1Elihu vazhdoi edhe më, duke thënë:
1Ja Eliihu jätkas ning ütles:
2"Prit edhe pak dhe do të të tregoj që ka ende gjëra për të thënë nga ana e Perëndisë.
2'Olgu sul minuga pisut kannatust, siis ma õpetan sind, sest mul on veel Jumala heaks sõnu!
3Do ta sjell larg atë që di dhe do t'i jap hak atij që më ka krijuar.
3Ma tahan tuua oma tarkuse kaugemalt ja anda õiguse oma Loojale.
4Sigurisht fjalët e mia nuk janë të rreme; para teje ke një njeri me njohuri të përsosur.
4Sest mu sõnad pole tõesti mitte valed, täiuslik teadja on su ees.
5Ja, Perëndia është i fuqishëm, por nuk përçmon njeri; është i fuqishëm në forcën e diturisë së tij.
5Vaata, Jumal on vägev, kuid ta ei põlga kedagi, vägev on tema südame jõud!
6Ai nuk e lë të jetojë njeriun e keq dhe u siguron drejtësinë të shtypurve.
6Õelat ei jäta ta elama, aga viletsaile annab ta õiguse.
7Nuk i heq sytë nga të drejtët, por bën që të ulen për gjithnjë me mbretërit mbi fronin; kështu ata rrinë lart.
7Ta ei pööra oma silmi ära õigete pealt, vaid paneb need koos kuningatega igaveseks istuma aujärjele, ja nad ülendatakse.
8Por në rast se janë të lidhur me zinxhira dhe të mbajtur me veriga pikëllimi,
8Ja kui nad on pandud ahelaisse, vangistatud viletsuse köidikuisse,
9atëherë u tregon veprat e tyre dhe shkeljet e tyre, sepse u është rritur mendja.
9siis ta heidab neile ette nende tegu ja üleastumisi, et nad on olnud ülemeelikud,
10Kështu ai ua hap veshët për t'u ndrequr dhe i nxit të largohen nga e keqja.
10ja avab nende kõrvad hoiatuseks ning käsib neid taganeda ülekohtust.
11Në rast se ata e dëgjojnë dhe nënshtrohen, do t'i mbarojnë ditët e tyre në mirëqënie dhe vitet e tyre në gëzime;
11Kui nad siis kuulavad ja teenivad teda, siis nad lõpetavad oma päevad õnnes ja aastad õndsuses.
12por, në rast se nuk e dëgjojnë, do të vdesin nga shpata, do të vdesin pa ardhur në vete.
12Aga kui nad ei kuula, siis nad tormavad oda otsa ja heidavad arutuina hinge.
13Por të pabesët nga zemra mbledhin zemërimin, nuk bërtasin për të kërkuar ndihmë,
13Südamest jumalatud peavad viha, nad ei hüüa appi, kui ta on nad vangistanud.
14kështu ata vdesin ende të rinj, dhe jeta e tyre mbaron midis Sodomitëve.
14Nende hing sureb noorelt ja nende elu pordumeeste seas.
15Perëndia çliron të pikëlluarit me anë të pikëllimit të tyre dhe u hap veshët me anë të fatkeqësisë.
15Ta päästab viletsa tema viletsuse kaudu ja avab tema kõrva, kui ta on hädas.
16Ai dëshiron të të largojë edhe ty nga kafshimi i fatkeqësisë, që të të çojë në një vend të gjerë pa kufizim, me një tryezë të shtruar me ushqime të shijshme.
16Ta meelitaks sindki kitsikuse kurgust piiramata avarusse ja su laud oleks täis rasvast rooga.
17Por ti je mbushur me mendimin e njeriut të keq, dhe gjykimi e drejtësia do të të kapin.
17Aga sa oled täis õelate kohut, kohus ja õigus tabavad sind.
18Në rast se ekziston zemërimi, ki kujdes që ai të mos të të fshijë me një goditje të vetme, sepse një shumë e madhe parash nuk do të mund të largonte.
18Hoia, et viha sind liialt ei mõjustaks ja rohke lunaraha sind ei eksitaks!
19Vallë a do t'i çmojë pasuritë e tua, kur ai ka ar dhe të gjitha burimet e fuqisë?
19Kas su õilsus on küllaldane? Ei aita kuld ega kõik su jõupingutused!
20Mos dëshiro natën, gjatë së cilës njerëzia çohet larg nga vendi i saj.
20Ära igatse ööd, kui rahvad tõusevad oma asemeilt!
21Ki kujdes të mos anosh nga paudhësia, sepse ti ke preferuar këtë pikëllim.
21Hoidu pöördumast ülekohtu poole, sest seda sa eelistad viletsusele!
22Ja, Perëndia ka shkëlqyer në fuqinë e tij; kush mund të na mësojë si ai?
22Vaata, Jumal toimib võimsalt oma jõus! Kes oleks seesugune õpetaja nagu tema?
23Vallë, kush mund t'i imponojë rrugën që duhet ndjekur dhe kush mund t'i thotë: "Ti ke bërë keq"?
23Kes on temale määranud ta tee, ja kes julgeks öelda: 'Sa oled ülekohut teinud'?
24Kujtohu të lartësosh veprat e tij, që njerëzit i kanë kënduar;
24Pea meeles, et sinagi pead ülistama tema tööd, millest inimesed on laulnud!
25tërë njerëzit i admirojnë, vdekatari mund t'i soditë nga larg.
25Kõik inimesed näevad seda - inimene vaatab seda kaugelt.
26Po, Perëndia është i madh, por ne nuk e njohim, dhe numri i viteve të tij është i panjohshëm.
26Vaata, Jumal on suur ja meie ei mõista teda, tema aastate arv on uurimatu.
27Ai tërheq atje lart pikat e ujit në formë avulli, i cili dëndësohet pastaj në shi,
27Sest ta tõmbab veepiisad üles: need nõrguvad tema udust vihmaks,
28që retë zbrazin dhe lëshojnë mbi njeriun në sasi të madhe.
28mida pilved kallavad ja tilgutavad paljude inimeste peale.
29Kush mund të kuptojë shtjellimin e reve, shungullimën që shpërthen në çadrën e tij?
29Tema, kes korraldab ka pilvekihte, oma kojast müristamist,
30Ja, ai përhap rreth vetes dritën e tij dhe mbulon thellësitë e detit.
30vaata, ta laotab talle oma valgust ja katab sellega mere põhjad.
31Me anë të tyre dënon popujt dhe jep ushqime me shumicë.
31Sest sellega ta toidab rahvaid ja annab külluses rooga.
32Mbulon duart me rrufetë dhe i urdhëron ato të godasin shenjën.
32Ta võtab välgu oma kätte ja käsib sellel märki tabada.
33Bubullima flet për të, edhe bagëtia e ndjen furtunën që po vjen.
33Tema mürin kuulutab sellest, loomakarigi kuulutab tõusvat tormi.