¹Me siguri Perëndia është i mirë me Izraelin, me ata që janë të pastër nga zemra.

¹A Psalm of Asaph. Surely God is good to Israel, [Even] to such as are pure in heart.

²Por, sa për mua, gati gati po më pengoheshin këmbët dhe për pak hapat e mia do të shkisnin.

²But as for me, my feet were almost gone; My steps had well nigh slipped.

³Sepse i kisha zili mburravecët, duke parë mirëqënien e njerëzve të këqij.

³For I was envious at the arrogant, When I saw the prosperity of the wicked.

⁴Sepse nuk ka dhembje në vdekjen e tyre, dhe trupi i tyre është i majmë.

⁴For there are no pangs in their death; But their strength is firm.

⁵Ata nuk po heqin si vdekatarët e tjerë, as pësojnë goditje si njerëzit e tjerë.

⁵They are not in trouble as [other] men; Neither are they plagued like [other] men.

⁶Prandaj kryelartësia i rrethon si një gjerdan dhe dhuna i mbështjell si një rrobe.

⁶Therefore pride is as a chain about their neck; Violence covereth them as a garment.

⁷Sytë u dalin jashtë nga dhjami dhe përfytyrimet e çoroditura të zemrës së tyre vërshojnë.

⁷Their eyes stand out with fatness: They have more than heart could wish.

⁸Ata tallen dhe kurdisin me pabesi shtypjen, flasin me arrogancë.

⁸They scoff, and in wickedness utter oppression: They speak loftily.

⁹E drejtojnë gojën e tyre kundër qiellit dhe gjuha e tyre përshkon tokën.

⁹They have set their mouth in the heavens, And their tongue walketh through the earth.

¹⁰Prandaj njerëzit e tyre kthehen nga ajo anë dhe pijnë me të madhe ujërat e tyre,

¹⁰Therefore his people return hither: And waters of a full [cup] are drained by them.

¹¹dhe thonë: "Si është e mundur që Perëndia të dijë çdo gjë dhe të ketë njohuri te Shumë i Larti?".

¹¹And they say, How doth God know? And is there knowledge in the Most High?

¹²Ja, këta janë të pabesë; megjithatë janë gjithnjë të qetë dhe i shtojnë pasuritë e tyre.

¹²Behold, these are the wicked; And, being alway at ease, they increase in riches.

¹³Më kot, pra, pastrova zemrën time dhe i lava duart në pafajësinë time.

¹³Surely in vain have I cleansed my heart, And washed my hands in innocency;

¹⁴Sepse jam goditur tërë ditën dhe jam ndëshkuar çdo mëngjes.

¹⁴For all the day long have I been plagued, And chastened every morning.

¹⁵Sikur të kisha thënë: "Do të flas edhe unë kështu", ja, do të kisha mohuar brezin e bijve të tu.

¹⁵If I had said, I will speak thus; Behold, I had dealt treacherously with the generation of thy children.

¹⁶Atëherë kërkova ta kuptoj këtë gjë, por ajo m'u duk shumë e vështirë.

¹⁶When I thought how I might know this, It was too painful for me;

¹⁷Deri sa hyra në shenjtoren e Perëndisë dhe mora parasysh fundin e tyre.

¹⁷Until I went into the sanctuary of God, And considered their latter end.

¹⁸Me siguri, ti i vë në vënde të rrëshqitshme dhe kështu i bën që të bien në shkatërrim.

¹⁸Surely thou settest them in slippery places: Thou castest them down to destruction.

¹⁹Si u shkatërruan në një çast! Ata vdiqën të konsumuar nga tmerri!

¹⁹How are they become a desolation in a moment! They are utterly consumed with terrors.

²⁰Ashtu si në një ëndërr, kur zgjohesh, kështu edhe ti, o Zot, kur të zgjohesh, do të përbuzësh pamjen e tyre të kotë.

²⁰As a dream when one awaketh, So, O Lord, when thou awakest, thou wilt despise their image.

²¹Kur zemra ime acarohej dhe e ndjeja veten sikur më shponin nga brenda,

²¹For my soul was grieved, And I was pricked in my heart:

²²unë isha pa mend dhe pa kuptim; para teje isha si një kafshë.

²²So brutish was I, and ignorant; I was [as] a beast before thee.

²³Por megjithatë unë jam gjithnjë me ty; ti më ke kapur nga dora e djathtë.

²³Nevertheless I am continually with thee: Thou hast holden my right hand.

²⁴Ti do të më udhëheqësh me këshillën tënde dhe do të më çosh pastaj në lavdi.

²⁴Thou wilt guide me with thy counsel, And afterward receive me to glory.

²⁵Cilin kam në qiell veç teje? Dhe mbi tokë nuk dëshiroj tjetër njeri veç teje.

²⁵Whom have I in heaven [but thee]? And there is none upon earth that I desire besides thee.

²⁶Mishi im dhe zemra ime nuk mund të ligështohen, por Perëndia është kështjella e zemrës sime dhe pjesa ime në përjetësi.

²⁶My flesh and my heart faileth; [But] God is the strength of my heart and my portion for ever.

²⁷Sepse ja, ata që largohen prej teje do të vdesin; ti shkatërron tërë ata që, duke kurvëruar, largohen prej teje.

²⁷For, lo, they that are far from thee shall perish: Thou hast destroyed all them that play the harlot, [departing] from thee.

²⁸Por sa për mua, e mira është t'i afrohem Perëndisë; e kam bërë Zotin tim, Zotin, strehën time, për të treguar gjithë veprat e tua.

²⁸But it is good for me to draw near unto God: I have made the Lord Jehovah my refuge, That I may tell of all thy works.