¹Atëherë Bildadi nga Shuahu u përgjigj dhe tha:

¹Siis rääkis suhiit Bildad ja ütles:

²"Deri kur do të flasësh në këtë mënyrë, dhe fjalët e gojës sate do të jenë si një erë e furishme?

²'Kui kaua sa tahad seda kuulutada, kui kaua on sõnad su suust nagu tugev tuul?

³A mundet Perëndia të shtrëmbërojë gjykimin dhe i Potfuqishmi të përmbysë drejtësinë?

³Kas Jumal peaks väänama õigust või Kõigevägevam väänama õiglust?

⁴Në rast se bijtë e tu kanë mëkatuar kundër tij, ai i ka braktisur në prapësinë e tyre.

⁴Kui su lapsed pattu tegid tema vastu, siis ta andis nad nende üleastumise võimusesse.

⁵Por në rast se ti e kërkon Perëndinë dhe i lutesh fort të Plotfuqishmit,

⁵Kui sa otsid Jumalat ja anud Kõigevägevamat,

⁶në rast se je i pastër dhe i ndershëm, me siguri ai do të ngrihet në favorin tënd dhe do të rivendosë selinë e drejtësisë sate.

⁶kui sa oled aus ja otsekohene, siis ta ärkab nüüd sinu pärast ja taastab su eluaseme, nagu see peab olema.

⁷Ndonëse gjendja jote e kaluar ka qenë një gjë e vogël,

⁷Ja olgugi su algus väike, sa saad siiski lõpuks väga suureks.

⁸e ardhmja jote do të jetë e madhe. Pyet, pra, brezat që shkuan dhe shqyrto gjërat e zbuluara nga etërit e tyre;

⁸Aga küsi ometi eelmiselt põlvelt ja pane tähele, mida nende isad on uurinud.

⁹ne në të vërtetë i përkasim së djeshmes dhe nuk dimë asgjë, sepse ditët tona mbi tokë janë si një hije.

⁹Sest meie oleme eilsed ega tea midagi, meie päevad maa peal on ju nagu vari.

¹⁰A nuk do të mësojnë vallë ata dhe nuk do të flasin, duke nxjerrë fjalë nga zemra e tyre?

¹⁰Eks nad õpeta sind ja räägi sulle ja too oma südamest sõnu esile?

¹¹A mund të rritet papirusi jashtë moçalit dhe a mund të zhvillohet xunkthi pa ujë?

¹¹Kas kõrkjas kasvab seal, kus pole muda, või sirgub pilliroog ilma veeta?

¹²Ndërsa është ende i gjelbër, pa qenë prerë, ai thahet para çdo bari tjetër.

¹²Alles veel kasvujõus, lõikamata, kuivab see kiiremini kui kõik muu rohi.

¹³Këto janë rrugët e të gjithë atyre që harrojnë Perëndinë; kështu shpresa e të paudhit tretet.

¹³Niisugune lõpp on kõigil, kes unustavad Jumala, ja jumalatu inimese lootus kaob.

¹⁴Besimi i tij do të pritet dhe sigurimi i tij është si një pëlhurë merimange.

¹⁴Ta usk on härmalõnga sarnane ja ta usaldus on otsekui ämblikuvõrk.

¹⁵Ai mbështetet te shtëpia e tij, ajo nuk qëndron; kapet te ajo, por ajo nuk mban.

¹⁵Ta toetub oma kojale, aga see ei pea vastu, ta haarab sellest kinni, aga see ei jää püsti.

¹⁶Ai është krejt i gjelbër në diell dhe degët e tij zgjaten mbi kopshtin e tij;

¹⁶Ta haljendab päikese paistel ja tema võsud levivad üle ta aia.

¹⁷dhe rrënjët e tij pleksen rreth një grumbulli gurësh dhe depërtojnë midis gurëve të shtëpisë.

¹⁷Ta juured on põimunud kivikangrusse, ta näeb kivide koda.

¹⁸Por në rast se shkëputet nga vendi i tij, ky e mohon, duke thënë: "Nuk të kam parë kurrë!".

¹⁸Aga kui Jumal hävitab tema ta asemelt, siis ta salgab teda: 'Ma ei ole sind näinudki!'

¹⁹Ja, ky është gëzimi i mënyrës së tij të të jetuarit, ndërsa të tjerët do të dalin nga pluhuri.

¹⁹Vaata, niipalju oligi temal teekonnarõõmu. Ja mullast võrsub juba teine.

²⁰Ja, Perëndia nuk e flak njeriun e ndershëm, as i ndihmon keqbërësit.

²⁰Vaata, Jumal ei hülga vaga ega võta kinni pahategijate käest.

²¹Ai do t'i japë edhe më buzëqeshje gojës sate dhe këngë gëzimi buzëve të tua.

²¹Veel täidab ta sinu suu naeruga ja su huuled hõiskamisega.

²²Ata që të urrejnë do të mbulohen me turp dhe çadra e të paudhëve do të zhduket".

²²Kes sind vihkavad, peavad ennast katma häbiga ja õelate telki ei ole enam.'