1Jobi e mori fjalën përsëri dhe tha:
1And Job again took up his parable, and said,
2"Ashtu si rron Perëndia që më ka hequr të drejtën time dhe i Plotfuqishmi që më ka hidhëruar shpirtin,
2As God liveth, who hath taken away my right, And the Almighty, who hath vexed my soul:
3deri sa të ketë një frymë jete tek unë dhe të jetë fryma e Perëndisë në flegrat e hundës sime,
3(For my life is yet whole in me, And the spirit of God is in my nostrils);
4buzët e mia nuk do të thonë asnjë ligësi, as gjuha ime nuk ka për të shqiptuar asnjë gjë të rreme.
4Surely my lips shall not speak unrighteousness, Neither shall my tongue utter deceit.
5Nuk do të pranoj që ju keni të drejtë; deri në regëtimat e fundit nuk do të heq dorë nga ndershmëria ime.
5Far be it from me that I should justify you: Till I die I will not put away mine integrity from me.
6Do të qëndroj i patundur në drejtësinë time, pa bërë lëshime; zemra nuk më qorton asnjë nga ditët e mia.
6My righteousness I hold fast, and will not let it go: My heart shall not reproach [me] so long as I live.
7Armiku im qoftë si njeriu i keq, dhe ai që ngrihet kundër meje ashtu si njeriu i padrejtë.
7Let mine enemy be as the wicked, And let him that riseth up against me be as the unrighteous.
8Çfarë shprese mund të ketë në fakt i pabesi, edhe sikur të arrijë të sigurojë fitime, kur Perëndia i heq jetën?
8For what is the hope of the godless, though he get him gain, When God taketh away his soul?
9A do ta dëgjojë Perëndia britmën e tij, kur mbi të do të bjerë fatkeqësia?
9Will God hear his cry, When trouble cometh upon him?
10A do t'i vërë kënaqësitë e tij vallë tek i Plotfuqishmi dhe do të kërkojë ndihmën e Perëndisë në çdo kohë?
10Will he delight himself in the Almighty, And call upon God at all times?
11Do t'ju jap mësime mbi fuqinë e Perëndisë, nuk do t'ju fsheh qëllimet e të Plotfuqishmit.
11I will teach you concerning the hand of God; That which is with the Almighty will I not conceal.
12Por ju të gjithë i keni vënë re këto gjëra, pse, pra, silleni në mënyrë kaq të kotë?
12Behold, all ye yourselves have seen it; Why then are ye become altogether vain?
13Ky është fati që Perëndia i rezervon njeriut të keq, trashëgimia që njerëzit që përdorin dhunën marrin nga i Plotfuqishmi.
13This is the portion of a wicked man with God, And the heritage of oppressors, which they receive from the Almighty:
14Në rast se ka një numër të madh bijsh, këta i destinohen shpatës, dhe trashëgimtarët e tij nuk do të kenë bukë për t'u ngopur.
14If his children be multiplied, it is for the sword; And his offspring shall not be satisfied with bread.
15Ata që do të mbijetojnë pas tij do të varrosen nga vdekja dhe të vejat e tyre nuk do të qajnë.
15Those that remain of him shall be buried in death, And his widows shall make no lamentation.
16Në rast se grumbullon argjend si pluhur dhe mbledh rrobe si baltë,
16Though he heap up silver as the dust, And prepare raiment as the clay;
17ai i grumbullon, por do t'i veshë i drejti, dhe argjendin do ta ndajë i pafajmi.
17He may prepare it, but the just shall put it on, And the innocent shall divide the silver.
18Ai ndërton shtëpinë e tij si një mole, si një kasolle që e ka bërë një rojtar.
18He buildeth his house as the moth, And as a booth which the keeper maketh.
19I pasuri bie në shtrat, por nuk do të bashkohet me njerëzit e tij; hap sytë dhe nuk është më.
19He lieth down rich, but he shall not be gathered [to his fathers]; He openeth his eyes, and he is not.
20Tmerri e kap në befasi si ujërat; në mes të natës një furtunë e rrëmben tinëzisht.
20Terrors overtake him like waters; A tempest stealeth him away in the night.
21Era e lindjes e merr me vete dhe ai ikën, e fshin nga vendi i tij si një vorbull.
21The east wind carrieth him away, and he departeth; And it sweepeth him out of his place.
22Ajo sulet kundër tij pa mëshirë, ndërsa ai kërkon në mënyrë të dëshpëruar të shpëtojë nga ajo dorë,
22For [God] shall hurl at him, and not spare: He would fain flee out of his hand.
23njerëzia duartroket në mënyrë tallëse për të dhe fërshëllen kundër tij nga vendi ku ndodhet".
23Men shall clap their hands at him, And shall hiss him out of his place.