¹"Bërtit, pra! A ka vallë ndonjë që të përgjigjet? Kujt prej shenjtorëve do t'i drejtohesh?

¹Call now; is there any that will answer thee? And to which of the holy ones wilt thou turn?

²Zemërimi në fakt e vret të pamendin dhe zilia e vret budallanë.

²For vexation killeth the foolish man, And jealousy slayeth the silly one.

³E kam parë të pamendin të lëshojë rrënjë, por shumë shpejt e mallkova banesën e tij.

³I have seen the foolish taking root: But suddenly I cursed his habitation.

⁴Bijtë e tij nuk kanë asnjë siguri, janë të shtypur te porta, dhe nuk ka njeri që t'i mbrojë.

⁴His children are far from safety, And they are crushed in the gate, Neither is there any to deliver them:

⁵I urituri përpin të korrat e tij, ia merr edhe sikur të jenë midis gjembave, dhe një lak përpin pasurinë e tij.

⁵Whose harvest the hungry eateth up, And taketh it even out of the thorns; And the snare gapeth for their substance.

⁶Sepse shpirtligësia nuk del nga pluhuri dhe mundimi nuk mbin nga toka;

⁶For affliction cometh not forth from the dust, Neither doth trouble spring out of the ground;

⁷por njeriu lind për të vuajtur, ashtu si shkëndija për t'u ngjitur lart.

⁷But man is born unto trouble, As the sparks fly upward.

⁸Por unë do të kërkoja Perëndinë, dhe Perëndisë do t'i besoja çështjen time,

⁸But as for me, I would seek unto God, And unto God would I commit my cause;

⁹atij që bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të njihen; mrekulli të panumërta,

⁹Who doeth great things and unsearchable, Marvellous things without number:

¹⁰që i jep shiun tokës dhe dërgon ujin në fushat;

¹⁰Who giveth rain upon the earth, And sendeth waters upon the fields;

¹¹që ngre të varfrit dhe vë në siguri lart ata që vuajnë.

¹¹So that he setteth up on high those that are low, And those that mourn are exalted to safety.

¹²I bën të kota synimet e dinakëve, dhe kështu duart e tyre nuk mund të realizojnë planet e tyre;

¹²He frustrateth the devices of the crafty, So that their hands cannot perform their enterprise.

¹³i merr të urtët në dredhinë e tyre, dhe kështu këshilla e të pandershmëve shpejt bëhet tym.

¹³He taketh the wise in their own craftiness; And the counsel of the cunning is carried headlong.

¹⁴Gjatë ditës ata hasin në errësirë, bash në mesditë ecin me tahmin sikur të ishte natë;

¹⁴They meet with darkness in the day-time, And grope at noonday as in the night.

¹⁵por Perëndia e shpëton nevojtarin nga shpata, nga goja e të fuqishmëve dhe nga duart e tyre.

¹⁵But he saveth from the sword of their mouth, Even the needy from the hand of the mighty.

¹⁶Kështu ka shpresë për të mjerin, por padrejtësia ia mbyll gojën atij.

¹⁶So the poor hath hope, And iniquity stoppeth her mouth.

¹⁷Ja, lum njeriu që Perëndia dënon; prandaj ti mos e përbuz ndëshkimin e të Plotfuqishmit;

¹⁷Behold, happy is the man whom God correcteth: Therefore despise not thou the chastening of the Almighty.

¹⁸sepse ai e bën plagën, dhe pastaj e fashon, plagos, por duart e tij shërojnë.

¹⁸For he maketh sore, and bindeth up; He woundeth, and his hands make whole.

¹⁹Nga gjashtë fatkeqësi ai do të të çlirojë, po, në të shtatën e keqja nuk do të të prekë.

¹⁹He will deliver thee in six troubles; Yea, in seven there shall no evil touch thee.

²⁰Në kohë zie do të të shpëtojë nga vdekja, në kohë lufte nga forca e shpatës.

²⁰In famine he will redeem thee from death; And in war from the power of the sword.

²¹Do t'i shpëtosh fshikullit të gjuhës, nuk do të trembesh kur të vijë shkatërrimi.

²¹Thou shalt be hid from the scourge of the tongue; Neither shalt thou be afraid of destruction when it cometh.

²²Do të qeshësh me shkatërrimin dhe me zinë, dhe nuk do të kesh frikë nga bishat e dheut;

²²At destruction and dearth thou shalt laugh; Neither shalt thou be afraid of the beasts of the earth.

²³sepse do të kesh një besëlidhje me gurët e dheut, dhe kafshët e fushave do të jenë në paqe me ty.

²³For thou shalt be in league with the stones of the field; And the beasts of the field shall be at peace with thee.

²⁴Do të dish që çadra jote është e siguruar; do të vizitosh kullotat e tua dhe do të shikosh që nuk mungon asgjë.

²⁴And thou shalt know that thy tent is in peace; And thou shalt visit thy fold, and shalt miss nothing.

²⁵Do të kuptosh që pasardhësit e tu janë të shumtë dhe të vegjlit e tu si bari i fushave.

²⁵Thou shalt know also that thy seed shall be great, And thine offspring as the grass of the earth.

²⁶Do të zbresësh në varr në moshë të shkuar, ashtu si në stinën e vet mblidhet një tog duajsh.

²⁶Thou shalt come to thy grave in a full age, Like as a shock of grain cometh in in its season.

²⁷Ja ç'kemi gjetur; kështu është. Dëgjoje dhe përfito".

²⁷Lo this, we have searched it, so it is; Hear it, and know thou it for thy good.