¹Elihu nisi përsëri të flasë dhe tha:

¹Ja Eliihu jätkas ning ütles:

²"Dëgjoni, o njerëz të urtë, fjalët e mia, dhe ju, njerëz të ditur, ma vini veshin!

²'Kuulge mu sõnu, te targad, ja pöörake oma kõrv minu poole, te teadjad!

³Sepse veshi i shqyrton fjalët, ashtu si qiellza i shijon ushqimet.

³Sest kõrv katsub sõnad läbi ja suulagi maitseb rooga.

⁴Le të zgjedhim ne vetë atë që është e drejtë të pranojmë midis nesh atë që është e mirë.

⁴Valigem endile, mis on õige, tunnetagem isekeskis, mis on hea!

⁵Sepse Jobi ka thënë: "Jam i drejtë, por Perëndia më ka hequr drejtësinë time.

⁵Sest Iiob on öelnud: 'Ma olen õige, aga Jumal on võtnud minult õiguse.

⁶A duhet të gënjej kundër drejtësisë sime? Plaga ime është e pashërueshme, megjithëse jam pa mëkat".

⁶Kuigi mul on õigus, peetakse mind valetajaks. Mul on parandamatu haav, kuigi ma pole üle astunud.'

⁷Kush është si Jobi, që e pi përqeshjen si ujin,

⁷Kas on Iiobi sarnast meest, kes pilget joob nagu vett,

⁸që ecën bashkë me keqbërësit dhe shkon bashkë me njerëzit e këqij?

⁸kes läheb ülekohtutegijate kilda ja käib koos õelate inimestega?

⁹Sepse ka thënë: "Nuk i vlen fare njeriut të vendosë kënaqësinë e tij te Perëndia".

⁹Sest tema ütleb: 'Ei ole inimesel sellest kasu, et tal on sõprus Jumalaga!'

¹⁰Më dëgjoni, pra, o njerëz me mend! Qoftë larg Perëndisë paudhësia dhe ligësia qoftë larg të Plotfuqishmit!

¹⁰Seepärast kuulge, mõistlikud mehed, mind: kaugel on Jumalast õelus ja Kõigevägevamast ülekohtutegu.

¹¹Sepse ai ia kthen njeriut sipas veprave të tij dhe secilin e bën të gjejë shpërblimin për sjelljen e tij.

¹¹Sest inimese tegu mööda tasub ta temale, ja nagu on kellegi tee, nõnda temale antakse.

¹²Sigurisht Perëndia nuk kryen të keqen dhe i Plotfuqishmi nuk shtrembëron drejtësinë.

¹²Jah, tõesti, Jumal ei tee ülekohut ja Kõigevägevam ei vääna õigust.

¹³Kush i ka besuar kujdesin për tokën, ose kush e ka vendosur mbi tërë botën?

¹³Kes on temale usaldanud maa? Ja kes on loonud kogu maailma?

¹⁴Në qoftë se Perëndia duhet të vendoste në zemër të vet të tërhiqte mbi vete Frymën e tij dhe frymën e tij,

¹⁴Kui ta iseenesesse tõmbuks, oma Vaimu ja hingeõhu tagasi võtaks,

¹⁵çdo mish do të shkatërrohej njëkohësisht, dhe njeriu do të kthehej në pluhur.

¹⁵siis heidaks kõik liha üheskoos hinge ja inimene saaks jälle põrmuks.

¹⁶Në qoftë se ke mend, dëgjoje këtë, vër veshin për të dëgjuar atë që po të them.

¹⁶Kui sul nüüd on arukust, siis kuule seda, võta kõrvu mu sõnade kõla!

¹⁷A mund të qeverisë ai që urren drejtësinë? A guxon ti të dënosh të Drejtin, të Fuqishmin?

¹⁷Kas siis tõesti peaks valitsema õiguse vihkaja? Või tahad sa süüdi mõista õiget ja võimast,

¹⁸Ai që i thotë një mbreti: "Je për t'u përbuzur" dhe princave: "Jeni të këqij".

¹⁸kes ütleb kuningale: 'Kõlvatu!', vürstidele: 'Õel!',

¹⁹Por ai nuk bën asnjë anësi me të mëdhenjtë dhe as e konsideron të pasurin më tepër se të varfrin, sepse të gjithë janë vepra e duarve të tij.

¹⁹kes ei pea lugu vürstidest ega eelista suursugust viletsale, sest et need kõik on tema kätetöö?

