¹Atëherë Elifazi nga Temani u përgjigj dhe tha:

¹Then answered Eliphaz the Temanite, and said,

²"Një njeri i urtë a përgjigjet vallë me njohuri të kota, dhe a mbushet me erëra lindore?

²Should a wise man make answer with vain knowledge, And fill himself with the east wind?

³Diskuton vallë me ligjërata boshe dhe me fjalë që nuk shërbejnë për asgjë?

³Should he reason with unprofitable talk, Or with speeches wherewith he can do no good?

⁴Po, ti heq mëshirën dhe eliminon lutjen përpara Perëndisë.

⁴Yea, thou doest away with fear, And hinderest devotion before God.

⁵Sepse prapësia jote t'i sugjeron fjalët dhe ti po zgjedh gjuhën e dinakëve.

⁵For thine iniquity teacheth thy mouth, And thou choosest the tongue of the crafty.

⁶Jo unë, por vetë goja jote të dënon, dhe vetë buzët e tua dëshmojnë kundër teje.

⁶Thine own mouth condemneth thee, and not I; Yea, thine own lips testify against thee.

⁷A je ti vallë i pari njeri që ka lindur apo je formuar përpara kodrave?

⁷Art thou the first man that was born? Or wast thou brought forth before the hills?

⁸A e ke dëgjuar ti këshillën sekrete të Perëndisë apo vetëm ti zotëroke diturinë?

⁸Hast thou heard the secret counsel of God? And dost thou limit wisdom to thyself?

⁹Çfarë di ti që ne nuk e dimë, ose çfarë kupton ti që nuk e kuptojmë edhe ne?

⁹What knowest thou, that we know not? What understandest thou, which is not in us?

¹⁰Midis nesh ka njerëz flokëbardhë dhe pleq më të thinjur se ati yt.

¹⁰With us are both the gray-headed and the very aged men, Much elder than thy father.

¹¹Të duken gjëra të vogla përdëllimet e Perëndisë dhe fjalët e ëmbla që të drejton ty?

¹¹Are the consolations of God too small for thee, Even the word that is gentle toward thee?

¹²Pse, pra, zemra jote të çon larg dhe pse sytë e tu vetëtijnë,

¹²Why doth thy heart carry thee away? And why do thine eyes flash,

¹³duke e drejtuar zemërimin tënd kundër Perëndisë dhe duke nxjerrë nga goja jote fjalë të tilla?".

¹³That against God thou turnest thy spirit, And lettest words go out of thy mouth?

¹⁴"Ç'është njeriu që ta konsiderojë veten të pastër dhe i linduri nga një grua për të qenë i drejtë?

¹⁴What is man, that he should be clean? And he that is born of a woman, that he should be righteous?

¹⁵Ja, Perëndia nuk u zë besë as shenjtorëve të tij dhe qiejt nuk janë të pastër në sytë e tij;

¹⁵Behold, he putteth no trust in his holy ones; Yea, the heavens are not clean in his sight:

¹⁶aq më pak një qenie e neveritshme dhe e korruptuar, njeriu, që e pi paudhësinë sikur të ishte ujë!

¹⁶How much less one that is abominable and corrupt, A man that drinketh iniquity like water!

¹⁷Dua të të flas, më dëgjo; do të të tregoj atë që kam parë,

¹⁷I will show thee, hear thou me; And that which I have seen I will declare:

¹⁸atë që të urtit tregojnë pa fshehur asgjë nga sa kanë dëgjuar prej etërve të tyre,

¹⁸(Which wise men have told From their fathers, and have not hid it;

¹⁹të cilëve vetëm iu dha ky vend dhe pa praninë e asnjë të huaji në radhët e tyre.

¹⁹Unto whom alone the land was given, And no stranger passed among them):

²⁰I keqi heq dhembje tërë jetën e tij dhe vitet e caktuara për tiranin janë të numëruara.

²⁰The wicked man travaileth with pain all his days, Even the number of years that are laid up for the oppressor.

²¹Zhurma të llahtarshme arrijnë në veshët e tij, dhe në kohën e bollëkut i sulet rrënuesi.

²¹A sound of terrors is in his ears; In prosperity the destroyer shall come upon him.

²²Nuk ka shpresë kthimi nga errësira, dhe shpata e pret.

²²He believeth not that he shall return out of darkness, And he is waited for of the sword.

²³Endet e kërkon bukë, po ku mund ta gjejë? Ai e di se dita e territ është përgatitur në krah të tij.

²³He wandereth abroad for bread, [saying], Where is it? He knoweth that the day of darkness is ready at his hand.

²⁴Fatkeqësia dhe ankthi i shtien frikë, e sulmojnë si një mbret gati për betejë,

²⁴Distress and anguish make him afraid; They prevail against him, as a king ready to the battle.

²⁵sepse ka shtrirë dorën e tij kundër Perëndisë, ka sfiduar të Plotfuqishmin,

²⁵Because he hath stretched out his hand against God, And behaveth himself proudly against the Almighty;

²⁶duke u hedhur me kokëfortësi kundër tij me mburojat e tij të zbukuruara me tokëza.

²⁶He runneth upon him with a [stiff] neck, With the thick bosses of his bucklers;

²⁷Ndonëse fytyra e tij është e mbuluar me dhjamë dhe ijet e tij janë fryrë nga shëndoshja e tepërt;

²⁷Because he hath covered his face with his fatness, And gathered fat upon his loins;

²⁸ai banon në qytete të shkretuara, në shtëpi të pabanuara që do të katandisen në grumbuj gërmadhash.

²⁸And he hath dwelt in desolate cities, In houses which no man inhabited, Which were ready to become heaps;

²⁹Ai nuk do të pasurohet dhe fati i tij nuk ka për të vazhduar, as edhe pasuria e tij nuk do të shtohet mbi tokë.

²⁹He shall not be rich, neither shall his substance continue, Neither shall their possessions be extended on the earth.

³⁰Nuk do të arrijë të çlirohet nga terri, flaka do të thajë lastarët e tij, dhe do të çohet larg nga fryma e gojës së tij.

³⁰He shall not depart out of darkness; The flame shall dry up his branches, And by the breath of [God's] mouth shall he go away.

³¹Të mos mbështetet te kotësia; duke gënjyer veten, sepse kotësia ka për të qenë shpërblimi i tij.

³¹Let him not trust in vanity, deceiving himself; For vanity shall be his recompense.

³²Do të kryhet para kohe, dhe degët e tij nuk do të gjelbërojnë më.

³²It shall be accomplished before his time, And his branch shall not be green.

³³Do të jetë si një hardhi nga e cila merret rrushi ende i papjekur, si ulliri nga i cili shkundet lulja.

³³He shall shake off his unripe grape as the vine, And shall cast off his flower as the olive-tree.

³⁴Sepse familja e hipokritëve do të jetë shterpë dhe zjarri do të përpijë çadrat e njeriut të korruptuar.

³⁴For the company of the godless shall be barren, And fire shall consume the tents of bribery.

³⁵Ata sajojnë paudhësinë dhe shkaktojnë shkatërrimin; në gjirin e tyre bluhet mashtrimi.

³⁵They conceive mischief, and bring forth iniquity, And their heart prepareth deceit.