¹Uchenjeri hwakavaka imba yahwo; Hwakaveza mbiru dzahwo nomwe;

¹Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;

²Hwakabaya zvipfuwo zvahwo; Hwakavhenganisa waini yahwo; Hwakagadzirawo tafura yahwo.

²Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

³Hwakatuma varandakadzi vahwo; hunodanidzira pamitunhu yeguta, huchiti,

³A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

⁴Asina mano ngaatsaukire muno; Asina njere, hunoti kwaari,

⁴Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

⁵Uyai mudye chingwa changu, Mumwe waini yandakavhenganisa.

⁵Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.

⁶Regai kusasvinuka murarame; Mufambe nenzira yenjere.

⁶Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.

⁷Munhu, anoraira mudadiri anozvitsvakira kunyadziswa; Anotuka munhu wakaipa achasvibiswa.

⁷Kto strofuje naśmiewcę, odnosi haóbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.

⁸Usaraira mudadiri, kuti arege kukuvenga; Raira munhu wakachenjera, iye achakuda.

⁸Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.

⁹Ipa wakachenjera dzidzo, ipapo iye achawedzerwa huchenjeri; Dzidzisa wakarurama, ipapo iye achawedzerwa zivo.

⁹Uczyó to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.

¹⁰Kuvamba kouchenjeri ndiko kutya Iehovha., Kuziva Mutsvene ndidzo njere.

¹⁰Początek mądrości jest bojaźó Paóska, a umiejętność świętych jest rozum.

¹¹nekuti neni mazuva ako achaitwa mazhinji, Makore oupenyu hwako achawedzerwa.

¹¹Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.

¹²Kana wakachenjera, iwe, wakazvichenjerera hako; Kana uri mudadiri, iwe woga uchava nemhosva yazvo.

¹²Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.

¹³Mukadzi benzi anopupira; Haana mano, haazivi chinhu.

¹³Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;

¹⁴Anogara pamukova weimba yake, Pachigaro pamitunhu yeguta.

¹⁴A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

¹⁵Kuti adanidzire kuna vanopfuura napo, Ivo vanorurama nenzira dzavo, achiti,

¹⁵Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

¹⁶Ani naani asina mano, ngaatsaukire muno; Asine njere, mukadzi anoti kwaari,

¹⁶Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

¹⁷Mvura yabiwa inozipa, Chingwa chinodyiwa pakavanda chinonaka.

¹⁷Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.

¹⁸Asi haazivi kuti vanopindamo vanofa; Kuti vakakokerwa naye vari mukati-kati meSheori.

¹⁸Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.