anosvinudza meso ake, asi haachipo.

¹⁹Rik legger han sig, og intet er tatt bort; han slår sine øine op, og det* er der ikke. / {* det han eide.}

²⁰Zvinotyisa zvinomubata semvura zhinji; dutu remhepo rinomubvuta usiku.

²⁰Som en vannflom innhenter redsler ham, om natten fører en storm ham bort.

²¹Mhepo inobva mabvazuva inomutora ndokuenda hake; Inomutsvaira panzvimbo yake.

²¹Østenvinden løfter ham op, så han farer avsted, og den blåser ham bort fra hans sted.

²²Mwari achamuposha, asingamunzwiri tsitsi, Uchatiza zvokutiza paruoko rwake.

²²Gud skyter sine piler mot ham og sparer ham ikke; for hans hånd flyr han i hast.

²³Vanhu vacharova maoko pamusoro pake, Vachamuridzira muridzo abve panzvimbo yake.

²³Folk klapper i hendene og håner ham og piper ham bort fra hans sted.