1"Unë kisha bërë një besëlidhje me sytë e mi; si mund ta fiksoja, pra, shikimin mbi një virgjëreshë?
1I made a covenant with mine eyes; How then should I look upon a virgin?
2Cili është fati që më ka caktuar Perëndia nga atje lart dhe trashëgimia e të Plotfuqishmit nga vendet e larta?
2For what is the portion from God above, And the heritage from the Almighty on high?
3A nuk është vallë fatkeqësia për njeriun e çoroditur dhe mjerimi për atë që kryen të keqen?
3Is it not calamity to the unrighteous, And disaster to the workers of iniquity?
4Nuk i shikon ai tërë rrugët e mia dhe nuk i numëron të gjitha hapat që bëj?
4Doth not he see my ways, And number all my steps?
5Në rast se kam vepruar me falsitet, ose në rast se këmba ime është shpejtuar të ndjekë mashtrimin,
5If I have walked with falsehood, And my foot hath hasted to deceit
6le të më peshojë me një peshore të saktë, dhe Perëndia do ta njohë ndershmërinë time.
6(Let me be weighed in an even balance, That God may know mine integrity);
7Në qoftë se hapat e mia kanë dalë nga rruga e drejtë, dhe në qoftë se zemra ime ka ndjekur sytë e mi, apo në se ndonjë njollë u është ngjitur duarve të mia,
7If my step hath turned out of the way, And my heart walked after mine eyes, And if any spot hath cleaved to my hands:
8le të mbjell unë dhe një tjetër të hajë, dhe pasardhësit e mi u çrrënjofshin.
8Then let me sow, and let another eat; Yea, let the produce of my field be rooted out.
9Në rast se zemra ime është mashtruar nga një grua dhe kam përgjuar në portën e të afërmit tim,
9If my heart hath been enticed unto a woman, And I have laid wait at my neighbor's door;
10gruaja ime le të bluajë për një tjetër dhe të tjerë u përkulshin mbi të.
10Then let my wife grind unto another, And let others bow down upon her.
11Sepse kjo do të ishte një mbrapshti, një faj që duhet të dënohet nga gjyqtarët,
11For that were a heinous crime; Yea, it were an iniquity to be punished by the judges:
12një zjarr që konsumon deri në Abadon, dhe do të kishte shkatërruar deri në rrënjë gjithë të korrat e mia.
12For it is a fire that consumeth unto Destruction, And would root out all mine increase.
13Në rast se kam hedhur poshtë të drejtën e shërbëtorit tim dhe të shërbëtores sime, kur po grindeshin me mua,
13If I have despised the cause of my man-servant or of my maid-servant, When they contended with me;
14çfarë do të bëja kur Perëndia të ngrihej kundër meje, dhe si do t'i përgjigjesha kur të më kërkonte llogari?
14What then shall I do when God riseth up? And when he visiteth, what shall I answer him?
15Ai që më ka bërë mua në barkun e nënës, a nuk e ka bërë edhe atë? A nuk ka qenë po ai Perëndi që na ka krijuar në bark?
15Did not he that made me in the womb make him? And did not one fashion us in the womb?
16Në rast se u kam refuzuar të varfërve atë që dëshironin dhe bëra të veniten sytë e gruas së ve,
16If I have withheld the poor from [their] desire, Or have caused the eyes of the widow to fail,
17në rast se e hëngra vetëm copën e bukës pa i dhënë një pjesë jetimit,
17Or have eaten my morsel alone, And the fatherless hath not eaten thereof
18(por që në rininë time unë e rrita si një baba, dhe që në bark të nënës sime e kam ndihmuar gruan e ve)
18(Nay, from my youth he grew up with me as with a father, And her have I guided from my mother's womb);
19në rast se kam parë dikë të vdesë për mungesë rrobash ose një të varfër që nuk kishte me se të mbulohej,
19If I have seen any perish for want of clothing, Or that the needy had no covering;
20në rast se ijet e tij nuk më kanë bekuar, dhe nuk është ngrohur me leshin e qengjave të mi,
20If his loins have not blessed me, And if he hath not been warmed with the fleece of my sheep;
21në qoftë se kam ngritur dorën kundër jetimit, sepse e dija që do të ndihmohesha tek porta,
21If I have lifted up my hand against the fatherless, Because I saw my help in the gate:
22supi im u ndaftë nga shpatulla, krahu im u theftë në bërryl!
