¹Ilaahow, qalbigaa ii fadhiya, Waan gabyi doonaa, haah, waxaan kuugu gabyi doonaa ammaantayda.

¹En sång, en psalm av David.

²Shareerad iyo kataaradow, toosa, Aroorta hore waan toosi doonaa.

²Mitt hjärta är frimodigt, o Gud, jag vill sjunga och lova; ja, så vill min ära.

³Rabbiyow, mahad baan kuugu naqi doonaa dadyowga dhexdooda, Oo waxaan ammaan kuugu gabyi doonaa quruumaha dhexdooda.

³Vakna upp, psaltare och harpa; jag vill väcka morgonrodnaden.

⁴Waayo, naxariistaadu way ku weyn tahay samooyinka korkooda, Oo runtaaduna waxay gaadhaa ilaa daruuraha.

⁴Jag vill tacka dig bland folken, HERREN, och lovsjunga dig bland folkslagen.

⁵Ilaahow, samooyinka ka sarree, Oo ammaantaaduna dhulka oo dhan ha ka sarrayso,

⁵Ty din nåd är stor ända uppöver himmelen, och din trofasthet allt upp till skyarna.

⁶Si ay kuwaad jeceshahay u samatabbaxaan aawadeed, Gacantaada midig ku badbaadi, oo ii jawaab.

⁶Upphöjd vare du, Gud, över himmelen, och över hela jorden sträcke sig din ära.

⁷Ilaah wuxuu ku hadlay quduusnimadiisa oo yidhi, Anigu waan farxi doonaa, Shekem waan kala qaybin doonaa, oo waxaan qiyaasi doonaa dooxada Sukod,

⁷På det att dina vänner må varda räddade, må du giva seger med din högra hand och bönhöra mig.

⁸Gilecaad anigaa iska leh, Manasehna anigaa iska leh, Oo weliba Efrayimna waa daafacaaddii madaxayga, Yahuudahna waa ushaydii boqornimo.

⁸Gud har talat i sin helgedom: »Jag skall triumfera, jag skall utskifta Sikem och skall avmäta Suckots dal.

⁹Moo'aab waa weelkaygii aan ku maydhan jiray, Edomna kabahaygaan ku dul tuuri doonaa, Oo Falastiinna waan ku qaylin doonaa.

⁹Mitt är Gilead, mitt är Manasse, Efraim är mitt huvuds värn,

¹⁰Bal yaa i geeyn doona magaalada deyrka leh? Yaase xagga Edom ii kaxayn doona?

¹⁰Juda min härskarstav; Moab är mitt tvagningskärl, på Edom kastar jag min sko; över filistéernas land höjer jag jubelrop.»

¹¹Ilaahow, sow nama aadan xoorin? Ilaahow, lama soo baxdid ciidammadayada.

¹¹Vem skall föra mig till den fasta staden, vem leder mig till Edom?

¹²Cadowga naga caawi, Waayo, binu-aadmiga caawimaaddiisu waxtar ma leh.Ilaah caawimaaddiisa ayaannu wax xoog leh ku samayn doonnaa, Waayo, isagaa ah kan cadaawayaashayada ku tuman doona.

¹²Har icke du, o Gud, förkastat oss, så att du ej drager ut med våra härar, o Gud?

¹³Ilaah caawimaaddiisa ayaannu wax xoog leh ku samayn doonnaa, Waayo, isagaa ah kan cadaawayaashayada ku tuman doona.

¹³Giv oss hjälp mot ovännen; ty människors hjälp är fåfänglighet.

¹⁴Med Gud kunna vi göra mäktiga ting; han skall förtrampa våra ovänner.