1CIERTAMENTE tiempo limitado tiene el hombre sobre la tierra, Y sus días son como los días del jornalero.
1 "Onid llafur caled sydd i ddyn ar y ddaear, a'i ddyddiau fel dyddiau gwas cyflog?
2Como el siervo anhela la sombra, Y como el jornalero espera el reposo de su trabajo:
2 Fel caethwas yn dyheu am gysgod, a gwas yn disgwyl am ei d�l,
3Así poseo yo meses de vanidad, Y noches de trabajo me dieron por cuenta.
3 felly y daeth misoedd ofer i'm rhan innau, a threfnwyd imi nosweithiau gofidus.
4Cuando estoy acostado, digo: ¿Cuándo me levantaré? Y mide mi corazón la noche, Y estoy harto de devaneos hasta el alba.
4 Pan orweddaf, dywedaf, 'Pa bryd y caf godi?' Y mae'r nos yn hir, a byddaf yn blino yn troi a throsi hyd doriad gwawr.
5Mi carne está vestida de gusanos, y de costras de polvo; Mi piel hendida y abominable.
5 Gorchuddiwyd fy nghnawd gan bryfed a budreddi; crawniodd fy nghroen, ac yna torri allan.
6Y mis días fueron más ligeros que la lanzadera del tejedor, Y fenecieron sin esperanza.
6 Y mae fy nyddiau'n gyflymach na gwennol gwehydd; darfyddant fel edafedd yn dirwyn i ben.
7Acuérdate que mi vida es viento, Y que mis ojos no volverán á ver el bien.
7 "Cofia mai awel o wynt yw fy hoedl; ni w�l fy llygaid ddaioni eto.
8Los ojos de los que me ven, no me verán más: Tus ojos sobre mí, y dejaré de ser.
8 Y llygad sy'n edrych arnaf, ni'm gw�l; ar amrantiad ni fyddaf ar gael iti.
9La nube se consume, y se va: Así el que desciende al sepulcro no subirá;
9 Fel y cilia'r cwmwl a diflannu, felly'r sawl sy'n mynd i Sheol, ni ddychwel oddi yno;
10No tornará más á su casa, Ni su lugar le conocerá más.
10 ni ddaw eto i'w gartref, ac nid edwyn ei le mohono mwy.
11Por tanto yo no reprimiré mi boca; Hablaré en la angustia de mi espíritu, Y quejaréme con la amargura de mi alma.
11 "Ond myfi, nid ataliaf fy ngeiriau; llefaraf yng nghyfyngder fy ysbryd, cwynaf yn chwerwder fy enaid.
12¿Soy yo la mar, ó ballena, Que me pongas guarda?
12 Ai'r m�r ydwyf, neu'r ddraig, gan dy fod yn gosod gwyliwr arnaf?
13Cuando digo: Mi cama me consolará, Mi cama atenuará mis quejas;
13 "Pan ddywedaf, 'Fy ngwely a rydd gysur imi; fy ngorweddfa a liniara fy nghwyn',
14Entonces me quebrantarás con sueños, Y me turbarás con visiones.
14 yr wyt yn fy nychryn � breuddwydion, ac yn f'arswydo � gweledigaethau.
15Y así mi alma tuvo por mejor el ahogamiento, Y quiso la muerte más que mis huesos.
15 Gwell fyddai gennyf fy nhagu, a marw yn hytrach na goddef fy mhoen.
16Aburríme: no he de vivir yo para siempre; Déjáme, pues que mis días son vanidad.
16 Rwy'n ddiobaith; ni ddymunaf fyw am amser maith. Gad lonydd imi, canys y mae fy nyddiau fel anadl.
17¿Qué es el hombre, para que lo engrandezcas, Y que pongas sobre él tu corazón,
17 Beth yw meidrolyn i ti ei ystyried, ac iti roi cymaint o sylw iddo?
18Y lo visites todas las mañanas, Y todos los momentos lo pruebes?
18 Yr wyt yn ymweld ag ef bob bore, ac yn ei brofi bob eiliad.
19¿Hasta cuándo no me dejarás, Ni me soltarás hasta que trague mi saliva?
19 Pa bryd y peidi ag edrych arnaf, ac y rhoi lonydd imi lyncu fy mhoeri?
20Pequé, ¿qué te haré, oh Guarda de los hombres? ¿Por qué me has puesto contrario á ti, Y que á mí mismo sea pesado?
20 Os pechais, beth a wneuthum i ti, O wyliwr dynolryw? Pam y cymeraist fi'n nod, nes fy mod yn faich i mi fy hun?
21¿Y por qué no quitas mi rebelión, y perdonas mi iniquidad? Porque ahora dormiré en el polvo, Y si me buscares de mañana, ya no seré.
21 Pam na faddeui fy nhrosedd a symud fy mai? Yn awr rwy'n gorwedd yn y llwch, ac er i ti chwilio amdanaf, ni fyddaf ar gael."