22Then let my shoulder fall from the shoulder-blade, And mine arm be broken from the bone.
23Sepse fatkeqësia që vjen nga Perëndia më kall drithma, dhe për shkak të madhështisë së tij nuk mund të bëj asgjë.
23For calamity from God is a terror to me, And by reason of his majesty I can do nothing.
24Në qoftë se kam pasur besim tek ari, dhe arit të kulluar i kam thënë: "Ti je shpresa ime",
24If I have made gold my hope, And have said to the fine gold, [Thou art] my confidence;
25në rast se jam gëzuar sepse pasuritë e mia ishin të mëdha, dhe sepse dora ime ka grumbulluar shumë pasuri,
25If I have rejoiced because my wealth was great, And because my hand had gotten much;
26në qoftë se kam shikuar diellin kur shkëlqen ose hënën që shkonte përpara duke ndritur, dhe zemra ime u mashtrua tinëz dhe goja ime puthi dorën time;
26If I have beheld the sun when it shined, Or the moon walking in brightness,
27edhe ky do të ishte një faj që duhet të dënohet nga gjyqtarët, sepse do të kisha mohuar Perëndinë që rri aty lart.
27And my heart hath been secretly enticed, And my mouth hath kissed my hand:
28Në rast se jam gëzuar për fatkeqësinë e armikut tim dhe u ngrita, sepse e kishte goditur fakeqësia
28This also were an iniquity to be punished by the judges; For I should have denied the God that is above.
29(por unë nuk e lejova gojën time të mëkatonte, duke i uruar të vdesë me një mallkim);
29If I have rejoiced at the destruction of him that hated me, Or lifted up myself when evil found him;
30në qoftë se njerëzit e çadrës sime nuk kanë thënë: "Kush mund të gjejë një që nuk është ngopur me mishin e tij?".
30(Yea, I have not suffered by mouth to sin By asking his life with a curse);
31(përveç kësaj asnjë i huaj nuk e kalonte natën jashtë, sepse i hapja portat e mia udhëtarit);
31If the men of my tent have not said, Who can find one that hath not been filled with his meat?
32në rast se i kam mbuluar mëkatet e mia si Adami, duke e fshehur fajin tim në gji,
32(The sojourner hath not lodged in the street; But I have opened my doors to the traveller);
33sepse kisha frikë nga turma e madhe dhe përbuzja e familjeve më tmerronte, kështu që rrija i heshtur pa dalë nga shtëpia.
33If like Adam I have covered my transgressions, By hiding mine iniquity in my bosom,
34Ah, sikur të kisha një që të më dëgjonte! Ja firma ime! I Plotfuqishmi të më përgjigjet! Kundërshtari im të shkruajë një dokument,
34Because I feared the great multitude, And the contempt of families terrified me, So that I kept silence, and went not out of the door-
35dhe unë do ta mbaja me siguri mbi shpatullat e mia, dhe do ta mbaja si një diademë
35Oh that I had one to hear me! (Lo, here is my signature, let the Almighty answer me); And [that I had] the indictment which mine adversary hath written!
36do t'i jepja llogari për të gjitha hapat e mia, duke iu paraqitur si një princ.
36Surely I would carry it upon my shoulder; I would bind it unto me as a crown:
37Në qoftë se toka ime bërtet kundër meje dhe brazdat e saj qajnë bashkë me të,
37I would declare unto him the number of my steps; As a prince would I go near unto him.
38në rast se kam ngrënë frytin e saj pa paguar, në rast se u kam nxjerrë frymën e fundit zotërve të saj,
38If my land crieth out against me, And the furrows thereof weep together;
39në vend të grurit u rritshin ferra dhe barëra të këqija në vend të elbit".
39If I have eaten the fruits thereof without money, Or have caused the owners thereof to lose their life:
40Këtu mbarojnë fjalët e Jobit.
40Let thistles grow instead of wheat, And cockle instead of barley. The words of Job are ended.