1Haddaba xigmaddu sow ma dhawaaqin? Waxgarashaduna codkeedii sow kor uma qaadin?
1Argi išmintis nešaukia ir supratimas nekelia savo balso?
2Waxay taagan tahay meelaha sarreeya Oo jidka agtiisa ah, meesha waddooyinku ku kulmaan.
2Aukštumose, prie kelių ir prie takų ji stovi.
3Oo waxay ka qaylisaa irdaha agtooda, Meesha magaalada laga soo galo, Iyo meesha albaabbada laga soo galoba.
3Prie miesto vartų, prie įėjimo į miestą, prie durų šaukia:
4Nimanyahow, idinkaan idiin dhawaaqayaa, Oo codkayguna wuxuu u yeedhayaa binu-aadmiga.
4“Žmonės, į jus aš kreipiuosi, jums šaukiu, žmonių sūnūs.
5Garaadlaawayaashow, miyir lahaada, Nacasyadoy, waxgarasho qalbiga ku haysta.
5Jūs neišmanėliai, mokykitės išminties; jūs kvailiai, įgykite supratingą širdį.
6I maqla, waayo, waxaan ku hadlayaa waxyaalo wanaagsan, Oo waxaan bushimaha u kala qaadayaa waxyaalo qumman.
6Klausykite, nes aš kalbėsiu apie didingus dalykus, mano lūpos skelbs teisumą.
7Maxaa yeelay, afkaygu run buu ku hadlayaa; Oo bushimahayguna shar bay karhaan.
7Mano burna kalbės tiesą, ir nedorybė yra pasibjaurėjimas mano lūpoms.
8Erayada afkayga oo dhammi waa xaq, Oo innaba wax qalloocan ama maroorsan lagama helo.
8Visi mano žodžiai yra teisingi, juose nėra klastos ir iškraipymo.
9Iyagu dhammaantood waa u cad yihiin kii wax garanaya, Oo waana u qumman yihiin kuwa aqoonta hela.
9Jie yra aiškūs išmanantiems ir teisingi suprantantiems.
10Edbintayda qaata, lacagse ha qaadanina, Oo aqoontana ka hor doorta dahabka saafiga ah.
10Priimkite mano pamokymą, o ne sidabrą; pažinimą, o ne gryną auksą.
11Waayo, xigmaddu waa ka sii wanaagsan tahay luulka, Oo wax alla waxa la damci karo oo dhanna iyada lalama simi karo.
11Išmintis yra brangesnė už deimantus, su ja nesulyginama visa, ko galima trokšti.
12Anigoo xigmad ahu, waxaan la fadhiyaa miyir, Oo waxaan helaa aqoon iyo digtoonaan.
12Aš, išmintis, gyvenu su protingumu, atrandu pažinimą bei nuovokumą.
13Rabbiga ka cabsashadiisu waa in sharka la naco. Kibirka, iyo madaxweynaanta, iyo jidka sharka, Iyo afka qalloocan ayaan anigu necbahay.
13Viešpaties baimėnekęsti pikto. Išdidumo, puikybės, piktų kelių ir klastingos burnos aš neapkenčiu.
14Talo iyo xigmad anigaa iska leh, Oo waxaan ahay waxgarasho, xoogna waan leeyahay.
14Manyje patarimas ir sveikas protas, aš turiu supratimą ir jėgą.
15Boqorradu gacantayday wax ku xukumaan, Oo amiirraduna amarkaygay garta ku gooyaan.
15Manimi karaliai karaliauja ir kunigaikščiai leidžia įstatymus.
16Taliyayaasha iyo saraakiisha iyo weliba xaakinnada dunida oo dhammuna Anigay wax iigu taliyaan.
16Manimi kunigaikščiai, kilmingieji ir teisėjai valdo kraštą.
17Anigu kuwa i jecel waan jeclahay, Oo kuwa aad iyo aad ii doonaana way i heli doonaan.
17Aš myliu tuos, kurie mane myli. Kas anksti manęs ieško, suras mane.
18Anigaa iska leh taajirnimo iyo sharaf. Iyo weliba maal raagaya iyo xaqnimoba.
18Aš turiu turtus ir garbę, išliekančius turtus ir teisumą.
19Midhahaygu way ka sii wanaagsan yihiin dahab, haah, oo xataa dahab aad u wanaagsan way ka sii wanaagsan yihiin, Oo waxa ii kordhaana way ka sii wanaagsan yihiin lacag la doortay.