²⁰Në një çast ata vdesin; në mesin e natës njerëzia tronditet dhe zhduket, të fuqishmit çohen tutje pa dorë njeriu.

²⁰Nad surevad äkitselt keset ööd: inimesed vaaruvad ja lähevad, ja ilma käetagi võetakse ära vägev.

²¹Sepse ai i mban sytë te rrugët e njeriut, dhe shikon tërë hapat e tij.

²¹Sest tema silmad on igaühe teede peal ja ta näeb kõiki tema samme.

²²Nuk ka terr as hije vdekjeje, ku mund të fshihen njerëzit e këqij.

²²Ei ole pimedust ega varjulist paika, kuhu ülekohtutegijad saaksid peitu pugeda.

²³Në fakt Perëndia nuk ka nevojë ta kqyrë gjatë një njeri para se ta nxjerrë për gjykim para tij.

²³Sest tema ei anna inimesele aega Jumala juurde kohtusse minekuks:

²⁴Ai i ligështon të fuqishmit pa bërë hetim dhe vë të tjerë në vendin e tyre.

²⁴ta peksab vägevad üle kuulamata puruks ja paneb teised nende asemele.

²⁵Duke qenë se i njeh veprat e tyre, i rrëzon natën dhe ata shkatërrohen;

²⁵Sellepärast, et ta nende tegusid tunneb, hävitab ta nad öösel ja nad purustatakse.

²⁶i godet si njerëz të këqij para syve të të gjithëve,

²⁶Ta peksab neid nagu kurjategijaid paigas, kus on nägijaid,

²⁷sepse janë larguar nga ai pa u kujdesur për rrugët e tij,

²⁷sellepärast et nad taganesid tema järelt ega hoolinud ühestki tema teest.

²⁸deri sa të arrijë tek ai britma e të varfrit, sepse ai dëgjon britmën e të pikëlluarve.

²⁸Nende pärast tõusis viletsate hädakisa tema ette, ja tema kuulis vaeste appihüüdeid.

²⁹Kur Perëndia jep qetësinë, kush do ta dënojë? Kur fsheh fytyrën e tij, kush do të mund ta shikojë, qoftë kundër një kombi të tërë ose kundër një njeriu të vetëm,

²⁹Kui ta on vait, kes võiks teda süüdistada? Ja kui ta oma palge peidab, kes saaks teda näha? Niihästi rahva kui inimese üle

³⁰për të penguar që i pabesi të mbretërojë dhe që populli të zihet ndër leqe?

³⁰paneb ta kuningaks jumalavallatu inimese rahva võrgutajate seast.

³¹Dikush mund t'i thotë Perëndisë: "Unë e mbart fajin tim, po nuk do ta bëj më të keqen;

³¹Kui keegi ütleb Jumalale: 'Ma olen eksinud, ma ei tee enam kurja;

³²tregomë atë që nuk arrij të shikoj; në rast se kam kryer ndonjë paudhësi, nuk do ta bëj më"?

³²mida ma ei mõista, seda õpeta sina mulle, ja kui olen ülekohut teinud, siis ma seda enam ei tee!',

³³A duhet të të shpërblejë ai në bazë të konditave të tua, sepse ti nuk pranon gjykimin e tij? Ti duhet të zgjedhësh dhe jo unë; prandaj thuaj atë që di.

³³kas ta siis sinu arust peaks kätte maksma, sellepärast et sina ei ole sellega rahul? Kuid sina pead otsustama, mitte mina, seepärast räägi, mida sa tead!

³⁴Njerëzit me mend; si çdo njeri i urtë që më dëgjon, do të më thonë:

³⁴Mõistlikud inimesed ütlevad mulle, samuti tark mees, kes mind kuuleb:

³⁵"Jobi flet pa mend, fjalët e tij nuk kanë dituri".

³⁵'Iiob räägib mõistmatult ja tema sõnad pole targad.'

³⁶Le të provohet Jobi deri në fund, sepse përgjigjet e tij janë si ato të njerëzve të këqij,

³⁶Ah, peaks ometi Iiob pandama lõpuni proovile, kuna ta on vastanud nurjatul viisil!

³⁷sepse i shton mëkatit të tij revoltën, rreh duart mes nesh dhe i shumëzon fjalët e tij kundër Perëndisë".

³⁷Sest ta lisab oma patule üleastumise, peksab meie keskel keelt ja räägib palju Jumala vastu.'