¹"Ja, tërë këtë syri im e pa dhe veshi im e dëgjoi dhe e kuptoi.

¹Lo, mine eye hath seen all [this], Mine ear hath heard and understood it.

²Atë që ju dini e di edhe unë; nuk vij pas jush.

²What ye know, [the same] do I know also: I am not inferior unto you.

³Por do të dëshiroja të flas me të Plotfuqishmin, do të më pëlqente të diskutoja me Perëndinë;

³Surely I would speak to the Almighty, And I desire to reason with God.

⁴sepse ju jeni trillues gënjeshtrash, jeni të gjithë mjekë pa asnjë vlerë.

⁴But ye are forgers of lies; Ye are all physicians of no value.

⁵Oh, sikur të heshtnit fare, kjo do të ishte dituria juaj.

⁵Oh that ye would altogether hold your peace! And it would be your wisdom.

⁶Dëgjoni tani mbrojtjen time dhe vini re deklaratat e buzëve të mia.

⁶Hear now my reasoning, And hearken to the pleadings of my lips.

⁷A doni vallë të flisni në mënyrë të mbrapshtë në mbrotje të Perëndisë dhe të flisni në favor të tij me mashtrime?

⁷Will ye speak unrighteously for God, And talk deceitfully for him?

⁸A doni të përdorni anësi me të ose të mbroni një kauzë të Perëndisë?

⁸Will ye show partiality to him? Will ye contend for God?

⁹Do të ishte më mirë për ju që ai t'ju hetonte, apo talleni me të ashtu si talleni me një njeri?

⁹Is it good that he should search you out? Or as one deceiveth a man, will ye deceive him?

¹⁰Me siguri ai do t'ju qortojë, në rast se fshehurazi veproni me anësi.

¹⁰He will surely reprove you If ye do secretly show partiality.

¹¹Madhëria e tij vallë a nuk do t'ju kallë frikë dhe tmerri i tij a nuk do të bjerë mbi ju?

¹¹Shall not his majesty make you afraid, And his dread fall upon you?

¹²Thëniet tuaja moralizuese janë proverba prej hiri, argumentet tuaja më të mira nuk janë veçse argumente prej argjila.

¹²Your memorable sayings are proverbs of ashes, Your defences are defences of clay.

¹³Heshtni dhe më lini mua të flas, pastaj le të më ndodhë çfarë të dojë.

¹³Hold your peace, let me alone, that I may speak; And let come on me what will.

¹⁴Pse duhet ta mbaj mishin tim me dhëmbët dhe ta vë jetën time në duart e mia?

¹⁴Wherefore should I take my flesh in my teeth, And put my life in my hand?

¹⁵Ja, ai do të më vrasë, nuk kam më shpresë; sidoqoftë, do ta mbroj para tij qëndrimin tim.

¹⁵Behold, he will slay me; I have no hope: Nevertheless I will maintain my ways before him.

¹⁶Ai do të jetë edhe shpëtimi im, sepse një i pabesë nuk do të guxonte të paraqitej para tij.

¹⁶This also shall be my salvation, That a godless man shall not come before him.

¹⁷Dëgjoni me vëmendje fjalimin tim dhe deklaratat e mia me veshët tuaj.

¹⁷Hear diligently my speech, And let my declaration be in your ears.

¹⁸Ja, unë e kam përgatitur kauzën time; e di që do të njihem si i drejtë.

¹⁸Behold now, I have set my cause in order; I know that I am righteous.

¹⁹Kush kërkon, pra, të hahet me mua? Sepse atëherë do të heshtja dhe do të vdisja.

¹⁹Who is he that will contend with me? For then would I hold my peace and give up the ghost.

²⁰Vetëm mos bëj dy gjëra me mua, dhe nuk do t'i fshihem pranisë sate;

²⁰Only do not two things unto me; Then will I not hide myself from thy face:

²¹largoje dorën nga unë dhe tmerri yt të mos më kallë më frikë.

²¹Withdraw thy hand far from me; And let not thy terror make me afraid.

²²Pastaj mund edhe të më thërrasësh edhe unë do të përgjigjem, ose do të flas unë, dhe ti do të përgjigjesh.

²²Then call thou, and I will answer; Or let me speak, and answer thou me.

²³Sa janë fajet e mia dhe mëkatet e mia? Më bëj të ditur shkeljet e mia dhe mëkatin tim!

²³How many are mine iniquities and sins? Make me to know my transgression and my sin.

²⁴Pse më fsheh fytyrën tënde dhe më konsideron si armikun tënd?

²⁴Wherefore hidest thou thy face, And holdest me for thine enemy?

²⁵Mos do vallë të trembësh një gjethe të shtyrë sa andej dhe këndej dhe të ndjekësh ca kashtë të thatë?

²⁵Wilt thou harass a driven leaf? And wilt thou pursue the dry stubble?

²⁶Pse shkruan kundër meje gjëra të hidhura dhe bën që të rëndojë mbi mua trashëgimia e fajeve të rinisë sime?

²⁶For thou writest bitter things against me, And makest me to inherit the iniquities of my youth:

²⁷Ti i vë këmbët e mia në pranga dhe kqyr me kujdes rrugët e mia; ti vendos një cak për tabanin e këmbëve të mia,

²⁷Thou puttest my feet also in the stocks, And markest all my paths; Thou settest a bound to the soles of my feet:

²⁸Ndërkaq trupi im po shpërbëhet si një send i kalbur, si një rrobë që e ka grirë mola".

²⁸Though I am like a rotten thing that consumeth, Like a garment that is moth-eaten.