19Mano vaisius yra brangesnis už gryną auksą, ir pelno iš manęs daugiau negu iš rinktinio sidabro.
20Anigu waxaan ku socdaa jidka xaqnimada, Iyo waddooyinka garta dhexdooda,
20Aš vedu teisumo keliu, viduriu teisingumo tako,
21Si aan kuwa i jecel uga dhigo inay maal dhaxlaan, Oo aan khasnadahooda ugu buuxiyo.
21kad mane mylintiems duočiau paveldėti turtus ir pripildyčiau jų sandėlius.
22Rabbigu wuxuu i lahaan jiray bilowgii jidkiisa Iyo shuqulladiisii hore ka hor.
22Viešpats turėjo mane savo kelio pradžioje, prieš visus savo darbus.
23Aniga aakhirada hore waa lay taagay, waxaan jiray bilowgii ugu horreeyey, Ama intaan dunidu jirin ka hor.
23Nuo amžių aš įtvirtinta, nuo pradžios, prieš pasaulio sutvėrimą.
24Anigu waxaan dhashay intaan moolal jirin ka hor, Iyo intaanay jirin ilo biyo ka buuxaan.
24Aš buvau pagimdyta, kai dar netryško vandens šaltiniai, nebuvo gelmių.
25Intaan la qotomin buuraha Iyo kuraha ka hor ayaan anigu dhashay,
25Pirma kalnų ir kalvų iškilimo aš buvau pagimdyta,
26Intaanuu isagu samayn dhulka iyo berrimmada, Amase ciiddii dunida ugu horraysay.
26kai Jis dar nebuvo padaręs žemės, jos laukų ir pirmųjų žemės dulkių.
27Markuu samooyinka hagaajiyey anigu waan joogay, Markuu xariijinta ku wareejiyey moolka dushiisa,
27Kai Jis paruošė dangus, aš ten buvau. Kai Jis nubrėžė ribą virš gelmių,
28Markuu cirka sare taagay, Markii ilaha moolku xoog yeesheen,
28įtvirtino debesis viršuje ir sustiprino gelmių šaltinius,
29Markuu badda xad u yeelay Si aan biyuhu amarkiisa ugu xadgudbin, Markuu aasaaskii dhulka dhigay,
29davė jūrai nurodymą, kad vandenys neperžengtų Jo įsakymo, ir dėjo žemės pamatus,
30Markaas anigu isagaan dhinac joogay, anigoo ah sidii hawlhoggaamiye, Oo anigu maalin kasta faraxiisaan ahaa, Oo mar kasta hortiisaan ku rayrayn jiray;
30aš buvau šalia Jo kaip įgudęs menininkas, gėrėjausi kas dieną ir džiūgavau Jo akivaizdoje.
31Waxaan ku rayrayn jiray inta dhulkiisa la degay, Oo waxaan ku farxi jiray binu-aadmiga.
31Džiaugiausi Jo apgyvendintame pasaulyje ir grožėjausi žmonių vaikais.
32Haddaba sidaas daraaddeed, wiilashoy, bal i maqla; Waayo, waxaa barakaysan kuwa jidadkayga xajiya.
32Dabar, vaikai, klausykite manęs. Palaiminti, kurie eina mano keliais.
33Edbinta dhegaysta, oo caqli yeesha, Oo ha diidina.
33Klausykite pamokymų ir būkite išmintingi, neatmeskite jų.
34Waxaa barakaysan ninka i maqla, Oo maalin kasta irdahayga igu dhawra, Oo albaabbadayda igu suga.
34Palaimintas žmogus, kuris klauso manęs, kasdien budi prie mano vartų ir laukia prie mano durų.
35Waayo, ku alla kii i helaa wuxuu helaa nolol, Oo Rabbiguna raalli buu ka ahaan doonaa.Laakiinse kii igu dembaabaa naftiisuu wax yeelaa, Kuwa aniga i neceb oo dhammu waxay jecel yihiin dhimasho.
35Kas randa mane, randa gyvenimą ir įgis Viešpaties palankumą.
36Laakiinse kii igu dembaabaa naftiisuu wax yeelaa, Kuwa aniga i neceb oo dhammu waxay jecel yihiin dhimasho.
36Kas nusideda prieš mane, tas kenkia pats sau. Kas manęs nekenčia, myli mirtį”.