¹Jobi e rifilloi ligjëratën e tij dhe tha:

¹And Job again took up his parable, and said,

²"Ah, sikur të isha si në muajt e së kaluarës, si në ditët kur Perëndia më mbronte,

²Oh that I were as in the months of old, As in the days when God watched over me;

³kur llamba e tij shkëlqente mbi kokën time dhe me dritën e saj ecja në mes të errësirës;

³When his lamp shined upon my head, And by his light I walked through darkness;

⁴siç isha në ditët e pjekurisë sime, kur mendja e fshehtë e Perëndisë kujdesej për çadrën time,

⁴As I was in the ripeness of my days, When the friendship of God was upon my tent;

⁵kur i Plotfuqishmi ishte akoma me mua dhe bijtë e mi më rrinin përqark;

⁵When the Almighty was yet with me, And my children were about me;

⁶kur laja këmbët e mia në gjalpë dhe shkëmbi derdhte për mua rrëke vaji.

⁶When my steps were washed with butter, And the rock poured me out streams of oil!

⁷Kur dilja ne drejtim të portës së qytetit dhe ngrija fronin tim në shesh,

⁷When I went forth to the gate unto the city, When I prepared my seat in the street,

⁸të rinjtë, duke më parë, hiqeshin mënjanë, pleqtë ngriheshin dhe qëndronin më këmbë;

⁸The young men saw me and hid themselves, And the aged rose up and stood;

⁹princat ndërprisnin bisedat dhe vinin dorën mbi gojë;

⁹The princes refrained from talking, And laid their hand on their mouth;

¹⁰zëri i krerëve bëhej më i dobët dhe gjuha e tyre ngjitej te qiellza.

¹⁰The voice of the nobles was hushed, And their tongue cleaved to the roof of their mouth.

¹¹veshi që më dëgjonte, më shpallte të lumtur, dhe syri që më shihte, dëshmonte për mua,

¹¹For when the ear heard [me], then it blessed me; And when the eye saw [me], it gave witness unto me:

¹²sepse çliroja të varfrin që klithte për ndihmë, dhe jetimin që nuk kishte njeri që ta ndihmonte.

¹²Because I delivered the poor that cried, The fatherless also, that had none to help him.

¹³Bekimi i atij që ishte duke vdekur zbriste mbi mua dhe unë e gëzoja zemrën e gruas së ve.

¹³The blessing of him that was ready to perish came upon me; And I caused the widow's heart to sing for joy.

¹⁴Isha i veshur me drejtësi dhe ajo më mbulonte; drejtësia ime më shërbente si mantel dhe si çallmë.

¹⁴I put on righteousness, and it clothed me: My justice was as a robe and a diadem.

¹⁵Isha sy për të verbërin dhe këmbë për çalamanin;

¹⁵I was eyes to the blind, And feet was I to the lame.

¹⁶isha një baba për të varfrit dhe hetoja rastin që nuk njihja.

¹⁶I was a father to the needy: And the cause of him that I knew not I searched out.

¹⁷I thyeja nofullat njeriut të keq dhe rrëmbeja gjahun nga dhëmbët e tij.

¹⁷And I brake the jaws of the unrighteous, And plucked the prey out of his teeth.

¹⁸Dhe mendoja: "Kam për të vdekur në folenë time dhe do të shumëzoj ditët e mia si rëra;

¹⁸Then I said, I shall die in my nest, And I shall multiply my days as the sand:

¹⁹rrënjët e mia do të zgjaten në drejtim të ujërave, vesa do të qëndrojë tërë natën në degën time;

¹⁹My root is spread out to the waters, And the dew lieth all night upon my branch;

²⁰lavdia ime do të jetë gjithnjë e re tek unë dhe harku im do të fitojë forcë të re në dorën time".

²⁰My glory is fresh in me, And my bow is renewed in my hand.

²¹Të pranishmit më dëgjonin duke pritur dhe heshtnin për të dëgjuar këshillën time.

²¹Unto me men gave ear, and waited, And kept silence for my counsel.

²²Mbas fjalës sime ata nuk përgjigjeshin, dhe fjalët e mia binin mbi ta si pika vese.

²²After my words they spake not again; And my speech distilled upon them.

²³Më prisnin ashtu si pritet shiu dhe hapnin gojën e tyre si për shiun e fundit.

²³And they waited for me as for the rain; And they opened their mouth wide [as] for the latter rain.

²⁴Unë u buzëqeshja kur kishin humbur besimin, dhe nuk mund ta pakësonin dritën e fytyrës sime.

²⁴I smiled on them, when they had no confidence; And the light of my countenance they cast not down.

²⁵Kur shkoja tek ata, ulesha si kryetar dhe rrija si një mbret midis trupave të tij, si një që ngushëllon të dëshpëruarit.

²⁵I chose out their way, and sat [as] chief, And dwelt as a king in the army, As one that comforteth the mourners.