1Y RESPONDIO Job, y dijo:
1 Atebodd Job:
2Hoy también hablaré con amargura; Que es más grave mi llaga que mi gemido.
2 "Heddiw eto y mae fy nghwyn yn chwerw, a'i law sy'n drwm er gwaethaf f'ochenaid.
3Quién me diera el saber dónde hallar á Dios! Yo iría hasta su silla.
3 O na wyddwn ble y cawn ef, a pha fodd i ddod at ei drigfan!
4Ordenaría juicio delante de él, Y henchiría mi boca de argumentos.
4 Yna gosodwn fy achos o'i flaen, a llenwi fy ngenau � dadleuon.
5Yo sabría lo que él me respondería, Y entendería lo que me dijese.
5 Mynnwn wybod sut yr atebai fi, a deall beth a ddywedai wrthyf.
6¿Pleitearía conmigo con grandeza de fuerza? No: antes él la pondría en mí.
6 Ai gyda'i holl nerth y dadleuai � mi? Na, ond fe roddai sylw imi.
7Allí el justo razonaría con él: Y escaparía para siempre de mi juez.
7 Sylwai mai un uniawn a ymresymai ag ef, a chawn fy rhyddhau am byth gan fy marnwr.
8He aquí yo iré al oriente, y no lo hallaré; Y al occidente, y no lo percibiré:
8 "Os af i'r dwyrain, nid yw ef yno; ac os i'r gorllewin, ni chanfyddaf ef.
9Si al norte él obrare, yo no lo veré; Al mediodía se esconderá, y no lo veré.
9 Pan weithreda yn y gogledd, ni sylwaf; os try i'r de, nis gwelaf.
10Mas él conoció mi camino: Probaráme, y saldré como oro.
10 Ond y mae ef yn deall fy ffordd; wedi iddo fy mhrofi, dof allan fel aur.
11Mis pies tomaron su rastro; Guardé su camino, y no me aparté.
11 Dilyn fy nhroed ei lwybr; cadwaf ei ffordd heb wyro.
12Del mandamiento de sus labios nunca me separé; Guardé las palabras de su boca más que mi comida.
12 Ni chiliaf oddi wrth orchmynion ei enau; cadwaf ei eiriau yn fy mynwes.
13Empero si él se determina en una cosa, ¿quién lo apartará? Su alma deseó, é hizo.
13 Erys ef yr un, a phwy a'i try? Fe wna beth bynnag a ddymuna.
14El pues acabará lo que ha determinado de mí: Y muchas cosas como estas hay en él.
14 Yn wir fe ddwg fy nedfryd i ben, fel llawer o rai eraill sydd ganddo.
15Por lo cual yo me espanto en su presencia: Consideraré, y temerélo.
15 Am hyn yr arswydaf rhagddo; pan ystyriaf, fe'i hofnaf.
16Dios ha enervado mi corazón, Y hame turbado el Omnipotente.
16 Duw sy'n gwanychu fy nghalon; yr Hollalluog sy'n fy nychryn;
17¿Por qué no fuí yo cortado delante de las tinieblas, Y cubrió con oscuridad mi rostro?
17 nid y tywyllwch sy'n cyfyngu arnaf, na'r fagddu'n fy nghuddio.