¹BENDICE, alma mía, á Jehová. Jehová, Dios mío, mucho te has engrandecido; Haste vestido de gloria y de magnificencia.

¹Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.

²El que se cubre de luz como de vestidura, Que extiende los cielos como una cortina;

²Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

³Que establece sus aposentos entre las aguas; El que pone las nubes por su carroza, El que anda sobre las alas del viento;

³Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

⁴El que hace á sus ángeles espíritus, Sus ministros al fuego flameante.

⁴Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

⁵El fundó la tierra sobre sus basas; No será jamás removida.

⁵Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

⁶Con el abismo, como con vestido, la cubriste; Sobre los montes estaban las aguas.

⁶Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

⁷A tu reprensión huyeron; Al sonido de tu trueno se apresuraron;

⁷Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

⁸Subieron los montes, descendieron los valles, Al lugar que tú les fundaste.

⁸Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

⁹Pusísteles término, el cual no traspasarán; Ni volverán á cubrir la tierra.

⁹Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

¹⁰Tú eres el que envías las fuentes por los arroyos; Van entre los montes.

¹⁰Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

¹¹Abrevan á todas las bestias del campo: Quebrantan su sed los asnos montaraces.

¹¹A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.

¹²Junto á aquellos habitarán las aves de los cielos; Entre las ramas dan voces.

¹²Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

¹³El que riega los montes desde sus aposentos: Del fruto de sus obras se sacia la tierra.

¹³Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

¹⁴El que hace producir el heno para las bestias, Y la hierba para el servicio del hombre; Sacando el pan de la tierra.

¹⁴Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

¹⁵Y el vino que alegra el corazón del hombre, Y el aceite que hace lucir el rostro, Y el pan que sustenta el corazón del hombre.

¹⁵I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.

¹⁶Llénanse de jugo los árboles de Jehová, Los cedros del Líbano que él plantó.

¹⁶Nasycone bywają i drzewa Paóskie, i cedry Libanu, których nasadził;

¹⁷Allí anidan las aves; En las hayas hace su casa la cigüeña.

¹⁷Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.

¹⁸Los montes altos para las cabras monteses; Las peñas, madrigueras para los conejos.

¹⁸Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.

¹⁹Hizo la luna para los tiempos: El sol conoce su ocaso.

¹⁹Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słoóce zna zachód swój.

²⁰Pone las tinieblas, y es la noche: En ella corretean todas las bestias de la selva.

²⁰Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

²¹Los leoncillos braman á la presa, Y para buscar de Dios su comida.

²¹Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.

²²Sale el sol, recógense, Y échanse en sus cuevas.

²²Lecz gdy słoóce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

²³Sale el hombre á su hacienda, Y á su labranza hasta la tarde.

²³Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.

²⁴Cuán muchas son tus obras, oh Jehová! Hiciste todas ellas con sabiduría: La tierra está llena de tus beneficios.

²⁴O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.

²⁵Asimismo esta gran mar y ancha de términos: En ella pescados sin número, Animales pequeños y grandes.

²⁵W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

²⁶Allí andan navíos; Allí este leviathán que hiciste para que jugase en ella.

²⁶Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

²⁷Todos ellos esperan en ti, Para que les des su comida á su tiempo.

²⁷Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

²⁸Les das, recogen; Abres tu mano, hártanse de bien.

²⁸Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

²⁹Escondes tu rostro, túrbanse: Les quitas el espíritu, dejan de ser, Y tórnanse en su polvo.

²⁹Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

³⁰Envías tu espíritu, críanse: Y renuevas la haz de la tierra.

³⁰Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

³¹Sea la gloria de Jehová para siempre; Alégrese Jehová en sus obras;

³¹Niechajże będzie chwała Paóska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.

³²El cual mira á la tierra, y ella tiembla; Toca los montes, y humean.

³²On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

³³A Jehová cantaré en mi vida: A mi Dios salmearé mientras viviere.

³³Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

³⁴Serme ha suave hablar de él: Yo me alegraré en Jehová.

³⁴O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.

³⁵Sean consumidos de la tierra los pecadores, Y los impíos dejen de ser. Bendice, alma mía, á Jehová. Aleluya.

³⁵Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.