1HIJO mío, está atento á mi sabiduría, Y á mi inteligencia inclina tu oído;
1 Ay izo, ma hangan ay laakalo se. Ma ni hanga jeeri ay fahama gaa.
2Para que guardes consejo, Y tus labios conserven la ciencia.
2 Zama ni ma fayankayaŋ gaay, Ni meyo mo ma bayray haggoy.
3Porque los labios de la extraña destilan miel, Y su paladar es más blando que el aceite;
3 Zama waykuuru deena ga yu tolli-tolli, A meyo mo ga yuttu nda ji.
4Mas su fin es amargo como el ajenjo, Agudo como cuchillo de dos filos.
4 Amma a bananta ga fottu no danga farre, A ga dumbu danga takuba me cine.
5Sus pies descienden á la muerte; Sus pasos sustentan el sepulcro:
5 A cey ga zulli ka koy buuyaŋ do, A ce taamey ga Alaahara fonda di.
6Sus caminos son instables; no los conocerás, Si no considerares el camino de vida.
6 A si fundi fondo lasaabu. A teerey mo si kay. A mana bay mo hala yaadin no bo.
7Ahora pues, hijos, oidme, Y no os apartéis de las razones de mi boca.
7 Sohõ binde ay izey, wa hangan ay se. Araŋ ma si fay d'ay me sanney.
8Aleja de ella tu camino, Y no te acerques á la puerta de su casa;
8 Ma ni fonda moorandi waykuuru, Ma si maan a windo me.
9Porque no des á los extraños tu honor, Y tus años á cruel;
9 Zama ni ma si ni beera no boro fooyaŋ se, Wala ni jiirey mo futaykooni se.
10Porque no se harten los extraños de tu fuerza, Y tus trabajos estén en casa del extraño;
10 Zama yawyaŋ ma si kungu nda ni gaabo, Ni goy taabi ma si ye yaw kwaara.
11Y gimas en tus postrimerías, Cuando se consumiere tu carne y tu cuerpo,
11 Ni kokora binde, ni ma soobay ka duray, Saaya kaŋ ni baso da ni gaahamo go ga zabu.
12Y digas: Cómo aborrecí el consejo, Y mi corazón menospreció la reprensión;
12 Kala ni ma ne: «Kaari ay! Ay kaŋ wangu dondonandiyaŋ, ay bina donda kaseetiyaŋ.
13Y no oí la voz de los que me adoctrinaban, Y á los que me enseñaban no incliné mi oído!
13 Ay mana baa hangan mo ay dondonandikoy sanno se. Ay mana hanga jeeri bora kaŋ n'ay dondonandi se.
14Casi en todo mal he estado, En medio de la sociedad y de la congregación.
14 A cindi kayna ay halaci parkatak, Jama bindo ra nda borey marga ra.»
15Bebe el agua de tu cisterna, Y los raudales de tu pozo.
15 Ma hari kaa ni bumbo gulla ra ka haŋ, Ma hari kaano kaa mo ni bumbo dayo ra.
16Derrámense por de fuera tus fuentes, En las plazas los ríos de aguas.
16 A ga saba no, ni hari mwa ma zuru ka koy taray, Wala a ma te hari zuru fondey boŋ?
17Sean para ti solo, Y no para los extraños contigo.
17 I ma bara ni hinne wane, Manti nin da yaw margante wane.
18Sea bendito tu manantial; Y alégrate con la mujer de tu mocedad.
18 Ni hari mwa ma goro albarkante, Ma te farhã nda ni zankataray wando.
19Como cierva amada y graciosa corza, Sus pechos te satisfagan en todo tiempo; Y en su amor recréate siempre.
19 A ma te danga jeeri baakasinaykoy, Danga meena kaŋ ga boori. A fafey ma wasa ni se waati kulu, A baakasina ma ni bina kaanandi han kulu.
20¿Y por qué, hijo mío, andarás ciego con la ajena, Y abrazarás el seno de la extraña?
20 Zama ifo se no, ay izo, ni bina ga daray waykuuru banda, Hala ni ma wayboro yaw ganday?
21Pues que los caminos del hombre están ante los ojos de Jehová, Y él considera todas sus veredas.
21 Zama boro te-goyey, Rabbi jine no i go. A ga boro laawaley kulu sasabandi mo.
22Prenderán al impío sus propias iniquidades, Y detenido será con las cuerdas de su pecado.
22 Boro laalo laalayaŋo ga ye k'a di, I g'a gaay mo da nga zunubi korfey.
23El morirá por falta de corrección; Y errará por la grandeza de su locura.
23 A ga bu dondonandiyaŋ-jaŋey sabbay se. A saamotaray beero ra no a ga te boŋdaray.