Shona

Spanish: Reina Valera (1909)

Job

14

1Munhu akazvarwa nomukadzi anamazuva mashoma, azere nokutambudzika.
1EL HOMBRE nacido de mujer, Corto de días, y harto de sinsabores:
2Anobuda seruva, ndokusvava; Anotizawo somumvuri, haagari.
2Que sale como una flor y es cortado; Y huye como la sombra, y no permanece.
3Ko munotarira munhu akadai nameso enyu, Muchinditonga here?
3¿Y sobre éste abres tus ojos, Y me traes á juicio contigo?
4Ndianiko angabudisa chinhu chakanaka pane chakaipa? Hakuna.
4¿Quién hará limpio de inmundo? Nadie.
5Mazuva ake zvaakatarwa, mwedzi yake yakaverengwa nemi, Makamutarira miganho yaasingatenderwi kudarika;
5Ciertamente sus días están determinados, y el número de sus meses está cerca de ti: Tú le pusiste términos, de los cuales no pasará.
6Regai kumucherekedza, azorore, Kusvikira apedza zuva rake somubatiri.
6Si tú lo dejares, él dejará de ser: Entre tanto deseará, como el jornalero, su día.
7nekuti kana muti uchinge watemwa, kune tariro kuti uchabudazve, Uye kuti davi rawo nyoro haringaperi.
7Porque si el árbol fuere cortado, aún queda de él esperanza; retoñecerá aún, Y sus renuevos no faltarán.
8Kunyange mudzi wawo ukakwegurira muvhu, Nehunde yawo ikafa pasi;
8Si se envejeciere en la tierra su raíz, Y su tronco fuere muerto en el polvo,
9Kunyange zvakadaro uchabukira kana wanzwa kunhuhwira kwemvura, Ndokubudisa matavi somuti muduku.
9Al percibir el agua reverdecerá, Y hará copa como planta.
10Asi munhu anofa, akaparara hake; Zvirokwazvo munhu anorega kufema, zvino aripiko?
10Mas el hombre morirá, y será cortado; Y perecerá el hombre, ¿y dónde estará él?
11Mvura inopera pagungwa, Uye rwizi runopera nokupwa;
11Las aguas de la mar se fueron, Y agotóse el río, secóse.
12Saizvozvo munhu anovata pasi, akasamukazve; Havazomukizve kusvikira denga rapera, Havangamutswi pahope dzavo.
12Así el hombre yace, y no se tornará á levantar: Hasta que no haya cielo no despertarán, Ni se levantarán de su sueño.
13Dai muchindivanza henyu paSheori, Muchindichengeta pakavanda, kusvikira hasha dzenyu dzapfuura, Munditemere nguva yakatarwa, yamungandirangarira nayo.
13Oh quién me diera que me escondieses en el sepulcro, Que me encubrieras hasta apaciguarse tu ira, Que me pusieses plazo, y de mí te acordaras!
14Kana munhu achinge afa, angararamazve here? Ndaimira hangu mazuva ose okutambudzika kwangu, Kusvikira kusunungurwa kwangu kuchisvika.
14Si el hombre muriere, ¿volverá á vivir? Todos los días de mi edad esperaré, Hasta que venga mi mutación.
15Maizodana, ini ndikakupindurai; Maishuva basa ramaoko enyu.
15Aficionado á la obra de tus manos, Llamarás, y yo te responderé.
16Asi zvino munoverenga nhambwe dzangu;
16Pues ahora me cuentas los pasos, Y no das tregua á mi pecado.
17Kudarika kwangu kwakasungirwa muhombodo, Munosunga zvakaipa zvangu.
17Tienes sellada en saco mi prevaricación, Y coacervas mi iniquidad.
18Gomo kana richiwa zvirokwazvo rinopfupfunyuka, Uye dombo rinobviswa panzvimbo yaro;
18Y ciertamente el monte que cae se deshace, Y las peñas son traspasadas de su lugar;
19Mvura inochera mabwe; Kuyerera kwayo kunokukura guruva renyika;. imwi munoparadza tariro yomunhu.
19Las piedras son desgastadas con el agua impetuosa, Que se lleva el polvo de la tierra: de tal manera haces tú perecer la esperanza del hombre.
20Munomukunda nokusingaperi, iye akapfuura hake; Munoshandura chiso chake, ndokumudzinga.
20Para siempre serás más fuerte que él, y él se va; Demudarás su rostro, y enviaráslo.
21Vana vake vanokudzwa iye asingazvizivi; Vanoderedzwa, asi iye haaoni vachiitirwa izvozvo.
21Sus hijos serán honrados, y él no lo sabrá; O serán humillados, y no entenderá de ellos.
22Asi kana ari iye, nyama yake inorwadziwa, Mweya wake unochema mukati make.
22Mas su carne sobre él se dolerá, Y entristecerse ha en él su alma.